Beali BernardiDeF.LALX
Beali Bernardi
LA LA
aut putet ab alijs reputari. Quid cum intumuerit multū? Perdā inqͥt dn̄s ſapīam ſapientiū: ⁊ prudentiā prudentiū reprobabo.Iam ne multis īmorer vidiſtis: vt arbitrorqꝫ fugiēdus nob̓ ſit mons vt̓qꝫ ſi p̄cipitiumangeli: ſi caſum hoīs expaueſcimꝰ. Mōteſgelboe nec ros nec pluuia veniāt ſuper vosQuid tamē agimꝰ: Aſcende̓ ſic nō expedit:⁊ aſcēdēdi tenemur ꝯcupiſcētia. Quiſ docebit nos aſcēſum ſalubrē? Quis niſi d̓ qͥ legimus: Qm̄ qui deſcēdit ip̄e eſt ⁊ qui aſcēdit.Ab ip̄o demonſtrāda nobis erat aſcēſionisvia: ne ductoris īmo ſeductoris iniqͥ aut veſtigiū aūt ꝯſiliū ſeq̄remur. Quia gͦ non eratqͦ aſcēderet deſcēdit altiſſimꝰ: ⁊ ſuo nob̓ deſcenſu ſuauē ac ſalubrē dedicauit aſcenſum.Deſcēdit d̓ monte potētie carnis infirmitate circūdatꝰ: deſcēdit d̓ monte ſciētie: qm̄ cōplacuit deo ꝑ ſtulticiaꝫ predicatiōis ſaluosface̓ credētes. Quid enī tenello corꝑe ⁊ infantilibꝰ mēbris videt̉ infirmiꝰ: Quid indoctius apparet paruulo qͥ ſola mr̄iſ vbera nouerit? Quis impotētior eo cuiꝰ oīa membrclauis affixa: cuiꝰ oīa dinūerant̉ oſſa? Quisinſipiētior eo qui tradebat in mortē aīam ſuam: ⁊ q̄ nō rapuit tūc exoluebat? Uides qͣꝫmultū deſcēderit: qͣꝫtū a potētia ſua: qͣꝫtuꝫ aſapīa ſua exinaniuerit ſemetip̄m. Sꝫ nō potuit altius montē bonitatis aſcēdere: nec ſuam cōmēdare exp̄ſſius charitatē. Nec mirūſi deſcēdendo chriſtꝰ aſcendit: qn̄ pͥoꝝ vt̓ qcecidit aſcendēdo. Et mihi qͥdem videt̉ mōtis huiꝰ aſcenſorē querere qͥ dicebat. Quisaſcendet in montē dn̄i: aut qͥs ſtabit in locoſancto eius. Forte etiā eſaias aſcenſiōis deſiderio cadētes intuens hoīes: ad hūc reuo2. cabat montē exclamās. Venite aſcēdamusin montē dn̄i. An nō manifeſte eoſ de prioꝝmontiū aſcenſiōe redarguēs montis huiꝰ p̄dicat vbertatē: qui ait: vt quid ſuſpicamini7. montes coagulatos? Mons coagl̓atꝰ mōspinguis. Hic eſt igit̉ mons domꝰ dn̄i preꝑtus in ꝟtice montiū: ſuꝑ quos ſalientē ſpon2. ſum inſpexerat q̄ dicebat. Ecce venit is ſaliens in montibꝰ. Docebat eī ignarū vie: trahebat paruulū: infantulū deducebat. Iōqꝫvelut qͥbuſdā paſſibꝰ ibat: vt de ꝟtute ī virtutem videret̉ deus deoꝝ in ſion. Iuſticiaenī eius ſicut mōtes dei. Sꝫ iam ſi placet ſaltus etiā ipſos intueamur: qͥbus exultauit vt. gigas ad currendā viam: ⁊ cuiꝰ egreſſio a ſūmo celi ꝑ gradus qͦſdam vſqꝫ ad ſummū eiꝰoccurrit. Primū gͦ ꝯſtitue montē illū in quēaſcendit: cū petro ⁊ iacobo ⁊ iohanne: vbi ⁊tranſfiguratꝰ eſt an̄ eos. Refulſit facies eiuſ
vt ſol: ⁊ veſtimēta eius facta ſunt alba ſicutnix. Reſurrectionis gloria iſta ē: quā in mōte ſpei ꝯtemplamur. Vt qͥd enī aſcendit vitranſfiguraret̉: niſi vt doceret nos cogitatione aſcendere ad futurā illam gloriaꝫ que reuelabit̉ in nobis. Felix cuiꝰ meditatio in cōſpectu dn̄i eſt ſemꝑ: qͥ in corde ſuo d̓lectationes dextere dn̄i vſqꝫ in finē ſedula cogitatione reuoluit. Quid eniꝫ graue illi poterit videri qͥ ſemꝑ mente tractat: ꝙ nō ſint ꝯdignepaſſiōes huiꝰ tꝑis ad futura gloriam? Quidꝯcupiſce̓ poterit in ſeculo nequā cuiꝰ oculuſſemꝑ videt bona dn̄i in terra viuentiūſempvidet eterna p̄mia? Tibi dixit cor meū ępro pepheta loquit̉ dn̄o) tibi dixit cor meū: exqͥſiuit te facies mea: faciē tuā dn̄e reqͥrā. Quismihi tribuat vt oēs ſurgētes ſtetis in excelſo: ⁊ videatis exultationeꝫ: que ventura eſtvobis a dn̄o? Nō ſit moleſtuꝫ vob̓ obſecroꝙ in monte hoc aliqn̄ diutiꝰ īmoramur: poterimus enī cęteros feſtinantius ꝑtranſire.Uerū in iſto quē nō d̓tineat ſentētia illa ſctīpetri: quā in eo ꝓtulit ⁊ de eo: Dn̄e inquiēs ꝓbonū eſt nos hic eſſe? Quid enī bonū eſt immo qͥd aliud videt̉ bonuꝫ: qͣꝫ in bonis aīamdemorari: qn̄qͥdem adhuc corpꝰ non poteſtPuto ꝙ eius qͥ ingrediebat̉ in locū tab̓naculi āmirabilis vſqꝫ ad domū dei in voce exultatiōis ⁊ ꝯfeſſiōis ſonus epulantis fuerit:bonū eſt nos hic eſſe. Quis enī ex vob̓ ſecūcogitās futurā illam vitam: ſꝫ leticiā: ſꝫ iocūtditatē: ſꝫ btītudinē: ſꝫ gloriā filioꝝ dei qͥſ inqͣꝫtalia tranqͥlla ſecū ꝯſciētia voluēs non ꝯrinuo de plenitudīe intime ſuauitatis eructat̉dn̄e bonū eſt nos hic eſſe. Non ſane in hacerūnoſa ꝑegrinatiōe vbi corꝑe detinet̉: ſꝫ inſuaui ac ſalubri illa cogitatiōe in qua cordeverſat̉. Quis mihi dabit pennas ſicut colū/ ʰᵉbe: ⁊ volabo ⁊ requieſcam? Vos auteꝫ filijhoīum filij hoīs qui deſcendit de hieruſaleꝫin hiericho: filij hoīum vſqꝫ qͦ graui corde?Aſcendite ad coraltū: ⁊ exaltabit̉ deꝰ. Hiceſt enī mons in qͦ tranſfigurat̉ chriſtꝰ. Aſcēdite: ⁊ ſcietis qm̄ dn̄s ſctm̄ ſuuꝫ mirificauit.Obſecro vos frēs mei nō grauent̉ corda veſtra in curis ſecularibꝰ: nā d̓ crapula ⁊ ebrietate gr̄as deo non magnoꝑe neceſſe habeovos ammonere. Exonerate obſecro cordavr̄a graui mole terrenarū cogitationū: vtſciatis mirificatū a dn̄o ſctm̄ ſuū. Leuate corda vr̄a cū manibꝰ qͥbuſdam cogitationū vttranſfiguratū dn̄m videatis. Formate ī cordibus vr̄is nō mō pr̄iarcharū ⁊ ꝓph̓arū tabernacula ſed oēs domꝰ illius celeſtis multiplices māſiones: ẜm eum qͥ circūibat īmo-
4. Coꝝ. I
eph. 7
psͣ. 66.psͣ. 67.
Mat. 17
ps. j0
Eſa. 2.
Can̄. 2.
psͣ 16.
od̓. 26.
Vut-
pͣs. A