Al. DETNardiDer. ACII

Beatiꝯrium non accēdat? Hec eſt enim illa gratiaquaꝫ nobis cōmēdat beatꝰ iohannes euangeliſta dicēs: Et de plenitudine eiꝰ nos oēsaccepimꝰ: gratiā ꝓ gr̄a. Ex quibꝰ ſcꝫ verbisinnuit̉: ꝙ triplice grām diuinitꝰ accepimusvna quā ꝯuertimur: aliā qua in tēptatiōibꝰad iuuamur: tertiā qͣ ꝓbati remuneramur.Prīa nos initiat: ꝑ quā vocamur ſcd̓a ꝓuehit qͣ iuſtificamur: tertia cōſūmat qua glorificamur. Et prima quidē beneplacitū eſt: ſecunda meritum: tertia premium. De primadictum eſt: ⁊ de plenitudine eius omnes accepimus: de duabꝰ reliqͥs dictū eſt: ⁊ gratiāpro gratia: id eſt munera glorie eterne ꝓ merito tꝑalis militie. Sit ergo prima gratia inmuro cōtinentie: ad quā vocamur: ſit ſecunda in aſcēſu turris qua aſcēdimꝰ: ſit tertia ineius culmine quo ꝑuenimꝰ. Hic itaqꝫ id ē inh̓ culmīe cum ad illud ꝑueniūt qui ꝓficiunfiunt iam ⁊ ſedes dn̄o: de qualibꝰ ſcriptū ē:z Illuc enim aſcēderūt tribus tribus dn̄i: adconfitendum nomini domini. Quia illic ſederunt ſedes in iudicio. Et quidem dum adhuc erant in muro continentie ⁊ in acie ſtabant impugnari poterāt: ⁊ primo tanqͣꝫ adiutor notus erat in iudea deus: cum vero inilla ſtatione conſiſtūt vbi dn̄m ſpeculant̉: iniſrael magnū nomē eius: ⁊ factus eſt in pace locus eius: ⁊ habitatio eius in ſyon. Ibiconfregit potentias arcuū ſcutum ⁊ gladiū⁊ bellum: quia ibi nullus motus carnis reſiſtit ſed oīmodis ſubiecta eſt ſpiritui. Hūclocū ardenter deſiderabat ꝓpheta cū dicez1 ret. Si dedero ſomnuꝫ oculis meis ⁊ palpebris meis dormitationē. Et requiē tēporbꝰmeis donec īueniā locū dn̄o. Huc etiā vola. re cupiēs: Quis inqͥt dabit mihi pennas ſic̄colūbe: ⁊ volabo ⁊ reqͥeſcā. Iā ꝟo ſi q̄rat̉ d̓caſtelli huiꝰ habitatoribꝰ qͥs cibꝰ ad ſuſtētādum: qd̓ munimē ad ꝓtegēdū: que ve armaſuppetāt ad repugnādū? Poſſumꝰ ſatis rōnabilit̓ reſpōdere ꝙ quēadmodū carnalibꝰcarnis oꝑa fuerūt victꝰ: ita his multo meliorcibꝰ ſit fructꝰ ſpūs. Cibꝰ etiā eorū vt faciant volūtatē pr̄is oīpotētis. Cibꝰ eoꝝ v̓būdei quo paſcunt̉ oēs ſancti: tam hoīes qͣꝫ ans. j geli. Vnde ſcriptū eſt: Non in ſolo panę viuit homo: ſed in omni ꝟbo qd̓ ꝓcedit de oredei. Munimētū eoꝝ eſt ſicut dictū eſt murus continētie: ⁊ antemurale patientie. Habent ꝯtra hoſtes arma q̄ deſcribit apl̓s: Lo.6. ricā iuſticie: ſcutū fidei: galeam ſalutis: ⁊ gladiū ſpūs qd̓ eſt v̓bū dei: nec quēqͣꝫ moueatꝙ idē ꝟbū dixerim eſſe: ⁊ cibuꝫ ⁊ gladiū: qͣſiimpoſſibie vl̓ abſurdū ſit. In rebꝰ qͥppę ma

terialibꝰ aliud hoc: aliud eſt illud: ⁊ alibi q̄ritur hoc: alibi illud. In rebꝰ ꝟo ſpūalibꝰ nonaliud hͦ eſt qͣꝫ illud: nec alibi q̄rit̉ hͦ: alibi illd̓ſed om̄ia ſunt nobis in deo: ⁊ eſt deꝰ om̄ia inoībus. Ecce em̄ in naturā rerū: qͥd tā diuerſum qͣꝫ panis ⁊ lapis: ⁊ tn̄ ſi ad intellectū myſticū referas: vtrūqꝫ idē ſignificat. Nā idemxp̄us eſt dictus ⁊ panis ⁊ lapis: panis ſcꝫ viuus: ⁊ lapis quē reprobauerūt edificantes.Utrūqꝫ qͥdē ē ꝑ ſignificationē: licꝫ neutꝝ ſitꝑ ꝓprietatē. Sed iam reuertamur ad ꝓpoſituꝫ. Intrāte ieſu in hoc caſtellū due ſorores Temartha ⁊ maria: id eſt oꝑatio et intellectus:excipiūt illū. Excipiūt dixerim: an excipiuntur? Sed ſiue hͦ ſiue illud dicat̉: vtrūqꝫ prodeſt illis nō ieſu. Et ieſus qͥdē cū ad illas venit: duo cōfert cōgruētia ſingl̓is: ꝟtutē: ⁊ ſapiētiā. Uirtutē oꝑationi: ſapiētia intellectuiUnde etiā ab apoſtolo p̄dicat̉ dei virtus etdei ſapiētia. Sed quid eſt ꝙ intrātē eū martha excipit: diſcurrit: mīſtrat: maria ꝟo ſecꝰpędes ſedens ingreſſi: in eiꝰ verbū cor ſuſpēdit: niſi ꝙ pͥus eſt actio: poſtea ꝟo contēplatio: Quiſquis em̄ ad intelligentiaꝫ ꝑueniredeſiderat: ꝓfecto neceſſe eſt vt priꝰ ꝑ oꝑa bo Eana ſeſe diligēter exerceat ſicut ſcriptū eſt. Fili cōcupiſcens ſapientiā conſerua iuſticiā: etdeꝰ p̄bebit illā tibi. Et alibi. Amādatis tuis os.intellexi: Et fide purgans corda eorū. Qua Afide? Fide ꝑ dilectionē oꝑante. Habet martha duꝫ agit formā bene oꝑantis: maria ꝟoſpeciē exprimit contēplationis: dū ſedet: dūtacet: dum interpellata nō reſpōdet: ſed tm̄in dei verbum toto mētis ſtudio intendit acſolamquam diligit gratiā diuine cognitiōiscetera reſpuens medullitus haurit: foriſqꝫvelut in ſenſibilis redditur: duꝫ intus ad cōtemplanda domini ſui gaudia feliciſſime rapitur. Sine dubio talis eſt illa: que in canticis loquit̉. Ego dormio ⁊ cor meuꝫ vigilat̉. CaDuobus autē modis martha excipit dn̄m.⁊ duplex ei conuiuiū parat: quia duobꝰ modis excluſerat euꝫ. Duo quippe ſunt in operatione que nobis deū auferunt flagicia ſcꝫ⁊ facinora. Flagicia dicimus ſcilicꝫ que ī nobis: facinora que in proximos peccando cōmittimus. Item ſunt duo que deuꝫ reddūt:continentia et beniuolentia: vt ſcꝫ ex contrarijs contraria curentur. Hinc em̄ ſcriptum ꝑeſt: Sicut exhibuiſtis mēbra veſtra ſeruireīmundicie ⁊ iniquitati ad iniqͥtatē: ita ⁊ nūcexhibete iuſticię in ſanctificationem. Dumergo parandis talibus epulis occupat̉ martha multū ſatagans pro parte ſua: vult etiāmariam: id eſt intellectuꝫ et omnia interiora

Dent̉ .8.

psͣ. 54.

Eph. 6.

pͣsͣ. 321

psͣ. 221

Io. 1.

an̄. 5.

g. neAct̉. 15.

Ro. 6.

Lc̄i. i.

15 ox. i

Textus