Beati VernardiSer CV II

Beati Vernardiegreſſus eſt de tēplo ſuo: reducite eū ad templum ſuū. Templū enim dei ſanctū: qd̓ eſtisvos. Anima iuſti ſedes ⁊ templū dei ē. Dominus in templo ſuo facit mirabilia. Veniſad templū ſuū dn̄ator quē q̄ritis: quo poſſitis dn̄ari deſiderijs carnalibꝰ: ⁊ diabolicisreſiſtere tēptatiōibꝰ. Veniat ⁊ angelꝰ teſtamenti quē vos vultis: qui annunciet vobisſuā volūtatē: ⁊ ꝯfirmet ꝓmiſſam hereditatēInducant eū in templū ſuū parentes eius.pater videlcet et mater et fratres eius. Quiſunt illi? Reſpondeant. Quicūqꝫ fecerit voluntatē patris mei qui in celis eſt: ip̄e meuspater ⁊ mater ⁊ frater ⁊ ſoror eſt. Pater generando per verbū p̄dicatiōis: vt dicit apl̓sEgo per euangelium in chriſto vos genui.Mater parēdo per exēplū ſancte ꝯuerſationis. Frater ⁊ ſoror caſte diligēdo in amorefraternitatis. Hi parentes eſtis aūt eſſe debetis: ſtatuit vos populus mediatores iniſe ⁊ deū: vt vobis loquat̉ deus ⁊ vos ad illum. Ideo dant vobis elemoſynas ⁊ primitias ſuas: ⁊ veſtris precibꝰ ⁊ meritis ꝓpitietur eis deus: ⁊ introducat̉ ad illos. Sed eūquē vobis redditis offenſum: qualiter alijsreddetis placatuꝫ? Nō eſt mūda coram deooratio veſtra. Querite ergo vos parētes ieſu chriſti: qͥ adducāt eū ad vos: ⁊ inducāt eūin tēplum ſuū. Querite vos qui volūtatemdei ex corde faciūt: qui contēpſerūt vitā mūdi: qui caſtigant corpus ſuū: ⁊ in ſeruituteꝫredigūt: non vt hominibꝰ ſed vt deo placeant. Non ſoluꝫ reciꝑe ſe diuidere ſciatis elemoſynam. Facite ⁊ vos vobis amicos demāmona iniqͥtatis. Non ſolū loquimini ſedet oꝑamini bonū ad om̄es: ⁊ vt dicit apl̓usBeneficentie ⁊ cōmunitionis nolite obliuiſci: quia talibꝰ hoſtijs ꝓmeret̉ deꝰ. Inducatur proinde ieſus in templum ſuū ꝑ iuſticiā⁊ ꝑducat̉ ꝑ iudiciū. Aꝑite ei portas iuſticiealioqͥn non ingrediet̉ ad vos. Diligite iuſticiam qͥ iudicatis terrā. Veſtrū ē facere iudiciuꝫ: qꝛ ſenatores eſtis orbis terrarū diligiteergo iuſticiā: ⁊ recte iudicate filij hominum.Quid dubitatis? App̄hendite diſciplinā vtcōtineatis vos a prauis oꝑbꝰ iuſticiā habēdo ac faciēdo: qꝛ qui continēs eſt apprehendit illaꝫ ⁊ obuiabit illi quaſi mater honorificata. Sine iuſticia non ſolū res publica ſednac parua domꝰ ſubſiſtere poteſt. Quare timetis principes ⁊ poteſtates tenebrarū harum? Quare vos illis ſubijcitis? Uultis exaltari in terra: vultis exaltari ī gētibꝰ. Apphēdite ⁊ facite iuſticiā: app̄hendite concinēdo voſmetipſos: facite humiles ⁊ pauꝑes

56F. C ILiuſtificando: ⁊ ꝓfecto in iuſticia exaltabimīDicit em̄ pſalmiſta. Et in iuſticia tua exaltabunt̉. Qui beatus ſcꝫ populus ſcit iubilationem. In iubilo diuerſe voces conſonant.Sciūt ergo iubilationē qͥ ſciūt pacē gentibꝰdare: ⁊ liberare populū dei: ⁊ vnitatem populorum ſeruare in vinculo pacis. Hi talesdn̄e nō in tenebris mūdi aberrabūt ſed in lumine vultis tui ambulabūt: nō in ſua facie ẜꝫin tuo noīe exultabūt: nō in tyrannoꝝ amicitia ſed ī tua iuſticia exaltabunt̉. Timetis cōculcari a leonibꝰ: ſi iuſticiā tenueritis? Daniel in lacu leonū clamat: ⁊ me non ꝯtamīa/uerūt? Quare? Quia iuſticia corā deo īuenita eſt in me. Iuſticia plena eſt dextera tua.Per dextera ſpritalia: ꝑ ſiniſtrā accipiunt̉tꝑalia. Lōgitudo dieꝝ in dextera eiꝰ: in ſiniſtra autē diuitie ⁊ gloria. In iudicio ad ſiniſtram erūt hedi: qͥbus dat in hoc ſeculo gloriam ⁊ diuitias: ad dexteraꝫ aūt agni: quibꝰp̄ꝑata eſt longitudo dierū. Nolite ſitire munera a ſiniſtra eiꝰ: qꝛ qͥ deſiderāt eiꝰ ſiniſtrā īhͦ ſeculo: collocabūt̉ ad ſiniſtrā eiꝰ ī iudicio.Adherete dextere eiꝰ vt ī iudicio ad dexterāeiꝰ ſedeatis ſuꝑ ſedes iudicantiū: ⁊ in p̄ſentinō ꝓpria ꝟtute: ſꝫ dextre eiꝰ ſuꝑboꝝ ⁊ ſublimiū colla p̄matis. Et dextera dei facit ꝟtutem. Vultis de manu tn̄ eiꝰ acciꝑe dupliciaid eſt ſpiritualia ⁊ tꝑalia: pͥmū q̄rite regnumdei ⁊ iuſticiā eiꝰ qd̓ ē dextere: ⁊ hec oīa adijcient̉ vobis q̄ ſunt ſiniſtre. Primū q̄rite regnū dei vt ī interioribꝰ veſtris habitet ⁊ regnet deꝰ. Deinde iuſticiā eius vt legē ex oreveſtro reqͥrat ⁊ aſſumat populus: ⁊ ex tantagratia meritoꝝ retribuet̉ vobis gloria p̄miorum: quam nec oculus videt. ⁊cͣ. Et preterhec adijcient̉ vobis hec temporalia: qꝛ gloria ⁊ diuitie in domo eius. Cuius eiꝰ? Hauddubium qͥn iuſte generationis: de qua p̄miſſum eſt. Generatio rectorū benedicet̉. Bn̄/ vīdicta eſt in p̄deſtinatione: benedicet̉ in iuſtificatione: benedicet̉ in glorificatione. Beneſdictio dn̄i ſuꝑ caput iuſti: quia miſericordiadn̄i ab eterno per p̄deſtinationē: ⁊ in eternūper glorificationē. Facit ergo iuſticiā nō tamen pro veſtro arbitrio ſed dictante iudicioquia iuſticia ⁊ iudiciū correctio ſedis eius.Si tamen feceritis iudicium nec tamen habuerit aliquis dominiū iudicis: tantuꝫ eſſe/tis iuſtificatores: ⁊ ideo iuſticiam facere nopoſſetis: propter hoc qui dedit vobis iudicium: dedit ⁊ dominiū vt predixit ꝓpheta?Iudicabunt nationes: ⁊ dominabunt̉ poſpulis. Duplex eſt dominiū prelatoruꝫ. Habent enim claues eccleſie quibus claudunt

hebre .14.

1. Coꝝ. 4.

Mat. 13

psͣ. in.