¶ Incipit in oralizacō ſuꝑ ꝓphetam yſaiam.Saias de gene̓ regali ſecūdū hebreos. Tande autemſanctitatiꝰ extitit vtponit cōmeſtor ꝙcum exercitus ſennacherib iheruſalē obſideret et iuxta aquasſyloe fixiſſet tentoria ita ꝙ piſcina et hoſtibꝰ et ciuibꝰ cōmuniseſſet yſaias a domino īpetrauitorando ꝙ cū hoſtes ad piſcināveniebant eam ſine aqua repiebant. cum vero ciues ad piſcinādeſcendebant aquas in habūdācia īueniebant. ita ꝙ hoſtes mirabantur vnde aquas in ciuitatehabebant. In cuiꝰ memoria aqͣſyloe adhuc non cōtinue ſed certis horis ac int̓pellatis ebulliūtſicut ait epiphaniꝰ Talis fonſvidetur eſſe gloria ꝑadiſi qꝛ iſtaeſt q̄ ex orōe yſaie ideſt ex ordinacōne dei ſolis ciuibꝰ id ē ſolisbonis et iuſtis ſe exhibet. hoſtibus vero et impijs et pccōribuˢſe ſubtrahit atqꝫ latet. Iſta em̄ ēẜm augꝰ quē nulli negabit̉ digno ¶ Vel dic ꝙ iſta ē diuina grāet deuocō que ſolis ciuibꝰ et ſcīshominibꝰ cōcedit̉. hoſtibꝰ veroideſt pccōribꝰ qͥ ſunt de exercituſennacherib id ē dyaboli qͥ iheruſalē id ē eccām cōtidie obſidetdenegat̉. Mali em̄ iſtū fonteminuenerūt valde ſiccū: boni inuenerunt ip̄m opulētū et plenumquia fons cōpūctionis et deuociYſtrios.onis a malis inuenit̉ aridus: abonis vero īuenit̉ dulcis et ſapidus et amenus. qd̓ ē eciā verū defonte ⁊ grā cōpaſſioīs vel de fonte diuine ſcripture vel cuiuſlibetſpūalis recreacōis Zach̓. xiij. Erit fons patēs domui iacob. Ille eciā fons nō cōtinue ſed certishoris erupit qꝛ diuina grā ſcd̓md̓i occulta ordinacōnē qn̄ volt ſeſubtrahit atqꝫ venit: cōpuctio ec⁊ deuotio non ſolꝫ ꝯtinue fluereſed int̓pellatī certis horis et diuerſis a deo ordinatis ſolet erūpere et manare. Ioh̓. iij. Spusemī vbi volt ſpirat. quia ſic̄ dicit̉ad roānoˢ. ix. Non ē volētis neqꝫ currētis ſed dei miſerētis ¶ Veldic̄ ꝙ talis fons debet eſſe p̄latꝰquia ſcꝫ iſte debꝫ ſe quātū ad malos exhibere ſiccū ſterilem et auſterū. quātū ad bonos aut effluentem et plenū; ſiccū em̄ et duꝝet rigidū dn̄t eū hoſtes ihrl̓ꝫ. i.tirām eccē ſentire. boni vero quiibrl̓m id ē eccē ſunt ciues ⁊ aīciip̄m dn̄t effluentē et piū libea̓lēet fluidū inuenie̓. vn̄ eccī. xij Bene fac iuſto et nō dederis imꝑioqd̓ tamē ē cōtra multos eccleſiaſticos ⁊ p̄latos qui ſcꝫ liberalioe̓sſunt ad hiſtriones et tirānos nobiles qui ecce ſūt hoſtes qͣm adbonos et pauꝑes qui ſunt ciuesmagiſqꝫ et affluēciꝰ malos promouent: bonis vero ſubditis etpauꝑibꝰ ſiccos auaros et īpiosſe demōſtrāt Ioh̓. iij. Dilexerunthoīes magis tenebras ꝙͣ lucem.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten