ideſt corpus xp̄i et ſanguinē ꝓſe et filio ſuo .i. ſubiecto populonutriendo cū duobꝰ lignis ideſtcū crucis memoria decoquit. et īydria et lechito cordis cuſtoditipſū quoqꝫ helie .i. bono ſacerdoti ꝯmunicat et diffundit. Huiꝰigit̉ farine et olei. .i. corꝑis ⁊ ſanguinis xp̄i tanta ē v̓tus ꝙ datoꝙ ꝯtinue comedat̉ ſine defectuꝑꝑetue tn̄ ꝯtinuū et integrū reꝑitur Ideo in ꝓſa cammus. Sumit vnuꝰ ſumūt mille quātū iſtitantū ille ⁊cͣ ¶ Illud etiā nūc vſqꝫ ad tempꝰ nobis dat̉ ſcꝫ ſolūꝓ tꝑe huiꝰ vite quouſqꝫ pluuieeterne glorie diſtillēt̉. tūc eī adueniente lūine ceſſabit vmbra ⁊habitā veritate figura penitus ſuſtollet̉. Ioſue v. Defecit mānapoſtꝙͣ cōmederūt de frugibꝰ terre ¶ Mortuus eſt filius viduemulieris apud quā helias hoſpitabat̉. cuiꝰ mortē in heliā retorquens furibundā mater incepitdicere viro dei Quid michi inqͥtet tibi vir dei? Ingreſſus es adme vt rememorarent̉ iniquitates mee et interficeres filiū meūQuod videns heliaꝰ filiū viduemortuū in cenaculū vbi manebat detulit. ipſūqꝫ ſupͣ lectulumſuū poſuit ⁊ ſe ſupͣ pueꝝ tribusvicibꝰ expandit. et ſic rogandodn̄m ipſū a mortuiꝰ ſuſcitauit ⁊viuū matri ſue cōmendauit ¶Iſta pn̄t exemplariter allegariꝓ quadā opinionē quaꝝdā quiſcꝫ ſecū nollēt hrē viros ꝑfectosTertet iuſtos timentes deū ne ex cōpacōe ſue male vite ad eoꝝ ſanctā vitā deus de ipſorū imquitatibꝰ recordetur et ad occidendūfiliū eorū .i. ad puniendū eos āplius excitet̉ Vnde etiā de qͥbuſdam nautis audiui ꝙ duos religioſos quos in naui ſua habebant imminēte tēpeſtate in mare voluerūt ꝓijcere dicentes. ꝙꝓpter eoꝝ iuſticiam deus volebat ipſoꝝ nautaꝝ iniqͥtates punire ¶ DDic allegorice ꝙ mr̄ iſtaeſt ſinagoga que ſcꝫ heliā nutriuit: in aduentu tn̄ eius illius filius .i. populus qui antea viuꝰfuerat ꝑ graciā ꝓpter ſuā incredulitatē mortē ſpūalem et eternam incurrit. Finaliter tn̄ xp̄c īcenaculū eccīe eos ducet et ſuꝑlectū fidei ſue cōſtituet. et tribusvicibus .i. ꝑ fidem trinitatis quāeis īſpirabit ſuꝑ eoꝰ incūbet ⁊ ſiceos viuificabit ꝑ graciā et matrieorū .i. eccīe reddet Ozeē vi Viuificabit nos poſt duos dies: t̓ciadie ſuſcitabit nos ¶ Vel dic ꝙmulier eſt humana natura cuiꝰfilius ſcꝫ adam cū poſtei̓tate ſuamortuus fuit ſed helias deus filiū iſtum ſcꝫ homine ꝑ incarnationē aſſumpſit et eum in cenaculo ſuo id eſt in iheruſalem ſuꝑlectū crucis expandit et tribusvicibꝰ. id eſt tribus diebus ſuꝑeum in ſepulchro incubuit. ⁊ ſiceum a culpa que eum peremerat ſuſcitauit. Allega vt ſupra.¶ Vel dic moraliter. ꝙ mater