Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

qTEF. L4Beati Bernardi

A

ſuꝑbia ceca ꝓruperat: vt non diceret vltraſi filius dei es: ſed hec omīa tibi dabo ſi ꝓcidens adoraueris me. Sextū eſt ſignaculumcrucis vbi pepēdit int̓ latrones ⁊ cū iniquisdeputatꝰ eſt dn̄s maieſtatis. Clauſit ⁊ ſepultura libꝝ hūc: nec vllū ſignaculū oīno ſic obſtruxit ſic occultauit magnū pietatis ſacr̄m.Sepulto nimirū dn̄o ſola reſtare deſꝑatiovidebat̉ adeo vt diſcipl̓i dicerēt: Quia nosſperabamꝰ. Quis nō illo fleret in tꝑe: clauſum artius libꝝ ⁊ nō eſſe qui aꝑiret: Sꝫ nefleueris vltra iohānes ſcte: etiā tu noli fleremaria. Procul ſit luctuſ: triſticie nebula diſſipetur. Exultate iuſti in dn̄o: ⁊ gloriaminioēs recti corde. Dignꝰ eſt agnus qͥ occiſuseſt leo qui reſurrexit. Poſtremo liber ipſedignus eſt aꝑire ſeipſum. Reſurgēs nimirūa mortuis: reſurgēs aūt ꝟtute ꝓpria ⁊ poſttres dies ſicut p̄dixerat teſtimoniū ꝑhibentibus inimicis: ⁊ reſurgēs in tāta maieſtate:et gloria indicat manifeſte quecūqꝫ p̄diximſignacula vel oꝑimēta volūtaria nō neceſſaria: nec ꝯditiōis fuiſſe ſꝫ dignationis. Quidtu nuꝑ iudee ſignabas lapidē monumenti?Quia ſeductor ille dixerat adhuc viuens:poſt tres dies reſurgā. Vere ſeductor: ſꝫ pinon religioſus. Deniqꝫ ſeduxiſti me dn̄e et. ſeductꝰ ſum ait ꝓpheta videt̉ in ꝑſona vr̄a:fortior fuiſti ⁊ inualuiſti. Seduxit vos o iudei in paſſiōe: naꝫ in reſurrectiōe inualuit etp̄ualuit vincēs leo de tribu iuda. Etenī ſi cognouiſſent nunqͣꝫ dn̄m glorie crucifixiſſent.Quid gͦ facturꝰ es? Et p̄dixit: ⁊ iam reuixit:Diligent̓ explora ſignaculū ſepulture: apertum eſt enī. Datur tibi ſignuꝫ ione ꝓpheteꝫquia ex hoc p̄dixit ipſe. Egredit̉ ionas d̓ vetre ceti: chriſtꝰ de corde terre tertia die ꝓcedit. Niſi ꝙ manifeſte plus qͣꝫ ionā hic: qͥ ſemetipſum virilit̓ ⁊ ab ipſo vtero mortis eduxit. Propterea viri niniuite ꝯſurgēt ꝯͣ vosin iudicio: ꝓpterea ipſi iudices veſtri eruntqꝛ ꝓphete obtemꝑauerūt: vos nec dn̄o ꝓphetarū. Ubi eſt qd̓ dicebatis: deſcēdat decruce ⁊ credimꝰ ei? Crucis ſignaculū dirumpere voluiſtis: ꝓmittētes ad fidē vos introituros. Ecce aꝑtū non diruptū eſt: introite.Alioqͥn ſi nō creditis reſurgēti vtiqꝫ nec credidiſſetis deſcendēti. Sic vos ſcādalizabatcrux chriſti. Verbū enī crucis iudeis qͥdemſcandalū eſt ait apl̓s. Excitet vos ſaltē noui.1. tas reſurrectiōis. Inuenimus nos in crucegloriā Nobis qͥ ſaluamur dei virtꝰ eſt: ⁊ oīum vt oſtendamꝰ plenitudo ꝟtutū. Sit vobis pars vel in reſurrectiōe. Sed forte ⁊ illa īmo multomagis illa vos ſcandalizat: ⁊

odor vite nobis in vitā: vobis eſt odor mortis in mortē. Quid ergo inſiſtimꝰ? Non ſuſtinet audire ſymphoniā ⁊ choꝝ ſenior frat̓occiſum nobis ſaginatū vitulū indignatur.Foris ſtat: oīno nō acqͥeſcit intrare. Ingrediamur nos frēs ⁊ epulemur in azymis ſinceritatis ⁊ veritatis: etenī paſca nr̄m īmolatus eſt chriſtꝰ. Amplectamur cōmendatasnobis in cruce ꝟtutes: humilitatē: patiēti āobedientiā: ⁊ charitatē. In hac qͦꝫ tam precipua ſolēnitate quid cōmendet̉ nobis ſedula cogitatione penſemꝰ. Nempe reſurrectiotranſitꝰ ⁊ trāſmigͣtio. Chriſtꝰ enī frēs nō recidit hodie ſed reſurrexit: non redijt ſꝫ tranſijt: tranſmigͣuit non remeauit. Deniqꝫ ⁊ ipſum qd̓ celebramꝰ paſca tranſitꝰ nō reditusinterptat̉: ⁊ galilea vbi vidēdus nob̓ ꝓmittitur qui reſurrexit: non remeationē ſonat ẜtrāſmigrationeꝫ. Credo iam aliqͦrū ingeniap̄uolant: ⁊ quorſum hec velint tende̓ ſuſpicant̓. Dicimꝰ tn̄ breuit̓: preſertim ne deuotionē veſtram in tanta ſolēnitate ſermōis videatur ꝓlixitas onerare. Si poſt ꝯſummationē crucis in noſtrā hanc mortalitatē ⁊ vite p̄ſentis erūnas chriſtꝰ dn̄s reuixiſſet: egoeum frēs non trāſiſſe dicerē ſed rediſſe: nontranſmigraſſe in ſublimiꝰ aliqͥd: ſed ad ſtatūremeaſſe prioreꝫ. Nūc autē qꝛ tranſijt in nouitatem vite nos qͦꝫ inuitat ad trāſitū: vocatin galileā. Propterea ſiqͥdem ꝙ mortuꝰ eſtpeccato mortuꝰ eſt ſemel: qꝛ ꝙ iam viuit: viuit nō carni: ſꝫ deo. Quid nos dicimꝰ qui ſacraꝫ dn̄i reſurrectionē: paſce pͥuamꝰ noīe: vtſit nobis in reditū magis qͣꝫ in tranſitū? Luximꝰ his diebꝰ compūctiōi ⁊ or̄oni: grauitati ⁊ abſtinētie dediti ceteroꝝ negligētiastempoꝝ ſacro hͦ qͣdragenario redimere ⁊ diluere cupiētes. Cōmunicauimꝰ paſſiōibuschriſti: complātati ei denuo ſumꝰ ꝑ baptiſmū q̄ndā lachrymarū penitētie ꝯfeſſionis.Si gͦ mortui ſumꝰ pctō: quō adhuc viuemꝰin illo: Si negligētias plaximꝰ: ꝗͥd cauſe eſtvt recidamꝰ nūc ī eaſdeꝫ? Inueniemur nūciterū curioſi vt an̄ ꝟboſi vt an̄ pigri ⁊ negligētes vt an: vani ſuſpicioſi d̓tractoreſ iracūdi ceteriſqꝫ īplicati vitijs: q̇ ta anxie deplorauimꝰ his diebꝰ: Laui pedes meos: quo iterū inqͥnabo eos: Exui me tūnicā meaꝫ: quōinduā eā? Nō ē hͨ trāſmigͣtio frēs: nō ſic videbit̉ chriſtꝰ: nō hͦ iter qͦ on̄dat nob̓ deꝰ ſalutare ſuū. Deniqꝫ qͥ retro reſpicit īdignꝰ ē regͦdei. Sic amatores ſeculi īimici crucꝭ xp̄i: cuius inuanū accepto nomine dicuntur chriſtiani: toto hoc tꝑe quadrageſimali ad inſtantes inhiant dies reſurrectiōis: heu vt li

1. Coꝝ. 1.

Mat. 75

Iere. 20.

Luc̄. 24.