Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſancto ClementeVe.

affectiōis inherēs. Si ergo ille ſic gl̓ificauitxp̄m in corꝑe ſuo ⁊ calicē ſalutaris accepit:qͥd nos retribuimꝰ dn̄o ꝓ omnibꝰ q̄ retribuit nob̓? Eadē certe inſigniuit imagine: eodēſanguīe nos redemit ⁊ vocauit in eandē hereditatē incorruptibilē ⁊ incōtaminatā et̓nāꝯſeruatā in celis. Vt qͥd ergo nō poſſumuset nos cū bęato clemēte xp̄i bibere calicem:Sed forte rn̄dent aliqͥ poſſemꝰ ſi oportunitas nō deeſſet: ſꝫ ꝑſecutiōis tp̄s ceſſauit. Atego fateor nō ſatis crediderim ita dicentibꝰ.Quid em̄? Quotidie ceditis punctiōi acusvniꝰ: ⁊ mucroni vos arbitramī poſſe reſiſtere? In mīmis ꝓbate ꝯflictibꝰ qͣꝫ virilit̓ ī maiori certamīe ſtare poſſitis. Ecce em̄ vob̓ nōdicit̉: ſacrificate idolis ⁊ viuite: aut ſi hoc n̄vultis opꝑtet vos diuerſis ſupplicijs interire. Nouit dn̄s figmentū vr̄m: nec dat vobiſtā forte certamē. Btō clemēti certamē fortededit vt vinceret: ⁊ diceret qm̄ oīm potentior eſt ſapiētia. Ur̄m certamē aūt qͣle eſt fratres mei? Quotidie vob̓ ſuggerit̉ ī cordibꝰvr̄is: frange ordinē tuū: murmura: detraheage remiſſius: infirmitatē ſimula: reſpondeei qͥ forte durius locutꝰ ē: vt ſatiſfacias deſiderio tuo: nec dicit̉ cuiqͣꝫ: niſi hec feceriſ morieris: ſꝫ vt multū cū difficultate ⁊ labore reſiſtes anīo tuo. Et qͥs ſuſtineret tāta? Hec eīreſpondere ꝯſueuimꝰ exhortantibꝰ nos autforis homī aūt intus ſpūiſancto. Si ergo inhmōi certamīe ꝑiclitamur: ſi vix reſiſtimꝰ: ſiinterdū etiā ſuccūbimꝰ: qͥd in illo tā gͣui certamine faceremꝰ? Si vincis fragilibꝰ ceditinfirmitas nr̄a: quō telis reſiſteret? Uidetisquō ad nihilū redacti ſumꝰ: ⁊ ſicut mulieresaut ꝑuuli pugnātes laudamꝰ alios: pugnare ip̄i nō poſſumꝰ. Quid tamē agimꝰ? Oēscerte ad nuptias agni vocati ſumꝰ: ⁊ in conſpectu eiꝰ vacuos apparere non licet. Diligenter ergo ꝯſideremus que apponunt̉ nobis: qm̄ talia oꝑtꝫ nos p̄parare. Conſiderauit beatus clemēs vinū ſibi appoſitū eſſe adn̄o: ⁊ ip̄e quoqꝫ qm̄ diues fuit ad nuptiasillas vinū nihilominꝰ ꝓprij ſanguinis effuſion portauit. Sed nos pauꝑes ſumꝰ ⁊ vinūdn̄e nō habemꝰ. At ille: implete inqͥt hydrias aqua. Ergo ne et ip̄a ſuſcipiet̉ aqua ſi attulerimus ea? vtiqꝫ ſuſcipiet̉. Nā ⁊ ip̄aꝫ cūvino nobis appoſitā inueniet qͥ ẜm monitaſapiētis diligēter ꝯſiderauit q̄ ſibi apponūt̉ab eo nimiꝝ qͥ venit n̄ in aqͣ ſolū: ſꝫ ī aqͣ ⁊ ſāguinę. Teſtimoniū em̄ perhibuit qui viditꝙ aꝑto latere dn̄i dormientis in cruce exierit ſanguis ⁊ aqua Et nos ergo fratres vt fideles nos ꝓbemus deo noſtro ſi martyriuꝫ

ſanguinis non habemus. martyriū em̄ teſtimoniū eſt: queramus vel teſtimoniū aque:⁊ ne ip̄m quidem deſpiciet deus. Tres ſuntem̄ qui teſtimoniū dant in terra: ſpūs aquaet ſanguis. Beati quibꝰ triū ſuppetit teſtīoniū: quoniā funiculus tripl̓ex difficile rūpit̉Nos ſi ſanguīs teſtimoniū nō habemꝰ: habemꝰ ſpiritū et aquā: quoniā ſine ſpū nec ſāguis nec aqua ſufficiet: īmo vero ſi ſpiritusipſe ſine aqua aut ſanguine inuenit̉: ſufficitteſtimoniū eius: quoniā ſpūs veritatis eſt:nec ſanguis nec aqua quicqͣꝫ ꝓderūt a ſeipſis: ſꝫ ſpūs eſt qui teſtificat̉ in illis. Sane tamēant vix aut nunqͣꝫ ſine aqͣ aut ſanguineſpm̄ arbitror inueniri. Propterea cariſſimiqueramus vel aquā qui ſanguinē nō habemus. Et quoniā hydriaꝝ ſupra fecimꝰ mentionē: queramus mēſuras binas vel trinasquas hydrie capiebant̉. Nā ⁊ xp̄s tripliceꝫnobis apponit aquā: ⁊ ꝑfectus omīs qͥ fuerit in nobis ſicut ip̄e videlicꝫ tres metretashabere potuerit. Propter hoc em̄ ſub diſtīctione dicit̉ binas vel ternas: vt duas ad minus conſtet neceſſarias eſſe: tertiā nō ab omnibus exigendā. Accipe igit̉ triplicē aquaꝫquā tibi ſaluator apponit. Plorat ſuꝑ lazarū ⁊ ſuꝑ ciuitatē hieruſalē: ⁊ hec eſt aqͣ pͥmaSudauit īminēte iam paſſionis hora: ⁊ heceſt aqua ſecūda: non ab oculis tm̄ ſed a totocorꝑe manās. Hec aūt rubea eſt: ſanguineiqꝫ coloris ſicut ſcriptuꝫ eſt. Et factus eſt ſudor eius ſicut gutte ſanguinis decurrentis ī⁊errā. Iam vero tertia eſt aqua quā et p̄diximus de latere eiꝰ vna cū ſanguine emanaſſe. Et tu ergo pͥmā quideꝫ habes ſi rigas lachrymis tuis conſcientie tue ſtratū: ⁊ dolore compunctionis p̄teritoꝝ diluis maculaspeccatoꝝ. Secundā aquā habes ſi in ſudore vultus tui veſceris pane tuo: ⁊ labore penitentie corpus tuuꝫ caſtigas: ac reſtringiscōcupiſcentie flāmā. Eſt aūt ſanguinei coloris ſiue ꝓpter laborē: ſeu etiā ꝓpt̓ ip̄m queꝫextinguit ꝯcupiſcētie ignē. Iā ꝟo ſi ꝓficerepotes vſqꝫ ad deuotiōis gr̄aꝫ potaberis acſapiētie ſalutaris: ⁊ ſpūs xp̄i qͥ ſuꝑ mel dulcis eſt fiet in te fons aque ſalientis in vitā et̓nā. Et memēto hāc eſſe aquā que ꝓcedit delatere dormiētis: ⁊ ſine omni moleſtia fluit.Oportꝫ em̄ iā mortuū eſſe mūdo: qui in hacvoluerit gratia delectari. Ergo ⁊ breuit̓ repetam: pͥma quidē a p̄teritis delictis abluitconſcientiā: ſecunda vt futura caueas extinguit concupiſcentiā: tertia ſi ad eadem ꝑuenire merueris potat aīam ſitientem.In vigilia ſancti Andree apoſtoliv iij

v iij

nc̄ .13