ſe delectant. qua ꝓpter in archāſalutis et ꝑadiſi vn̄ exiuerāt nūꝙͣ intrāt et ad noe id ē ad deū qͥipſos ꝑ creacione emiſerat redie̓ꝑ penitenciā refutāt dicētes illd̓iheremie. v. Indurauerūt facieꝫſuā ſuꝑ petram; noluerūt r̄uertiIſti igit̉ archā ꝑadiſi ſeu ſtatuꝫſalutis intrare refutat et in ſuisdelectacōibꝰ et vicijs exvagant̉psͣ Quibꝰ iuraui in ira mea ſi introibūt in requiē meā Iſtā potiſſime apꝑnt de religioſis q̄ de archa id ē de clauſtris emittūt̉ adtꝑalia mīſtranda Carnales v̓oet coruini q̄ ſcꝫ more corui ſꝑ ꝓcraſtināt pͥmaꝫ dicētes cras crasex toto manēt ī mūdo boī vero īmūdi negocijs aut delicijs r̄quiem̄ aūt delectaōōeꝫ nō inueniūtqn̄qꝫ redeūt ad deuocōem et adclauſtrū qui ſecū deferūt ramū oliue id eſt mīe bonū opus Veldic de apoſtatis quoꝝ quidā extoto remanēt circa cadauera id ēcirca īmūdiciā luxurie. Alij veroredeūt ad no id eſt ad p̄latū inarcham id eſt in eccleſiam vel inclauſtrum. Tales igitur ramūoliue qui miſericordiam ſignificat ſecū portare dicūtur pro eoꝙ iſti qui ad penitenciaꝫ redeūtmiſericordiam et pacem merentur. luce xv. Surgam et ibo adpatrem meum: et dicam. paterpeccaui in celū ⁊ corā te. et iō d̓rꝙ no extenſa manu app̄henditcolūbā ꝓ eo ꝙ p̄latus debet tāles miſericorditer recipe̓ et ip̄isGen.cōcede̓ veniā ⁊ tutelā dicēs illudiheremie iij. Reuerte̓ et ego ſuſcipiā te Et illud cāticoꝝ ij. Venielecta mea ⁊cͣ. ¶ Colūba fuitemiſſa āte ad videndū ſi ceſſaſſent aque diluuij ſuꝑ t̓rā que veſpere redijt ad noe ferens ramūviridis oliue in ore ſuo ⁊ diluuiū ceſſaſſe ſignās et pacē redditāhumano generi deſignās Sic verō dūdū cū iā diluuiū peccati etdāpnacōis genꝰ ꝯſūpſiſſꝫ hūanū miſſus ē a noe .i. a d̓o prē deipſa archa ꝑadiſicolūba .i. xp̄obenigniſſimus atꝫ mitis. qui ſcꝫin hoc mūdo ramū oliue virētisid ē porcione noſtre hūanitatisaſſumpſit quā tandē in aſcenſione ī archā ꝑ adiſi ad noe. i. predetulit et eius v̓tute ceſſaſſe ⁊ cōſūmatū fuiſſe vicioꝝ diluuiū intimauit dicēs illud thobie xij.Tempus eſt vt reuertar ad eūq̄ miſit me ¶ Volens deus mirepactum cum genere humano ꝙde cetero non eſſꝫ futurum diluuiū nec per diluuiū conſumenda omnis caro promiſit arcumſuum ponere in nubibus et eſſꝫſignum federis inter ip̄m et īterterram Sic deus volens humanu̓m genus aſſecurare ꝙ diluuiu eterne dampnacionis nunqͣamplius inuolue̓t mundum vinuerſum arcum ſuū detendit etparauit illum ſcilicet filiū benedictum ipſumqꝫ in nubibus ideſt in puriſſimis marie viſceribus poſuit ibiqꝫ colores duos