hoſtias conſecratas recipit. uonmagis habet de xp̄o ꝙ ille qͥ ſolūmodo vnam. Vnus etiā tātum recipit ſicut centum et ecōuerſo. etideo de eo canitur. Sumit vnus ſumunt mille ꝙͣtū illi tantū ille ⁊cͣ.Item ratione virtutis qꝛ ſcꝫ māna omnem ſaporē habebat. et qͥcquid volebat comedes ſapiebat.Sic eukariſtia omnem haber virtutē. et ad ōnia quecūqꝫ homo voſaa . ipj. x.luerit poteſt valere. dū tamē hōſciat ipſū debite et digne recipereE etiam idl̓et cractae̓. ſapīe. vij. Oēꝫ hn̄s v̓incti doctores etutē omnia ꝓſpiciens. Vn̄ ē illudd̓ mannia ſignat.ſimila cū melle .i. caro cū diuinitaimento altaris. ace. vl̓ paīs ſpecies cū criſti corꝑeꝯne nominis man ſeuet hūaītate. Ezech. xvj. Simiſānterprētatūr quid eſimel et oleū comediſti. Item ratioſicut dict̉ hicne finis. qꝛ tm̄ durauit ꝙͣdui fueranna illud deſcēdererur in via .i. ī deſerto et defecit eisin termino. Sic vero ſacramētuꝫunt manhu. quid eſtaltaris eſt inſtitutū ꝓ viatico huius vite. ⁊ ꝓtranſitu deſerti huiꝰn ſacramēto altaris mimundi. Quia reuera quādo veniemus ad terminū huius vre .i. adrirari. et dicere man ioterminū ꝓmiſſioīs et ad habitacūthhc. qꝛ ſcꝫ ibi ſūt dot̓ mlum paradiſi. tunc deficiet nobisꝙ merito poteſt feu quinnubes et māna .i. ignorātie obſcuodem. In̄ in p̄s dritas. et ſacramēti huius velatafactū eſt illd̓ et ē mirabidifficultas Nam qꝛ tunc comedeꝰnoſtus. Item ꝑ māna itlde fructibus terre ꝓmiſſioīs .i. qͥatunc guſtabimꝰ ſuauitatē glorieꝝeia xta poſtapiparadiſi. incipiemꝰ videre ꝑ ſperon humanaciem qd̓ nunc videmus ꝑ fide. Etla. ilitunc amittemꝰ vmbrā quādo plene videmus veraꝫ luce i. cor. xiij.Videmus nūc ꝑ ſpeculuꝫ in enigmate. tūc autem facie ad faciemItem ratione ſimilitudinis qꝛ ſcꝫmāna erar ſimileſemini coriandriqd̓ eſt mors canibus et medicinahomībus ſcd̓m dyaſ. qꝛ ſcꝫ illudſacramentum eſt mors et dampnatio impijs. vitā et medicina hominibus .i. rationalibus et bonisSimile eſt de bedellio qd̓ ē gutta amara. ꝓpter cōtritionis amaritūdinē quā comedens debet habere.⁊ ſimile eſt pami oleaceo ꝓpter deimiſericordiam quā recipiēs debetſperare. Quid ergo ꝓcerto duo ērant circa iſtud manna neceſſaria. ſcꝫ ꝙuſqꝫ mane nichil reſeruꝫretur et ꝙ ad ꝑpetuam memoriam ī vrna aurea poneretur. ſic vere de iſto ſacramento neceſſe eſtꝙ ipſum vſqꝫ mane ꝓ co nedēdonon reſeruemus. id eſt qd̓ ī ſpiritali maſticatione diſputatiōe et ꝑſcrutatiōe ipſius non minium inmoemur. ne forte vernies erroꝝet dubitationuꝫ circa illud in noſtris cordibꝫ oriantur. ro. xij. Nōplꝰ ſape̓ ꝙͣ oporter ſaꝑe. Et ſupͣ.xij. Nō remanebit de eo qͥcꝙͣ vſqꝫmaē Debet ergo veraciter comediet ſimplicit̓ confiteri. et in vrnaaurea id eſt in corde mundo et ſācto per fidem et deuotioneꝫ repoin. Marci. xv. Ioſeph aūt mercatus ſyndone īuoluit eū et poſuitin monumento. ¶ d ¶ Velſi vis dic ꝙ manna eſt deuotio vl̓celeſtis gratia que de celo venit q̄ſi nimis dui ſine cōmeſtione id eſtſine boni operis executione ſeruet̉incipit putreſcere. et vermibus.id eſt vitijs et malis cogitatioībꝫdeficere ꝯſueuit. ¶ E ¶ Veldic ꝙ tunc manna deuotionis etceleſtis dulcedinis filijs iſrahel..criſti fidelibus deficit. quando fructus terre id eſt bonorū t̓renoruꝫd nij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten