In Aſcenſione dominiSermo

V

ab eis ſeſe ꝓnūciaret iturū: ⁊ addert: qͦ egovado vos nō poteſtis venire modo? Quidni ꝯcuterent̉ viſcera: turbaret̉ affectꝰ: heſitaret animꝰ: hereret vultꝰ: paueret auditꝰ:nec oīno eqͣnimit̓ diſceſſionis eiꝰ ſermo poſſet admitti: vt relinq̄ret eos ꝓ quo oīa reliquiſſent? Ceterū non vt maneret in carne: ſꝫvt tranſferret̉ ad ſpm̄: totus ab eo in illā carnem diſcipuloꝝ fuerat collectꝰ affectꝰ: vt dicere eſſet aliqn̄: Et ſi cognouimꝰ chriſtū ẜmcarnē: ſꝫ nūc iam non nouimꝰ. Vnde ⁊ benigniſſimꝰ ille mgr̄ blandis eos refouēs ꝯſolationibꝰ ait: Rogabo pr̄eꝫ meū: ⁊ aliū para-clytū dabit vob̓ ſpm̄ veritatis: qui vobiſcūmaneat in eternū. Et itē: Ego veritatē dicovobis: expedit vob̓ vt ego vadam. Niſi enīabiero paraclytꝰ nō veniet ad vos. Grandemyſteriū frēs mei. Quid enim ſibi vult: niſiego abiero paraclytꝰ nō veniet? Ita ne inuiſa paraclyto p̄ſentia chriſti: aut ꝯtuberniuꝫdn̄ice carnis ſpūſſctūs horrebat: que ſic̄ angelo p̄nunciante cognouimꝰ nec ꝯcipi qͥdeꝫniſi eo ſuꝑueniēte potuerit? Quid eſt gͦ: niſiego abiero paraclytꝰ non veniet? Niſi carnis p̄ſentia vr̄is ſubtrahat̉ affectibꝰ ſpūalisgr̄e plenitudinē occupata mens nō admittitnon recipit animꝰ: nō capit affectꝰ. Quid vobis videt̉ frēs? Si hec ita ſunt: īmo quia itaſunt audeat qͥs de cetero fantaſticis qͥbuſdāillecebris deditus: ſectans lenocinia carnisſue carnis vtiqꝫ peccatricis genite in pctīs:aſſuete pctīs: in qua deniqꝫ bonū non eſt illum pariter expectare paraclytuꝫ? Audeatinqͣꝫ qui huic ſterqͥlinio ſemꝑ inheret: qͥ carnem fouet: in carne ſeminat: carnē ſapit: illānihilominꝰ ꝯſolationē ſuꝑne viſitatiōis: torentē voluptatis illū: illam ſperare gr̄aꝫ ſpiritus vehemētis: quā vt veritas ipſa teſt at̄ne cū ipſa qͥdem verbi carne ꝑciꝑe nullate/nus apoſtoli potuerūt. Errat oīno: ſi qͥs celeſtem illam dulcedinē huic cineri: diuinū illud balſamuꝫ huic veneno: chaciſmata illaſpūs miſceri poſſe: huiuſmodi illecebris arbitrat̉. Falleris thoma ſancte falleris: ſi videri dn̄m ſperas ab apl̓oꝝ collegio ſeꝑatusNō amat veritas angulos: nō ei diuerſoriaplacēt. In medio ſtat. id eſt. diſciplina cōi:cōi vita: cōibus ſtudijs delectat̉. Vſqꝫ qͦ miſer diu̓ticula captas ⁊ ꝯſolatiōes ꝓprie voluntatis tāto labore queritas: tanto ruboremēdicas? Et ſi qͥd facio inqͥs? Eijce ancillaꝫet filiū eiꝰ: nō enī heres erit filiꝰ ancille cuꝫ filio libere. Nulla vt dictū eſt ꝯuentio veritati ⁊ vanitati: luci ⁊ tenebris: ſpūi ⁊ carni: igni ⁊ tepiditati. Sed dū illa morat̉ inquies:

ſine aliqͣ ꝯſolatiōe eē nō poſſum. Immo ꝟoſi morā fecerit expecta eū: quia veniet ⁊ nōtardabit. Apoſtoli decē dies in hac expectatione ſederūt: ꝑſeuerantes vnanimit̓ in or̄one cum mulieribꝰ ⁊ maria mr̄e ieſu. Et tu igitur orare diſce: diſce querere: petere: pulſare: donec inuenias: donec accipias: donecaꝑiat̉ tibi. Nouit dn̄s figmētū tuū: fidelis ēnon te patit̉ tentari ſupra qͣꝫ poſſis. Cōfidoin ipſo: ꝙ ſi fidelit̓ expectaueris: nec diē decimū expectabit. Preueniet certe ī bn̄dictionibus dulcedinis deſolatā aīam ⁊ orantem:vt feliciter ⁊ nō ad inſipientiā tibi ꝯſolari renuens in ipſiꝰ memoria delecteris: inebriatꝰab vbertate domꝰ ⁊ voluptatis eiꝰ torrente potatꝰ. Sic nimirū ⁊ heliſeus qͦndā oraſſe ⁊legit̉ cum dulciſſimū illud ſolatiū helie p̄ſentiam ſibi plangeret ſubtrahendā. Sꝫ ꝯſidera diligentiꝰ qͥd orauerit: qͥd ve rn̄ſum ſit poſtulanti. Oro inqͥt dn̄e vt fiat ſpūs tuus duplex in me. Nimirū duplicari ei ſpm̄ oportebat: vt mgr̄i abeūtis abſentiā gr̄a duplataſuppleret. Vnde ⁊ helias ad euꝫ: ſi viderisinqͥt qn̄ tollar a te: fiet qd̓ petiſti. Duplicauit enī ſpm̄ viſio abeuntis: cum euident̓ raptus in celum vniu̓ſa pariter eius deſideriaſecuꝫ tulit: vt inciꝑet ipſe qͦꝫ iam ſapere queſurſum ſunt: non que ſuꝑ terrā. Duplicauitſpm̄ viſio abeuntis vt intellectui ſpūali ſpiritualis iungeret̉ affectꝰ: cuꝫ ipſa vtiqꝫ cui potiſſimū inherebat carne raptꝰ in celū qd̓ euidentiꝰ in apl̓is inuenit̉ impletū. Ubi enī viſdentibꝰ illis ſuus ille ieſus tā māifeſte eleuatus ē ⁊ ferebat̉ in celū: vt nemo eoꝝ opꝰ haberet int̓rogare qͦ vadis: ip̄a iā vt ita dixerīoculata fide edocti ſūt duplices in celū leuare oculos: puras tēdere manus: ꝓmiſſa ſibidona chariſmatū poſtulāteſ: donec fieret repente d̓ celo ſonꝰ adueniētis ſpūs vehementis: adueniētis vtiqꝫ ignis: quem dn̄s ieſusmittebat in terrā: volēs vehement̓ accendi.Conſtat ſiqͥdē eos ⁊ pͥus ſpm̄ accepiſſe cumvidelicet inſufflauit eis ⁊ dixit: accipite ſpm̄ſctm̄: ſꝫ ſpm̄ plane fidei ⁊ intelligētie non feruoris: quo magis illumīaret̉ ratio qͣꝫ inflāmaret̉ affectio: dum duplicati vtiqꝫ ſpiritusopus fuit. Quos enī verbū patris diſciplinā ⁊ ſcientiā ante docuerat ⁊ intellectu adīpleuerat corda eoꝝ: adueniēs vtiqꝫ poſtmodū ignis diuinꝰ ⁊ inueniēs iam receptaculamunda infudit vberius dona chariſmatumet in ſpiritualē oīno mutauit amorem: vt accenſa in eis charitas fortis vt mors: iam nōmodo fores: ſed ne ipſa quidem ora ꝓptermętum iudeoꝝ claudere dignarentur. Cuim iiij

m iiij

1. Coꝝ. 5.

Io. .16.

Io. 14

Io. 8

Io. 20

4. Re. 2.