Beati SernardiIVel 2414

XXXI

tanta indigna viderēt. A regia ciuitate vbi regem querēdū ꝯiectabāt̉: ad bethleē villā paruulam dirigunt̉. Ingrediunt̉ ſtabulū: inueniūt inuolutū pannis infantulū. Non illis ſordet ſtabulū: non pānis offendunt̉: non ſcandalizant̉ lactētis infantia: ꝓcidūt venerant̉vt regē: adorant vt deuꝫ. Sed ꝓfecto qͥ illosadduxit: ipſe ⁊ inſtruxit: ⁊ qui ꝑ ſtellam forisammonuit: ipſe ī occulto cordis edocuit. Hecigit̉ dn̄i declaratio clarificauit hanc diem: etmagoꝝ deuota veneratio deuotā fecit ⁊ venerabilē. Nec ſola hec apparitio ſed altera q̄dam ſicut a pr̄ibus nr̄is accepimꝰ hodie celebrat̉: que ⁊ ſi longo poſt tꝑe: facta credit̉ hocipſo die Cum enī iam chriſtꝰ triginta annoꝝtp̄s exegiſſet in carne: qui ẜm dīnitatē idē ipeſt ⁊ anni eius nō deficiūt: int̓ populares turbas ad baptiſmū ioh̓is aduenit. Venit tanqͣꝫvnus ē ppl̓o: qui ſolus erat ſine pctō. Quistunc crederet filiū dei: quis putaret dn̄m maieſtatis? Ualde qͥdem hūiliaris dn̄e: in imisabſconderis: ſed iohannē latere non poteris.Nōne ipſe eſt qͥ ꝑ maternū vterū te nōdū natum nōdū natus agnouit? Nōne ipſe ē qui ꝑvtriuſqꝫ materni vteri parietes te agnouitet qꝛ turbis clamare non potuit ſaltē matreꝫſuā motu exultatiōis edocuit? Nūc autē qͥd:Uidit eū iohānes ait euāgeliſta venientē ad.i ſe ⁊ ait: Ecce agnꝰ dei: ecce qͥ tollit pctā mundi. Uere agnꝰ vere humilis: vere māſuetus.Ecce inqͥt agnꝰ dei: ecce qui tollit pctā mūdiEn ipſe qͥ purgationē faciet delictoꝝ: ecce ſentinā nr̄am purgaturꝰ aduenit: ⁊ tn̄ poſt hͦ teſtimoniū baptizari vult a iohāne. Tremit ille. Quid mirū? Quid inqͣꝫ mirū ſi tremit homo nec audet attingere ſctm̄ dn̄i verticē: caput adorandū angelis: reuerendū ptātibus:tremendū pͥncipatibꝰ? Baptizari vis dn̄e ieſu? Vt qͥd enī aūt qͥd tibi opus fuit baptiſmate? Nunqͥd ſano opus eſt medicina: aut mūdatione mūdo? Unde tibi pctm̄: vt baptiſmaſit neceſſariū? Nunqͥd a pr̄e? At pr̄em quidēhabes ſed deū: ⁊ eqͣlis es illi deꝰ de deo: lum̄de lumīe. Nam in deū pctm̄ cadere non poſſeqͥs neſciat. An ꝟo de mr̄e? Nam ⁊ mr̄em habes: ſed virgo eſt. Qd̓ gͦ pctm̄ ex ea traherepotuiſti: que te ſine iniqͥtate ꝯcepit ⁊ ſalua integritate peꝑit? Quā maculā hr̄e poteſt agnꝰz. ſine macula? Ego inquit iohānes a te debeobaptizari: ⁊ tu venis ad me? Magna vtrinqꝫhumilitas: ſed nulla cōparatio. Quō enī nonhumiliaret̉ homo corā humili deo. Sine mo3. do inqͥt dn̄s: decet enī ſic nos implere omneꝫiuſticiā. Acquieuit iohānes ⁊ obediuit: baptizauit agnū dei: ⁊ aquas lauit. Nos abluti

ſumus nō ille: quia nobis lauādis aque cogͦſcunt̉ ablute. Sed fortaſſis minꝰ credis iohānis teſtimonio: qꝛ ⁊ ipſe homo ē ⁊ potes habere ſuſpectū: cognatꝰ eius eſt cui teſtimoniūꝑhibet. Ecce teſtimoniū maius iohāne: teſtimoniū adueniētis colūbe. Nec incongrue adindicandū agnū dei venit colūba: qꝛ nihil melius agno ꝯuenit qͣꝫ colūba. Qd̓ agnꝰ in aīalibus: hoc colūba in auibꝰ eſt. Sūma vtriuſqꝫinnocētia: ſūma māſuetudo: ſumma ſimplicitas. Quid enī ſic alienū ab oī malicia: ſic̄ agnus ⁊ colūba? Nocere cuiqͣꝫ neſciūt: ledē nonnouerūt. Sed ne fortuito caſu id eueniſſe cauſeris: ecce teſtimoniū dei pr̄is. Ecce deꝰ maieſtatis intonuit: dn̄s ſuper aquas multas: etvox pr̄is audita eſt. Hic eſt filius meꝰ dilectꝰªin quo mihi bene cōplacui. Vere enī h̓ eſt inquo nō eſt qd̓ patri diſpliceat: qd̓ oculos maieſtatis offendat. Vnde ⁊ ipſe ait: Quia que 3placita ſunt ei facio ſemꝑ. Ipſum inqͥt auditeEcce dn̄e ieſu: vel iam nūc loq̄re. Quouſqꝫ ſiles: quouſqꝫ diſſimulas? Diu tacuiſti ⁊ valdediu: vel iam nūc loq̄ndi licentiā habes a pr̄e.Quā diu dei virtus ⁊ dei ſapīa: quaſi infirmꝰaliquis ⁊ inſipiēs lates in populo? Quādiunobilis rex ⁊ rex celi: fabri filiū te pateris appellari parit̓ ⁊ putari: Etenī Lucas euāgeliſta teſtat̉: Qm̄ adhuc filiꝰ ioſeph putabatur. LOhumilitas virtꝰ chriſti: qͣꝫtū ꝯfundis ſuꝑbiam nr̄e vanitatis. Parū aliquid ſcio vl̓ magis ſcire mihi video: ⁊ iam ſilere nō poſſum:imprudent̓ me ⁊ imprudent̓ ingerēs ⁊ oſtentans: ꝓmptulus ad loq̄ndū: velox ad docendū: tardus ad audiendū. Et chriſtꝰ cū tantotemꝑe ſilebat: cum ſeipſum abſcōdebat: nunquid inanē gloriam metuebat? Quid timeretab inani gloria: qͥ eſt vera gloria pr̄is? Utiqꝫtimebat: ſed nō ſibi. Nob̓ timebat ab illa qͥbꝰnouerat eſſe timendū: nobis cauebat: nos inſtruebat. Tacebat ore ſꝫ inſtruebat oꝑe: ⁊ qd̓poſtea docuit verbo iam clamauit exemplo:Diſcite a me quia mitis ſum ⁊ humilis corde 4Nam de infantia dn̄i parū aliquid audio: extunc iam vſqꝫ adhūc triceſimū annū nihil inuenio. Nūc ꝟo iam latere nō poteſt: qui tammanifeſte demōſtrat̉ a patre. Nam in primaqͦꝫ apparitiōe cum mr̄e virgine voluit apparere: qd̓ verecūdia quedam in virginitate ſignaret̉. Tertia qͦꝫ apparitio eius in enangelio inuenit̉: ⁊ hec nihilominꝰ hodie celebrat̉.Inuitatꝰ enim ad nuptias dn̄s vino deficiente compaſſus eorū verecūdie: aquā mutauitin vinū. hoc etiam ſicut ait euāgeliſta: ſigno Iorum eius fuit initiū. Itaqꝫ in pͥma apparitiōehomo verus innotuit: vbi inter vbera mr̄is

Unde sͣ.

Mat .3.

Iohan. 1

Ichan. 3

at. ii

Lu. 3

Iohan. 2

Ibidem.