Beati GernardiDer. TRLI

te prima illa tentatio que corꝑalis neceſſitatis occaſiōe animū turbat: aſpidi debeat cōparari. hoc enī animal qͦdāmodo violentūmorſu nocet: obdurat aurē ne audiat voceꝫincantātis Quid ꝟo agere nitit̉ in hac partetentator: niſi vt adu̓ſus ꝯſolationē fidei aurem cordis obſtruat ⁊ obduret? Sed nō ꝓfecit inimicꝰ in eo: nō illius p̄cluſit auditumqͥ ait: nō in ſolo pane viuit hō: ſꝫ ī oī ꝟbo qd̓ꝓcedit de ore dei. Nam in eo ꝙ ait: hec omnia tibi dabo ſi ꝓcidēs adoraueris me: ī malum inſidiātis ſuadibilē ſibilū aīadu̓tite draconis. Ferunt illū in arena latitanteꝫ: etiamaues volātes flatu attrahe̓ venenato. Quāvenenatꝰ hic flatus fuit: hec oīa tibi dabo ſꝓcidens adoraueris me: verū non erat iſtaquelibet auis: nihil potuit draconis flatusad illā. De baſiliſco qͥd dicimꝰ? Monſtruoſius ceteris ſolo viſu hoīeꝫ infice̓ ⁊ interfice̓ꝑhibet̉. Ni fallor vana gloria ē. Uidete neinquit iuſticiā veſtrā faciatis coram hoībusvt videamī ab eis. Ac ſi dicat: Cauete oculos baſiliſci. Sed cui nocere dicit̉ baſiliſcꝰ:Et qͥ non viderit baliſcū. Alioqͥn ſi prior eūvideas: iam nō tibi nocet vt aiūt: magis moritur ipſe. Ita eſt frēs. Non videntes necatinanis gloria cecos ⁊ negligētes qͥ ſe ei oſtētant: qͥ ſe opponūt: ⁊ nō potiuſ ipſi inſpiciūtnon attendūt: non diſcutiūt illā: non videntdeniqꝫ qͣꝫ ſit friuola: qͣꝫ ſit caduca: qͣꝫ vana:qͣꝫ futilis. Si quiſ eū intueat̉ hͦ mō morit̉ baſiliſcus: nec iam occidit eū gloria: ſꝫ occidit̉magis ⁊ occidit ei qͦdāmodo verſa in puluerem: īmo redacta in nihilū: puto aūt non eſtquerere quid ad inanē gloriā ea tentatio viſa ſit ꝑtinere: vbi dictuꝫ eſt. Si filius dei esmitte te deorſum. Vt qͥd enī hoc niſi vt videretur: vt laudaret̉ a baſiliſco? Et vide quōſeipſum occultauerit baſiliſcus: qͣſi vt non. poſſit ante videri: Scriptū eſt inqͥt: qm̄ angelis ſuis mādauit de te: ⁊ in manibꝰ tollētte. Quid ſcriptū eſt maligne: qͥd ſcriptū eſt?Angelis ſuis mādauit de te. Quid mandauit. Aīaduertite ⁊ videte: qm̄ ſubticuit malignus ⁊ fraudulentꝰ: ꝙ malignitatis ſue cōmēta diſſolueret. Quid enī mādauit. Nempe qd̓ in pſalmo ſequit̉: vt cuſtodiāt ie in oībus vijs tuis. Nunqͥd in p̄cipitijs? Qualisvia hec de pinnaculo tēpli mitte̓ ſe deorſuꝫ:Nō eſt via hec ſꝫ ruina: etſi via tua eſt nō illius. Fruſtra in tentationeꝫ capitis intorſiſti:qd̓ ſcriptū eſt ad corꝑis ꝯſolationē. Huic eīneceſſe cuſtodiri cui timeduꝫ: ne offendat adlapidem pedē ſuū. Nō eſt qd̓ cuſtodiat̉: cuinō eſt qd̓ timeat̉. Quid ꝟo taces ⁊ illud qd̓

ſequit̉. Suꝑ aſpidē ⁊ baſiliſcū ambulab̓: etꝯculcab̓ leonē ⁊ draconē? Te enī hec ꝑabola tangit. Monſtruoſa malignitas: mōſtruoſis appellatiōibꝰ ꝯculcāda ſignatur. Necmodo ab ipſo capite: ſed etiā a corꝑe vniu̓ſoSiqͥdem adu̓ſus dn̄m poſt ternā ꝯfuſioneꝫhanc iam ſerpētina calliditate ſꝫ crudelitatevſus eſt lenonīa: vſqꝫ ad ꝯtumelias: ad flagella: ad alapas: ad mortē: ⁊ mortē crucis: ſꝫmanifeſte etiā leonē te ꝯculcauit leo d̓ tribuiuda. Sic ⁊ adu̓ſum nos frēs vt in ceteris oībus viderit ſe fruſtratū: toto iam furore ꝑſecutiōeꝫ ſuſcitat qͣlis nō fuerit ab īitio: vt vehementia tribulatiōis regnū celeſte ſperan¬ttibus int̓cludat. Felix anima: que ⁊ ipſumleonem potenti virtute ꝯculcās: violent̓ illud rapere p̄ualebit. Ex hoc itaqꝫ dilectiſſimi tanqͣꝫ ſuꝑˡ aſpidem ⁊ baſiliſcū cautiꝰ ⁊ ſollicitius ambulemꝰ. Caueamꝰ oēm radicemamaritudīs: vt nemo nr̄m mordax inueniatur: nemo audax vel ardēs: nemo īexorabil̓aut rebellis. Nec ꝟo deorſum mittamꝰ nosſed tranſcēdamꝰ ⁊ tranſeamꝰ letalē glorie tēporalis obtutū vt quō ſcriptuꝫ eſt: Fruſtra ⁊iacit̉ rhetę ante oculos pennatoꝝ. Conculcemus qͦꝫ leonē parit̓ ⁊ draconē: vt neqꝫ illius rugitus terreat: nec iſtius flatus inficiatUident̉ hec qͣttuor mōſtra affectiōibꝰ equequattuor ſingula ſingulis incubare. Cui ergo potiſſimū draco inſidiat̉? Eſtimo qꝛ cupiditati: ꝙ hanc nouerit eſſe radicē maloruꝫoīum: ⁊ que maxime cor ſubu̓tat. Inde enīetiam qͣſi ꝯſulens dixit: hec omīa tibi dabo.Nam de leone qͥdem manifeſtum eſt: ꝙ niſiad ianuā timoris terrificos dat rugitꝰ. Porro triſticie fores aſpis obſeruat: ꝙ eas maxime morſibꝰ ſuis ꝑuias arbitret̉. Vnde ⁊ adchriſtū dn̄m donec iam eſurientē cerneret n̄acceſſit. Ecōtra ſane caueat neceſſe ē leticiabaſiliſcū: ꝙ eo potiſſimū aditu venenatos īgerere ſoleat radios oculoꝝ: nec vana gloria niſi ob leticie noceat vanitateꝫ. Illud qͦꝫꝯſidera: an forte ꝟtutes qͣttuor his tentatiōibus apponere valeamꝰ. Leo rugiet qͥs nontimebit? Si quis ille fuerit fortis erit. Sedfruſtrato leone draco abſcōdit̉ in arena: vtvirulentis flatibꝰ attrahat aīam inſufflās eiqͦdāmodo ꝯcupiſcentiā terrenoꝝ. Quiſputas illius p̄teruitabit inſidias? Nemo vtiqꝫniſi prudēs. At forte dū ad iſta deſcende̓ caues: vrget qͥs moleſtia: ⁊ ecce ꝓtinus aſpisadeſt: nā oportunū tempꝰ ſibi inueniſſe videtur. Quis nō exaſꝑabit̉ ab aſpide iſta? Nēpe vir temperāſ ⁊ modeſtꝰ: qͥ ſciat abūdare ⁊penuriā pati. Puto ex hac occaſiōe faſcina-

nionē. Onerambi. Uor.ati.ult. Eators

psͣ. 9p.

Prou