In obitu Hūberti monachi Se

virginū lāpades extinguunt̉: ⁊ qꝛ tenebraꝝs oꝑa fecerāt: in tenebris remāſerūt. Date nobis inqͥunt de oleo veſtro. Stulta petitio.Uix iuſtus ſaluat̉: ⁊ vix etiā ſanctis iuſticieſue oleū ſufficit ad ſalutē: quanto minꝰ ⁊ ſibi. ⁊ ꝓximis? Noe daniel ⁊ iob nec filiā libera§. bunt: ſꝫ aīa q̄ peccauerit ip̄a moriet̉. Sic anima q̄ iuſticiā fecerit ſola ſaluabit̉. Rn̄derūtprudētes dicētes: ne forte nō ſufficiat nobis⁊ vobis: itē potiꝰ ad vēdētes ⁊ emite vobisTardatū eſt: iā em̄ nequaqͣꝫ iuſticie oleū venundat̉. Iā ꝓphete ⁊ apl̓i alijqꝫ doctores qͥhoc diſtrahere ⁊ habere venale ſolebāt a tali mercimonio qͥeſcūt. Nec iā vlteriꝰ dicunt:o. Sumite pſalmū ⁊ date tympanū. Quid pl̓aq̄ parate erant intrauerūt cuꝫ eo ad nuptiasUirgines ad nuptias intrāt: quas introducet rex in cubiculū ſuū: qꝛ eaꝝ ſpeciē cōcupiuit. Ibi d̓ celeſti cella vinaria promit: ⁊ ꝓpinatur vinū nouū: qd̓ parit̓ bibet ⁊ monſtraas bit filius hoīs. Et clauſa eſt ianua. Que ianua? Illa q̄ nunc patet veniētibꝰ ab oriēte ⁊occidēte vt recūbāt cuꝫ abraā yſaac ⁊ iacob6. in regno celoꝝ. Illa q̄ ait: Eū qͥ venit ad menon eijciā foras. Ecce quō patet nūc: q̄ tuncin eternū claudet̉. Veniunt homicide ⁊ admittunt̉: veniūt publicani ⁊ meretrices ⁊ recipiunt̉: veniūt zodomite: molles adulteri:fures ⁊ qͥcūqꝫ huiuſmodi: ⁊ patēs eis ianuanō negat̉. Multꝰ eſt em̄ ad ignoſcēdū p̄ſtabilis ſuꝑ malicia qualēcūqꝫ ⁊ quātūcunqꝫ.Tūc aūt qͥ dicit clauſa eſt ianua: ianua pi etatis ⁊ miſcd̓ie chriſti q̄ nūc lachrymis gemitibus ſuſpirijs et p̄cibꝰ penitētiū facile patet:clauſa eſt. Nulliꝰ penitētia: nulliꝰ or̄o: nulliꝰgemitꝰ ampliꝰ admittet̉. Clauſa ē illa ianuaq̄ aaron poſt ydolatriā recepit: q̄ dauid poſtadulteriū: poſt homicidiū admiſit: q̄ petripoſt trinaꝫ negationē: nō ſolū nō repulit ſedclaues ſuas ei obẜuādas tradidit. Uigilateitaqꝫ qꝛ neſcitis diē neqꝫ horā: qꝛ vigilātibꝰ⁊ orātibꝰ: nō dormiētibꝰ ⁊ pigritātibꝰ regnicelorum preſtat̉: per dominū noſtruꝫ ieſumchriſtum: cui eſt honor ⁊ gloria in ſecula ſeculorum. Amen.Sermo in obitu hūberti monachiUmbertus famulus dn̄i mortuꝰ ē: deuotꝰ famulus: ſeruꝰ fidelis. Ip̄i vidiſtis quōnocte p̄terita int̓ manꝰ nr̄as expirauit: tanqͣꝫvnus ex vermiculis terre. Per hoc triduuꝫfatigauit eum mors: ⁊ demolita eſt intra fauces ſuas: vt ſatiaret̉ ſanguine quem ſitiuit.

Eya fecit qd̓ potuit: occidit carnē ⁊ ecce reꝯdita ē in corde terre. Sꝑauit a nobis dulcēamicū: prudentē ꝯſiliariū: auxiliariū forteꝫ.Nec mihi nec vob̓ peꝑcit inſatiabilis homicida: mihi minꝰ. Siccine ſeꝑas amara morsO beſtia crudelis: o amaritudo amariſſimao fetor ⁊ horror filioꝝ adam. Quid feciſtiOccidiſti: poſſediſti. Sꝫ qͥd? Carnē vtiqꝫ ſolam. Aīe em̄ nō habes qͥd facias. Volat adcreatorē ſuū: quē tā ardent̓ cōcupierat: tamfortit̉ ſecuta fuerat oībus diebꝰ vite ſue. Sꝫ⁊ ip̄m corpꝰ qd̓ videris habere auferet̉ a te:cū tu nouiſſima īimica deſtrueris ⁊ abſorberis in victoria. Reddes vtiqꝫ reddes aliqn̄corpꝰ illud qd̓ ad ſignū aduētus tui tātis heſterna die ſputis ⁊ execrationibꝰ ac multiplici ſordium ſqualore repleueras: leta būda ⁊hūc laudans: qꝛ hūc tuis laqueis irretiſſes.Ueniet vnigenitꝰ pr̄is cū poteſtate magna⁊ maieſtate hūbertū q̄rere: et illud idē cadaueroſuꝫ corpꝰ configurare corpori claritatisſue. Tu aūt qͥd? Profecto qd̓ ī hieremia ſcri Iptum eſt: in nouiſſimo dieruꝫ ſtulta remanebis: ⁊ humberto in eternū viuēte tu in ꝑpetuum morieris. Euomuit ꝓphetaꝫ marina 3beſtia quē deglutierat: tu hūbertuꝫ reddes:quē videris tuo vaſtiſſimo vētre cōcluſiſſe.De cetero frēs facticiū vobis ſermonē ī omni forma ſanctitatis iſte dei ſeruus exhibuitquē ⁊ longū fecit ⁊ magnū. Longū quantūad lōginquitatē vie: magnū qͣꝫtū ad vite ſb̓limitatē. Non oportet me ampliꝰ aꝑire osmeuꝫ: ſi bene retinuiſtis ſermonē eiꝰ: ſi vr̄isillum cordibꝰ imp̄ſſiſtis. Quinquaginta annos ⁊ eo ampliꝰ vixit in ſeruitio illiꝰ cui ſeruire regnare eſt: qͥa a puerilibꝰ annis locatꝰeſt in ſanctuario dei. Nobiſcū trigīta annisab ip̄o pene pͥncipio monaſterij huiꝰ cōuerſatus eſt: nō ſolū ſine querela: ſꝫ ⁊ cuꝫ gratiacuiꝰ ex hoc memoria in benedictione erit nobis: ⁊ generationi q̄ vētura eſt. Sicut aduena ⁊ ꝑegrinꝰ ꝑtranſit viam ⁊ vitā iſtā: quātum minus potuit de mundi rebus accipiēsvtpote ſciens qꝛ nō erat de hoc mūdo. Nōhabebat hic manentē ciuitatē ſicut nec pr̄esſui: ſed in anteriora extētus ſequebat̉ ad palmā ſuꝑne vocatiōis. Nihil hꝫ mūdus qd̓ iure clamet in eo: vl̓ d̓ eo: qꝛ nec mūdus ei placuit nec ip̄e mūdo. Quātū partiꝰ potuit deſubſtātia eiꝰ accepit: ⁊ minꝰ accepiſſet: ſi nonobediētia coegiſſet. Uictū ⁊ veſtitū habēs:his ꝯtētus fuit: nō ad ſuꝑfluitatē ſꝫ ad neceſſitatē: niſi ꝙ ip̄am qͣꝫ neceſſitatē ſuꝑfluitateꝫeſſe ſepiꝰ cauſabat̉. Ante hos paucos diesſi bene memini duꝫ colloqueremur ad īuicēiiij

x iiij

eh .14.zech. 18.

extus

psͣ. 80.extus

Texis

Io. 5.

Iere .7.

Aon̄. 2.