auferre et reprime̓ ptātē. Deūxxv. Que iniuſtū videris cōdepnabis: que vero iuſtū videris victorie palmā dabis. ¶ Vel dic̄ ēcontrario ꝙ in throno et in dignitatibꝰ ſeculi ſedētes p̄lati et iudices ſunt hodie in tāta pōpaꝙhn̄t milia miliū miniſtrātiū ⁊ aſſiſtēcium. ſꝫ ipſe robe et miniſtriſui ſūt ignei ꝑ rapinā et excoriacōeꝫ ⁊ iā fluuiꝰ .i. rigor crudelitatis et rapine a facie taliū egredit̓ in ſubditos vndiqͣqꝫ Iohē. ijAnte facie eiꝰ ignis vorax.Vm eſſꝫ daniel in regione elā. vidit ſe eſſe ſuꝑAportā vlay Vidi inquit⁊ ecce aries vnꝰ hn̄s duo cornua et vnū cornu maius alio. quicornibꝰ ſuis vētilabat ꝑ omnesmundi partes. et nullꝰ poberatſibi reſiſtere. fecitqꝫ ſecūdum voluntatem ſuā et magnificatus ētūc venit hircus caprarū ab occidente habes cornu inſigne anteoculos vndiqꝫ ventilans et efferatus ē in arietem et comminuitcornua eius. et nullus poteſt liberare arietem de manu eius tamen in fine cornu illud magnūfractū eſt conſumptumqꝫ. ¶ Arieꝰ iſte ſignificat aliquem religiooſum ſimplicem. et maturū velquemcumqꝫ virum bonū et honeſtum qui quandoqꝫ habet duo cornuā ideſt ſcientiam vtriuſqꝫ teſtamenti vel duo cornua .i.ſcientiam naturalem. et affluētiam bemporalem vel duo cornuāMormel.ideſt mitrā quia forte eſt epiſcopus vel cornutus vel duo officia ideſt duplicem iuriſdictioem.ideſt ſpiritualem ⁊ temporalemquia cornua in manu eius. Abacuc iij. Iſte quandoqꝫ fauentefortuna magnificatur et creſcitper potentiam ſecularem intantum ꝙ non inuenit ſibi reſiſtentem. ſed ſepe accidit ꝙ venit h̓cus .i. vilis et inſufficiens perſona que tantum modo habet vnum cornu̓ .i. vnū officiū q̄ pugnat contra p̄latū et p̄ualet cōtraeum. et frangit cornua potentieeius et regnat loco eiꝰ ſic ꝙ nullus poteſt ſibi reſiſtere ī vna poteſtate Abacuc primo. Impiꝰpreualet aduerſus iuſtum. ⁊ eetera. Sed tamen in fine frangit̉cornu eius. id eſt eius poteſtasquia ſepe accidit. ꝙ qui freger̄taliorum poteſtates poſtꝙͣ diuregnauerunt ⁊ mundum tribulauerunt. ita ꝙ nullus eis poterit obuiare. finaliter confringūtur ⁊ per mortem ſubitā moriuntur Yſaye triceſimo capittulo. Subito dum non ſperaturvenit contricio eius. et oetera.Vel dic̄ ꝙ hircus fetidus eſt aliquis luxurioſus. et mimundusqui quandoqꝫ habet vnum cornū inſigne ſcilicet generis nobilitatem vel ſeculi dignitatem etpoteſtatem. ⁊ hoc inter oculosquia ſcilꝫ iſte pre oculiꝰ ſemperhabet preſumptionem et ſuperbiam vel aliqd̓ bonū ſi ipſum hꝫ