Dnica in Ramis paſmay
iis palmā 4Ser. III
de adherētibꝰ ⁊ collateralibꝰ: aut de ſequentibꝰ ſint. Qd̓ ſi nō faciūt: obſecro vt vel ī eoqd̓ ſunt ꝑmaneāt: ⁊ patiēter interim ferantq̄ ſalubria ſunt ⁊ ſi minꝰ ſuauia: donec cōplaceat dn̄o reſpicere hūilitatē eoꝝ: ⁊ in meliuſaliqͥd eos ꝓmouere Uultis aūt vt aliqͣtenꝯſolemur iumētū nr̄m: Scimꝰ equidē qꝛ cātare nō nouit. Neqꝫ em̄ de eis ē qͥ dicere poſ1s. ſit. Cātabiles mihi erāt iuſtificatiōes tue: inloco ꝑegrinationis mee. Attn̄ vnū eſt: ꝙ nemini ceteroꝝ tā ꝓpe eſt dn̄s. Nā nec ip̄i quihincinde adheret tā ꝓpe eū habēt. vt iumētū cui inſidet. Et audi hocip̄m a prophetaPrope eſt dn̄s his qui tribulato ſunt cordeNā ⁊ mater quē egrotantē nouit filiū magiſfouet: ſed ſepiꝰ amplectit̉ eū. Nemo igit̉ indignet̉: nemo cōtenat dū voluerit eſſe chriſti iumētū. Etem̄ qͥ ſcādaliſauerit vnū d̓ puſillis iſtis illū grauiter offendit: qͥ eos tanqͣꝫmater gremio ſue fouet mīe: donec roborentur. Un̄ ⁊ moꝝ infirmitates paciētiſſime ferēdas beatꝰ bn̄dictꝰ ammonuit. Quattuorgͦ ſunt genera in ꝓceſſiōe dn̄i. Boni prudentes ⁊ boni ſimplices: hi ſunt qui p̄eunt ⁊ qͥ ſequunt̉. Bonos addidi: qꝛ prudētes qͥdē nōτ: boni ſunt iuxta illud: Sapiētes ſūt vt faciātmalū: ⁊ ſimplices nō boni ſtulti ſūt In proceſſiōe aūt dn̄i nec iniquus locū hꝫ nec ſtultus. Porro qui adherēt ei cōtēplatiui ſunt:qui portāt eū ⁊ onerant̉ eo: ip̄i ſunt duri corde ⁊ paꝝ deuoti. Sꝫ ecce oēs ſunt in ꝓceſſion dn̄i: ⁊ nemo ex ip̄is faciē eiꝰ videt̉. Naqͥ p̄cedūt occupati ſunt in paranda via: ſolliciti circa pctā ⁊ tētatiōes alioꝝ. Qui ſequūtur ip̄i om̄ino faciē eiꝰ videre nō poſſunt: ſedſicut moyſi dictū ē: poſteriora eiꝰ vidēt Iumentū cui inſidet nunqͣꝫ ad videnduꝫ leuatoculos: ſꝫ pronū eſt ſemꝑ in terrā. Qui veroadherēt: ip̄i aliqn̄ videre pn̄t ſed raptim necplene: dū adhuc ſunt in via Attamē qͣꝫtū adalios ip̄i magis facie ad faciē eū vidēt: iuxtaqd̓ itē de moyſe ſcriptū eſt: qꝛ ceteris quidēꝓphetis ꝑ viſiōes ⁊ ſomnia: moyſi vero facie ad faciē loq̄bat̉. Quātū ad plenā ſane viſionē nec ip̄e moyſes dū viueret in hoc mūdo impetrare potuit faciei ip̄iꝰ viſionem: qꝛhº ſicut ip̄e ait: Nō videbit me hō ⁊ viuet: Nōvidebor inquit in hac vita: nō videbit quisfaciē meā in hac vita: ⁊ in ꝓceſſiōe iſta. Ip̄eſe itaqꝫ magna pietate ſua donet nobis ſic īeiꝰ ꝓceſſiōe ꝑſeuerare dū viuimꝰ: vt in magna illa ꝓceſſione: qͣ cuꝫ ſuis oībus a pr̄e fuſcipiēdus eſt ⁊ traditurꝰ regnū deci ⁊ patriſanctā ciuitatē ingredi mereamur: cū eo quiviuit ⁊ regnat ꝑ omīa ſecula ſeculoꝝ amen.
Sermo tertius vnde ſupra.Um vniuerſafecerit deꝰ in nūero pōdere ⁊ menſura: ſpāliꝰ tn̄ eaip̄a qͥbꝰ ī terris viſus ē ⁊ cū hoībꝰ ꝯuerſatꝰ ē: q̄cūqꝫ in eis oꝑatus: locutꝰ: aut paſſus ē: ita diſpoſuit: vt neminimū qͥdē momētū: ne vnum iota a ſacr̄ovacauerit aut p̄terierit ſine myſterio. Euidētiꝰ tamē qͣttuor ꝓxīos dies ⁊ ip̄m quē hodie colimꝰ illuſtrauit: diē ꝓceſſiōis: diē refectiōis: paſſiōis: reqͥetiōis: ⁊ reſurrectōis ſueNotabiles ad modū dies: ⁊ īter ceteros inſignes magis. Prīa ſiqͥdē die gloriā ſuſciperedignatꝰ ē hūanā: ⁊ cū īgēti quodā tripudioet exultatiōe vniu̓ſe terre hieroſolima nō ꝓprijs vt hactenꝰ ꝯſueuerat pedibꝰ: ſꝫ iumētovectus intrare. Et hec qͥdē p̄paratio ad paſſionē fuit: excitata hinc maxīe inuidia ſacerdotū. Sane vēturas aliquādo turbas vt raperēt ⁊ eū regē facerēt: fugiēs legit̉ declinaſſe. Nūc vero etiā nō q̄ſitꝰ affuit: vt tāqͣꝫ rexiſrael ſuſciꝑet̉ ⁊ p̄dicaret̉ ab eis: qͥn etiaꝫ inhęcip̄a preconia eoꝝ quod dubiū non ē animos excitauit. Sic nimirum er de paſſioneaduertere eſt: Exijt quandoqꝫ ⁊ abſconditſe ab eis ſcilicet iudeis. Nec volebat iaꝫ ambulare palā in iudea: qꝛ q̄rebāt eū int̓ficereSciens aūt ꝙ venerit hora eius tanqͣꝫ poteſtatē habēs ſpōtaneꝰ ip̄e ſe obtulit paſſioniDecebat nempe pontificem noſtrū tēptariꝑ oīa ꝓ ſimilitudine abſqꝫ pctō: vt tanqͣꝫ verus homo ⁊ ꝓſpera hoīm ⁊ aduerſa vitaretoportune: oportune ſuſciꝑet: ⁊ vtraqꝫ rerūin ſeip̄o nob̓ ſalutare p̄beret exemplum. Vtem̄ tꝑantie ē p̄conia ppl̓i ⁊ ſeculi huiꝰ ꝓſpera declinare: ſic interdū iuſticie ē certa qͥdeꝫdiſpenſatione admittere ea. Perſecutio qͦꝫ⁊ tꝑalis oīs adu̓ſitas ꝓ loco ⁊ tꝑe prudēteraliquādo fugiēda erit: cū autē neceſſe fueritviriliter tolerāda Et in his qͥdem duobꝰ (ꝓſperitatē ⁊ adu̓ſitatē loqͦr) hūana omnis vita ꝟſat̉. Nihilominꝰ aūt ī illis qͣttuor notiſſimis vtiqꝫ ſpēbꝰ ꝟtꝰ vniu̓ſa ꝯſiſtit Ita gͦ omnē implere decuit eū in qͦ pleniꝰ hītabat oīsplenitudo ꝟtutis: vt notū fieret omnibꝰ qꝛis ſciret maxīe abūdare: ſciret ⁊ penuriā pati. Nō em̄ dei ſapiētia de his erat qͦs occide̓ꝓſperitas ſua: nō dei ꝟtus d̓ his: qͦs occidere poſſꝫ adu̓ſitas. Utrūqꝫ em̄ ſcriptū ē: ꝙ ꝓſperitas nō tn̄ oīm ſed ſtultoꝝ occidat illosauerſio vtiqꝫ nō quorūlibꝫ: ſꝫ ꝑuuloꝝ ꝑ̄datillos. Ꝙ modeſte tn̄ hanc ip̄am videt̉ gloriā ſuſcepiſſe: ad triūphalē occurſuꝫ in aſinoveniens: nō in curribus aūt in equis. Et dii iiij
i iiij
Exo .33.
Iere .4.
vl. ij.
vs. v.