ſcꝫ demones ab eo ſeꝑabit. et cōtra aduerſa omnia ſecuritatē ſibi dabit ꝑpetuā. Secundo eſdreqͣrto. Tunc ayt rex. qꝛ inuētuses ſapiētior ꝓnuꝰ michi ſedebiset cognatus meus voͣberis ¶Appollonius dux demetrij regionathā ad deſcēdēdū de montibus ad campum prouocat et ībi p̄liū ſibi parat. Tu ſolus inquit reſiſtis nobis qui ptāte exerces contra nos in motibus. ſꝫdeſcende ad me in campu ⁊cͣ. ¶Sic vere dyabolus ſūme nititurhoīem de mōtibꝰ cōtemplacōisad campū exterioris actioīs velde mōte religionis ad capū mūdane habitacōis trahere ſperāscon ipſū facilius p̄uale̓ ¶ Victoappollomo m̄lti de excitu ſuo adtemplū dagō fugerūt ſed ionathas ipſos ꝑſequenˢ ignē tēploadhibuit. et octo milia vnā cūtēplo ſuccēdit ¶ Sic ionathasxp̄s finaliter appollonium ideſtdiabolum vincet et exercitu reꝓborum qui nūc in templo huius mundi ſecuros ſe eſſe reputant in inferno deijciet et ſuccendet. Gͣs Ignis ante ipſū p̄cedet⁊ inflammabit in circuitu immicos eiusTolomeus rex egiptidedit alexandro regi aſie filiā ſuā in vxorē Tādem cōcupiuit regnum ipſius ⁊q̄rebat in dolo obtine̓ eū ⁊ adiūge̓ regno ſuo. et ideo congregauit exercitum ſuum ſicut arenāMachabamaris et intraīt regnum alexandri et aꝑiebāt ei ciuitates Sic ēnim preceperat alexander pro eo ꝙ ſocius eius eſſet ptōlomeꝰet cōfideret in eodē Ipſe vero ſtatim ciuitates occupabat. ⁊ ibi ꝓcuſtodia ſuo noīe facienda milites aſſignabat. et intrauit ꝑtolomeus antiochiam ⁊ impoſuitſibi duo diademata ſcilicet egipti et aſie et filiā ſuā quā alexandro dederat abſtulit ab eodem īponens ei licet falſe ꝙ ipſaꝫ voluerat occidiſſe et dedit eam deietrio inimico alexandri et veītalexander contra eum in preliūet victus fuit et fugit in arabiā.et ſic p̄tolomeus optinuit regnu̓m eius Gadiel autem arabsabſtulit alexandri caput et miſit ptolomēo. Verunitamen ſicactum eſt ꝙ dictus ptolomeuspoſt tantam gloriam tam prodicioſe acquiſitam infra tres dies mortuus eſt ⁊ exercitus eiusqui erat in caſtris occidit eos qͥerant in cuſtodijs ciuitatum. ¶Iſta poſſunt exemplariter allegari contra multos primo enimallegari poteſt contra proditores. qui in dolo et ſub ſpecie aīcie occupant quandoqꝫ aliorumdignitatem et regna et tūc publice rumpunt fedus et amiciciam quam habuerant cum eis īponētes falſa c̓mina vt occaſionem habeant ab eis recedendi.quia ſicut dicitur in libro prou̓biorū ſalomoīs decimo octauo.