Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ad Milites Templi

ſub mēſa catelli vel exigua aliqͣ deliciaꝝ illarū fragmēta dimittat? Nā inferior qͥdeꝫ ꝯſideratio qͣ nobis ꝯpatimur eoꝝ reſpectu qͦsnouimꝰ delitioſe viuētes in hͦ ſecl̓o infirmeadhuc aīe ē nec oīno tal̓ mihi placꝫ affectō inaīa ſpūali. Lōgiꝰ em̄ poſitꝰ ē a iudicio ꝟitatis: qͥ btīficat qͦs velut miſerrimos lugere debuerat: ⁊ ſe miſeꝝ reputat nō ſane ꝯſenſu iudicij ſꝫ affectiōis ſenſu ꝙ nō ſit ſicut illi: qͥ idma gis optare debuerat: vt oēs eēt ſic̄ ip̄e.hoc tn̄ ſolū tali ī cogitatōe laudabile ē ſi miſeriā ip̄am quā reputat ꝓ amore ſiue timoredei patient̓ ferre deliberat: ⁊ cū pietate qͣdaꝫ.io. dicit deo: ꝓpt̓ ꝟba labioꝝ tuoꝝ ego cuſtodiui vias duras. Et hͨ qͥdē cogitatio inchoātiū ē: tāqͣꝫ lacͣ ꝑuuloꝝ. At ꝟo cū iam ꝓficereceꝑit aīa ⁊ affectōe ſeqͥ iudiciū rōnis: oīa ꝓculdubio detrimētū faciet: et qͣſi ſtercora arbitratꝰ: lugebit cū ꝓph̓a ſuꝑ eos qui amplexati ſunt ſtercora. Ip̄e ꝟo ſctā qͣdaꝫ hūiliqꝫſuꝑbia nec vniuerſa deſpiciet: et magna ī altitudine anī collocatꝰ non beatū dicet populū cui hec ſunt: ſꝫ miſeꝝ plane: beatū ꝟo cuiꝰdn̄s deꝰ eiꝰ. Ueꝝ dū hic ita ſui ꝯꝑatiōe miſeret̉ illis: īueniet vtiqꝫ qͦꝝ ꝯꝑatōe ſui qͦꝫ miſereat̉ ſi ſuſpexerit ad celeſtes diuitias et delectatiōes ī dextra dn̄i vſqꝫ ī fineꝫ. Un̄ fit vtqͥ pͥus d̓ īferiori irriguo lachrymas fungens.s. plāgebat dicēs: qm̄ ꝓpt̓ te mortificamur tota die: iā de ſuꝑiori abūdātiores emittat fle.17. tꝰ dicēs: heu mihi qꝛ incolatꝰ meꝰ ꝓlōgatꝰ ēEpiſtola beati Bernardi in ſermonem ſequentemUgoni militixp̄i: ⁊ mgr̄o militie xp̄i: bernardꝰclareuallis ſolo noīe abbaſ: bonūcertamē certare. Sel̓ ⁊ ſcd̓o ⁊ t̓tio (ni fallor)petiſti a me Hugo chariſſime vt tibi tuiſqꝫꝯmilitonibꝰ ſcriberē exhortationis ẜmone⁊ adu̓ſus hoſtilē tyrannidē qꝛ lanceā nō liceret: ſtilū vibrarē: aſſerēs vob̓ nō ꝑuū fore adiutoriū: ſi qͦs armis nō poſſū lr̄is aīarē. Diſtuli ſane aliqͣꝫdiu: nō ꝙ ꝯtēnēda videret̉ petitio: ſꝫ ne leuis p̄cepſqꝫ culparetur aſſenſioſi ꝙ melius melior implere ſufficeret preſumerē imꝑitus: ⁊ res ad modū ncc̄ria ꝑ meminꝰ forte cōmoda redderet̉. Ueꝝ vidensme lōga ſatis huiuſcemodi expectatiōe fruſtratū: ne iā magis nolle qͣꝫ nō poſſe viderertandē egoqͥdē qd̓ potui feci: lector iudicꝫ anſatis feci. Quāqꝫ ⁊ ſi cui fortę aūt mīme placeat aut nō ſufficiat nō tn̄ intereſt mea: qͥ tueꝓ meo ſaꝑe nō defui voluntati.Explicit epiſtola

Incipit ſermo exhortatoriꝰ beati Bernardi abbatis Clareuallen̄.ad milites templi Capitulū IQuum militiegenꝰ ortū nuꝑ audit̉ in t̓ris: ⁊ ī illa regiōe quā olī ī carne pn̄s viſitauit oriēs ex alto: vt vn̄ tūc ī fortitudīe manus ſue tenebraꝝ pͥncipes exturbauit: inde⁊ mō ip̄oꝝ ſatellites filios diffidētie ī manufortiū ſuoꝝ diſſipatos extermīet: faciēs etiānūc redēptōeꝫ pleb̓ ſue: ⁊ rurſuꝫ erigēs cornu ſalutis nob̓ in domo dauid pueri ſui. Nouū inqͣꝫ militie genꝰ ⁊ ſeculis īexꝑtū: qͣ geminō pr̄ ꝯflictu: atꝫ īfatigabilit̓ decertat̉ tū aduerſus carnē ⁊ ſanguinē: tū ꝯͣ ſpiritalia neqͥtie ī celeſtibꝰ. Et qͥdē ſolis vbi viribꝰ corꝑiscorꝑeo fortit̉ hoſti reſiſtit̉: id qͥdē ego tā nōiudico miꝝ: qͣꝫ nec raꝝ exiſtimo. Sed ⁊ qn̄aī ꝟtute vitijs ſiue demonijs bellū indicit̉:ne hͦ qͥdē mirabile: ⁊ ſi laudabile dixerim cūplenꝰ monachis cernat̉ mūdꝰ. Ceteꝝ cū vt̓qꝫ hō ſuo qͥſqꝫ gladio potent̓ accīgit̉ ſuo cingulo nobil̓r inſignit̉: qͥs hoc nō eſtimet om̄iamiratiōe digniſſimū: qd̓ adeo liq̄t eē inſolitū: Impauidꝰ ꝓfecto miles ⁊ oī ex ꝑte ſecurus: qͥ vt corpꝰ ferro ſic aīm fidei lorica induitur: Utriſqꝫ nimiꝝ munitus armis: nec demonē timet nec hoīem Nec ꝟo mortē formidat qͥ mori deſiderat. Quid eī vel viuēs velmoriēs metuat: cui viuere xp̄us ē: ⁊ mori lucrū? Stat qͥdē fident̓: libēterqꝫ ꝓ xp̄o: ſꝫ magis cupit diſſolui ⁊ eē cū xp̄o: hͦ eī meliꝰ. Securi igit̉ ꝓcedite milites ⁊ intrepidio aīo inimicos crucis xp̄i ꝓpellite: certi qꝛ neqꝫ morſneqꝫ vita poterit vos ſeꝑare a caritate dei q̄eſt in xp̄o ieſu: illud ſane vobiſcū in oī ꝑicl̓oreplicātes: ſiue viuimꝰ ſiue morimur dn̄i ſumus. Quā gl̓ioſi reuertunt̉ victores de prelio: qͣꝫ btī moriunt̉ martyres in p̄lio. Gaudefortis athlęta ſi viuis ⁊ vincis in dn̄o: ſꝫ magis exulta ⁊ gl̓iare ſi moreris ⁊ iūgeris dn̄oUita qͥde̓ fructuoſa ⁊ victoria gl̓ioſa: ſꝫ vtriqꝫ mors ſacra iure p̄ponit̉. Nā ⁊ ſi btī qui indn̄o moriunt̉ non multo magis qͥ pro domino moriuntur Et qͥdē ſiue in lecto ſiue belloqͥs morit̉: p̄cioſa erit ſine dubio in cōſpectudn̄i mors ſctōꝝ eiꝰ. Ceteꝝ in bello tāto ꝓfecto precioſior qͣꝫto ⁊ gl̓ioſior. O vita ſecuravbi pura ꝯſcīa O inqͣꝫ vita ſecura vbi abſqꝫformidine mors expectat̉: īmo adoptat̉ cuꝫdulcedīe ⁊ excipit̉ cū deuotiōe. O vere ſctāet tuta militia atꝫ a duplici illo ꝑiculo ꝓrſuslibera: qͦ id hoīm genꝰ ſolet fręquēter ꝑiclita

H ij

ps. 210.

Ro. .8.

vs. 15.