ꝑtibꝰ deriuat̉. qꝛ ſcꝫ illi beneficiātur et ꝓmouent̉. filij vero eccīedimittūt̉. Ideo pn̄t dicere illudtrenoꝝ iiij. Hereditas nrā verſaeſt ad alienos. domus noſtre adextraneos Talis ergo rex iudexvel p̄latus debet gn̓aliter tria fugere ⁊ tria facere Fugere dꝫ dicotria ſcꝫ pompā ⁊ elacione. ⁊ hoceſt qd̓ dicit̉: nō multiplicabit ſibi equos Itē auariciā et ambicionē. et hoc ē qd̓ dicit̉ ꝙ nō ꝯgregabit ſibi auri et argenti īmeſapondera Itē amicoꝝ carnaliū affectionē. et hoc ē qd̓ dicit̉. Nonmultiplicabit ſibi vxores .i. carnales ꝑnteꝰ de quibꝰ ſcꝫ filios. ⁊nepotulos ꝯcipiat. ꝓpter quorū affectōne iuſticiā derelinquatCōſtat aūt ꝙ iſta tria deſtruūtreges hodie .i. p̄latos ⁊ ſuꝑioe̓snros. ſcꝫ pōpa in qua expendūtplus ꝙͣ liceat: auaricia ꝑ quamꝯgregant plus ꝙ deceat. carnal̓affectꝰ. ꝑ que nepotulos aggregant et diligūt plus ꝙͣ oꝑbeat.Et ideo dicit ſolmus ꝙ in capionea indie inſula mos fuit nullūregem eligere qui pater eſſꝫ. q̄nymo ſi liberos educare vellet exuebat̉ regia ptāte. Hoc aūt ꝑprudēciā vt ait fiebat. ne regnūfierēt he̓ditariū. Itē alia tria dfacere. ſcꝫ ſtude̓ prudenciā. hūilitatē ſeruare. iuſticiā cuſtodireDecet em̄ regem vel ſuꝑiorem ꝙhabeat prudentiā et ſcienciā. etideo bene dicit̉ ꝙ ipſe debet lege̓librū legis. Itē decet ꝙ habeatDeut̉humilitatē et modeſtiā Ideo d̓rꝙ nō eleuet̉ ꝑ ſuꝑbiā ſuꝑ frēsſuos. Itē decet ꝙ ſeruet equitatē vel iuſticiā Iō dicit̉ ꝙ ꝑ accepcionē ꝑſonarū aut munerū nondebet declinare ad dexterā vel adſiniſtrā .i. ad vnā ꝑte plus ꝙͣ adaliā iuxͣ illud yſaie xxx Hec eſtvia. ambulate in ea: et nō declīetis neqꝫ ad dexterā neqꝫ ad ſimſtram. Ieremie xxxviij. Regnabit rex et ſapiens erit ⁊ faciet iudiciū et iuſticiā in terra. Et adu̓te ꝙ hic dicit̉ ꝙ poſtꝙͣ ſederit īſolio regni ſui deſcribet ſibi volūmē legis et accipiens exemplar⁊cͣ In quo notat̉ ꝙ regis et ſuꝑioris eſt ſede̓ ⁊ in vno loco ſtare nō vagari Et etiā dū ſedet .i.dū eſt in ocio et quiete in librisdebet legere et ſtudere exemploantiquorū regū qui vt ꝯmunit̓fuerūt ph̓i et lrāti. Exemplo etiākaroli magni qui tabulas portabat et in ocio ſcribere nō ceſſabat. Iuce xvi. Sede cito et ſcribequinquagn̄ta ⁊cͣ ¶ Vel dic ꝙrex iſrahel eſt iuſtus qui vxoe̓splurimas id eſt delectacōes carnales vel ſollicitudines tꝑales n̄debet habere: ne forte animū eius poſſint allicere vel turbae̓ etceteraNū notabile ponit̉ hicdeutro. xviij. ꝙ ſi quisAfinges ſe ꝓphetā. nonmiſſus a dn̄o ⁊ tn̄ voluei̓t loq̄ innoīe dn̄i et ſine precepto ipſiꝰ aliquid dicere: interfici iubebat̉