Duodecī hore diei. duodecī menſes anni. duodecim fructs ligniduodecī ſigna celi ¶ Reuera periſtū numerū duodecim poſſuntītelligi duodecim apoſtoli vel eciā q̄cūqꝫ fideles duodecim apoſtolis credētes et duodecim apoſtolos imitantes qꝛ ꝓ certo iſti ſūtxij priarche qui alios ſpūalitergn̓auerūt Sūt xij. fontes q̄ alios gͣcia et doctrina irrigaueruntSūt xij. p̄cioſi lapides. q̄ veſtesſacerdotis id eſt eccleſiā ornaueuerūt Sūt xij. inſecti altaris eccleſie lapides q̄ ipſū altare ideſtfidem eccleſie ſuſtinuerūt Suntduodecim panes qui famelicosſaciauerunt. Sūt xij. boues q̄ſub mari ſacre ſcriptue̓ triturauetūt Sūt duodecim ſtelle q̄ mundum illuminauerūt et in cōronamulieris .i. eccleſie reluxerunt.Sūt xij āguli qͥ fūdam̄ta citatiseccleſie ſtabilierūt Sūt xij. fūdamēta que ecclīam fortificauerūtSunt duodecim hore diei q̄ diēdiuine gͣcie diſtinxerūt Sūt xijmēſes q̄ ſolē .i. xp̄m ꝑ gͣciā cōtinuernt Sūt xij fructꝰ qui doctrina ſua ſana alios nutrierunt.Sūt duodecim ſigna q̄ gloriambonis penā reꝓbis ſignificauerūt Iſti ergo potuerūt dice̓ illd̓Ge xlij Fratreˢ ſuꝰ filij viri vniꝰOꝫ thamar ī habitu me̓tricū ſederet in biuio. accidit ꝙ prīarcha iudastranſiens cū ea cōcubuit. qui proarrabone anulū et armillā et baGcn̄.culū ꝓp̓ū ſibi dedit. qͥ ſcꝫ duplicē prolē phares ⁊ ſarā ī ea genuit Et cū ꝓpter adulteriū duceret̉ ad ignē. oſtēdēdo p̄dicta pignora que ſibi iudas dederat liberata fuit. de viro inquit cuiꝰ hecſūt cōcepi ⁊cͣ. Vide pleniꝰ hiſtoriā Gen̄. xxxvij. ¶ Iudas iſteſigͣt xp̄m qͥ leo de tribu iuda dicit̉ Iſta vero mulier ſigͣt aīaꝫ. q̄cū habitu me̓tricis .i. cū multiplici pccō. et cū male ꝯu̓ſacioīs ꝯtagio et ī biuio mūdi ſedꝫ. q̄ mūdꝰrcē dicit̉ biuiū qꝛ ibi hō facile deuiat Sed qͥd. ꝓ c̓to plerūqꝫ cōtīgit ꝙ verus noſter iudas. id eſtcriſtus iſtā ꝑ miſericordiaꝫ reſpicit et īueīt ſecūqꝫ ꝑ gͣtiā cohabitat et cōcūbit. ānulūqꝫ fidei et baculū ſpēi ſeu mēorie xp̄i crucis.et armillā cai̓tatis ſibi ꝓ arrabone cōcedit. dupliciqꝫ fetu ſcꝫ boāaffectioē īteriꝰ et bona oꝑationeexteriꝰ eā īp̄gnat. ⁊ vbi demoēsiſtā ad igne pene et culpe nitūt̉trahe̓ miſei̓cordit̓ ip̄aꝫ ſaluat. qꝛꝓc̓to nūqͣ aīa ignē male ꝯcupīeī pn̄ti ꝯburit̉ ul̓ eciā ignē iehēnenūqͣ pꝰ mortē dāpnat̉. dū tam̄p̄dcāꝫ arrabonē ſcꝫ ānulū armillāet baculum on̄de̓ mereat̉ Ita ꝙtūc potei̓t dicere illud sͣ. xxxijIn baculo iſto trāſiui iordāēꝫ ⁊cͣIn baculo em̄ crucis vel ſpei. iordanis .i. fluxus mortalitatis nrēpōt tube trāſire aīa. et duplex ꝑtus duplexqꝫ turma bonorumoperum ſciliꝫ interiorum et exteberiorū poterit in ea parturiri.