Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Beati Sernardi.Ser.

Beati Sernardi.topere eius qͥ nihilominꝰ forte tuam vereat̉ꝓximi cōſciētiā reformidas: multominꝰ eoscōtēnas qͥbus odioſa magis iniqͥtas: ⁊ lōgeampliꝰ execrabilis corruptio eſt. Si deniqꝫdeū nō times ⁊ ſolos hoīm reu̓eris aſpectꝰ:memor eſto hoīeꝫ xp̄m hoīm facta ignorarenō poſſe: vt qd̓ me corā attēptare mīme ꝓrſus auderes: multominus audias corā ip̄o:qd̓qꝫ nō dico nō liceret ſꝫ nec liberet qͥdē p̄ſumere vidēte ꝯſeruo: inſpiciēte dn̄o vel cogitare exhorreſcas. Alioqͥn ſi carnis oculū magis qͣꝫ gladium qͥ carnes hꝫ deuorare formidas: ⁊ is qͦꝫ timor quē imes eueniet tibi ⁊ accidet qd̓ vereris: nihil oꝑtū qd̓ non reuelet̉velloccultū qd̓ nō ſciat̉: arguent̉ a luce in lucem ꝓlata oꝑa tenebraꝝ: nec mō obſcenitatuꝫ abomināda ſecreta: ſꝫ iniqͣ cōmertia vēdicātiū ſacram̄ta: ⁊ fraudulēta ſuſurria adīueniētiū dolus: ⁊ iudicia ſubu̓tētiū qͥ nouit oīanota faciet vniu̓ſis: cū ceꝑit ſcrutator ille cordis ⁊ renū ſcrutari hierl̓m in lucernis.Quid ſentienduꝫ ſit de his qͥ impię aguntCa. XVIUid ergo ibi facturi ſunt: īmo potiꝰ qͥd paſſuri qͥ crimīa cōmiſerūt: vbi audituri ſūt. Iteī ignē eternū: qͥ pietatis oꝑa nō fecerūt? Qn̄ꝟo admittet̉ ad nuptiaſ: qͥ nec lūbos p̄cinxitvt abſtineret a malo: nec lucernaꝫ tenuit vtfaceret bonū: qn̄ ꝟginitatis integritas nec lāpadū claritas: ſoliꝰ olei poterit excuſare defectū? Aut qͥs illos manere credēdus ē cruciatꝰ: qͥ in hac vita nō ſolū mala: ſꝫ forte peſſima ꝑpetrāt ſi ſic ſunt cruciādi qͥ hic bona receperunt: vt in medio flāme eſtuātibꝰ lignisne mīme qͥdeꝫ ſtille obtinere refrigeriū queant? Caueamꝰ ergo mala oꝑa ne includētisſagene fiducia libere intra eccleſiā delinquamus: hoc ſciētes: qꝛ nō oēs qͦs ſagena trahitpiſcatoꝝ vaſa recipiēt: ſꝫ erit cū ad litus venerint eligent bonos in vaſa: malos autē foras mittent. Neqꝫ hoc ꝯtēti lumboꝝ cingulo: accēdamꝰ etiā lucernas nr̄as ⁊ inſtanteroꝑemur bonū: cogitātes ꝙ oīs arbor nō modo q̄ malū fecerit fructū: ſed etiā q̄ bonū nonfecerit excidet̉ ⁊ in ignem mittet̉: illuꝫ vtiqꝫignē eternuꝫ: qͥ paratꝰ eſt diabolo ⁊ angeliseius. Ceterū ſic declinemus a malo vt faciamus bonū: inqͥramus pacē: non gloriā ꝓſequamur. Illa em̄ dei eſt: ⁊ eam alteri nō dabit. Gloriam inquit meam alteri non dabo.3. Et dicebat homo ẜm cor dei. Nō nobis domine non nobis: ſed nomin tuo da gloriam.Recordare etiā ſcripture dicentis: Si recte

ꝘEꝰ. CCIIofferas ⁊ non recte diuidas: peccaſti. Rectaeſt fratres illa diuiſio: nemo detractet. Alioquin cui forſitan minꝰ placet: ſciat nō nr̄ameſſe ſꝫ angeloꝝ: pͥores enim angeli cecinerūt.Gloria in excelſis deo: ⁊ in terra pax hoībꝰ Lbone volūtatis. Seruemꝰ ergo ī vaſis oleum: ne forte ꝙ abſit clauſas iā nuptiaꝝ ianuas fruſtra pulſantes: ꝟbū audiamꝰ amaꝝ: ⁊deintꝰ nob̓ ſponſus rn̄deat neſcio vos. Adhuc tn̄ mors poſita eſt: nō mō ſecꝰ iniqͥtateꝫ:ſterilitatē: vanitatē: ſꝫ ⁊ ſecꝰ introitū ip̄iꝰ voluptatis. Quo circa opꝰ eſt fortitudīę aduerſus tēptamēta pctī: vt rugienti leoni reſiſtamus fortes in fide: ⁊ ignita ip̄ius iacula hocip̄o clipeo virilit̓ repellamꝰ: opꝰ eſt iuſticiavt oꝑemur bonū: opusⁱ prudēta: ne cū fatuis virginibꝰ reprobemur. Opus deniqꝫ tēperātia: ne voluptatibꝰ indulgentes: audiamus aliqn̄ qd̓ miſer ille epulaꝝ parit̓ ⁊ veſtium ſplēdore finito dum miſericordiā p̄caret̉audiuit. Memēto fili ꝙ recepiſti bona ī vi­ Lta tua: ⁊ lazarꝰ ſil̓it̓ mala: nunc aūt h̓ ꝯſolat̉:tu ꝟo cruciaris. Plane terribilis in cōſilijsſuꝑ hoīm: ſꝫ ſi terribilis eſt etiā miẜicos īuenitur: dum futuri formā iudicij nō occultat.Aīa em̄ q̄ peccauerit ipſa moriet̉: ⁊ palmesqͥ fructū nō fecerit excidet̉: ⁊ qͥ bona receꝑitin hac vita: cruciabit̉ in futura. Qd̓ ſi forteꝯtingat in vno qͦlibet ſimul hec qͣttuor inueniri: ea plane extrema deſperatio eſt.Ꝙ ſpiritui ad bonuꝫ parato reſiſtit caro.Capl̓m XVIIEc igit̉ et hisſimilia intꝰ ſuggerit voluntati: eocopioſiꝰ quo ꝑfectiꝰ illuſtratōneſpūs edocet̉. Fęlix ſane cuiꝰ volūtas ſic ceſſerit ⁊ acqͥeuerit ꝯſilio rōnis: vt a timore ꝯcipiēs ꝓmiſſiōibꝰ deinceps celeſtibꝰ foueat̉ ⁊ꝑturiat ſpm̄ ſalutis. At forte īueniet̉ rebell̓⁊ obſtinata volūtas: ⁊ nec īpatiēs ſolū: ſed⁊ monitis peior: ⁊ minis durior: ⁊ adhibitisacerbior blādimētis. Inueniet̉ forſitan quenihil mota ſuggeſtiōibꝰ rationis: īmo ⁊ graui furore cōmota reſpōdeat dicēs: quouſqꝫvos patior: predicatio veſtra in me non capit. Scio ꝙ aſtuti eſtis: ſed aſtucia veſtra inme locum non habet. Forte ⁊ aduocans mēbra ſingula ſolito amplius ſolitis iubet obedire ꝯcupiſcētijs. neqͥtijs deſeruire. Hinc nimirū eſt illud qd̓ qͦtidianis diſcimꝰ exꝑimentis: eos qͥ ꝯuertꝭ deliberāt tētari acriꝰ a ꝯcupiſcētia carnis: ⁊ vrgeri grauiꝰ in oꝑibꝰ luti⁊ lateris: qͥ egyptū egredi: pharaonem fugere moliunt̉.

Eſa. 42.ps. 113.

Luc̄. 16.

Luc̄. i.