Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De Bethleem

riā abundātie ſuauitatis tue vbiqꝫ eructantquīte viderūt ⁊ vſqꝫ ad extremū terre magnificentiā gl̓ie tue loquunt̉ eis qͥ nō viderūtet enarrant mirabilia q̄ in te ſunt. Gl̓ioſa dicta ſunt de te ciuitas dei. Sꝫ iā ex his qͥbꝰ aſfluis delicijs: nos qͦꝫ pauca ꝓferamꝰ in mediū: ad laudeꝫ ⁊ gl̓iam nomīs tui.De Bethleem Ca. VI.Abes ante omnia in refectiōe anīaꝝ ſanctarumbethleemdomū panis: in qͣ pͥmūis qͥ de celo deſcēderat pariēte virgine pāisviuꝰ apparuit. Monſtrat̉ pijs ibidē iumētis p̄ſepiū ⁊ in p̄ſepio ſenū de prato ꝟ̓ginaliquo vel ſic cognoſcatꝭ bos poſſeſſoreꝫ ſuū: ⁊aſinꝰ p̄ſepe dn̄i ſui. Om̄is qͥppe caro fenumet oīs gl̓ia eiꝰ vt flos feni. Porro ſuuꝫ hō qꝛin quo factus eſt honorē nō intelligendo coparatꝰ eſt iumētis inſipientibꝰ: ⁊ ſil̓is factuseſt illis: verbū panis angeloꝝ factū eſt cibaria iumētoꝝ: vt habeat carnis fenū qd̓ ruminet: qui verbi pane veſci penitus diſſueuit:quouſqꝫ ꝑ hoīem deū priori redditꝰ dignitati: ⁊ ex pecore rurſus ꝯuerſus in hominē: cūpaulo dicere poſſit. Et ſi cognouimus xp̄mẜm carnē: ſꝫ nunc iā nō nouimꝰ. Qd̓ fane nōarbitror: quēpiā dicere poſſe veraciter: niſiqui pͥus cū petro ex ore veritatis illud item.saudierit. Verba que ego locutꝰ ſum vobisſpūs ⁊ vita ſunt: caro autē nō ꝓdeſt quicqͣꝫ.Alioqͥn qui in verbis xp̄i vitā inuenit: carnē iā nō reqͥrit: ⁊ eſt de nūero beatoꝝ qͥ nonviderunt ⁊ crediderūt. Nec em̄ opus eſt vl̓lactis poculū niſi vtiqꝫ ꝑuulo: vel feni pabulū iumento. Qui autē nō offendit in verbo ille ꝑfectus eſt vir: ſolido plane veſci cibo idoneus: ⁊ licet in ſudore. vultus ſui panē verbicomedit abſqꝫ offenſione. Sꝫ ⁊ ſecurꝰ ac ſine ſcādalo loquit̉ omnē ſapientiā dūtaxat inter ꝑfectos: ſpūalibꝰ ſpūalia cōparās: cū tamen infantibꝰ ſiue pecoribꝰ aptus ſit. ꝓ captū quidē eoꝝ ꝓponere tm̄mō ieſum xp̄m ⁊hunc crucificū. Unꝰ tamē idēqꝫ cibꝰ ex celeſtibꝰ paſcuis ſuauiter quidē ⁊ ruminat̉ a pecore ⁊ māducat̉ ab hoīe: et viro vires: et ꝑuulo tribuit nutrimentum.De Nazareth Ca. VII.Ernitur et nazareth que interp̄tat̉ flos: in quais qͥ natus in bethleem erat tanqͣꝫfructꝰ in flore coaleſcēs nutritꝰ eſt deꝰ infāsvt floris odor fructus ſaporē p̄cederet ac denaribꝰ ꝓph̓aꝝ faucibꝰ ſe apl̓oꝝ liquor ſan-

ctus infunderet: iudeis tenui odore cōtentisguſtū ſolido reficeret xp̄ianos. Senſerat tn̄hunc florem nathanael ꝙ ſuper omnia aromata ſuaue redoleret: vnde ⁊ aiebat: a naza Ioreth poteſt aliquid boni eſſe: ſꝫ nequaqꝫ ſolacōtentus flagrantia reſpondentem ſibi veniet vide philippū ſecutꝰ eſt. Immo vero mire illius ſuauitatis admodū reſperſione delectatus hauſtuqꝫ boni odoris factus ſaporisauidior: odore ipſo duce ad fructum vſqꝫ ſine mora ꝑuenire curauit: cupiens pleniusexꝑiri qd̓ tenuiter preſenſerat: p̄ſenſqꝫ degūſtare quod odorauerat abſens. Videamꝰ eſde olfactū iſaac ne forte aliquid qd̓ pertineaᵖad hec ip̄a q̄ in manibꝰ ſunt ꝓtenderit. Loquitur de illo ſcriptura ſic. Statimqꝫ vt ſen­ Gſit veſtimentoꝝ eiꝰ fragrantiam: haud dubⁱum quin iacob: ecce īquit odor filij mei ſicutodor agri pleni cui benedixit dn̄s. Ueſtimeti fragrantiā ſenſit ſed veſtiti p̄ſentiā non agnouit: ſoloqꝫ veſtis tanqͣꝫ floris odore forinſecus delectatus: quaſi fructꝰ interioris dulcedinē nō guſtanit: dum et electi filij ſimul ⁊ſacramēti fraudatꝰ cognitione remāſit Quoſpectat hoc? Veſtimentum ꝓfecto ſpūs littera eſt caro verbi. Sed ne nunc quideꝫ iudein carne verbum in homine ſic deitatem: neſub tegmine littere: ſenſum peruidet ſpiritalem: foriſqꝫ palpans hedi pellē que ſimilitudinē maioris hoc eſt primi et antiqui peccatoris exp̄ſſerat: ad nudam nō ꝑuenit veritatem. Non ſane in carne peccati ſꝫ in multitudine carnis peccati: qͥ pctm̄ non facere: ſꝫ tollere veniebat ea apparuit ſcꝫ de cauſa quaꝫip̄e nō tacuit: vt qui nō vident videant: et q ꝓvidēt ceci fiant. Hac ergo ſimilitudine deceptus ꝓph̓a cecus hodie quē neſcit bn̄dicit:dū quē lectitat in libris: ignorat et in miraculis: et quem ꝓprijs attrectat manibꝰ: ligando flagellando colaphiſando: mīme tn̄ vl̓ reſurgentē intelligit. Si em̄ cognouiſſent: nunqua dn̄m glorie crucifixiſſent. Percurramꝰſuccincto ẜmōe ⁊ cetera loca ſancta: et ſi nōoīa: ſaltē aliqͣ: quō que āmirari ꝑ ſingl̓a nōſufficīꝰ: libꝫ vl̓ īſigniora ⁊ ip̄a breuit̓ r̄cordariDe monte oliueti et valle ioſaphatCapitulū. VIII.Scendic ī motem oliueti: deſcendit̉ in vallē ioſaphat: vt ſic diuitias diuine miſericordie cogites: quatenꝰ horroreꝫ iudicijneqͣqͣꝫ diſſimules: qꝛ ⁊ ſi in ml̓tis miẜatōibꝰ

h iiij

H iiij

I. 6

Io. I.

Io. 9.

Gen̄. 27.