Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In die Natalis dii.Sermo II I.

LLL.

ſequit̉ amarū diſcidiū: triſte diuortiū. Ubi ēqd̓ dixiſti neqͣꝫ: Nequaqͣꝫ moriemī? Ecce enīmorimur oēs: ⁊ nō eſt hō qui viuat ⁊ nō videat mortē. Sed qͥd erit dn̄e deꝰ? Nunqͣꝫ ne reparabit̉ opus tuū: ⁊ q̄ ceciderit nō adijciet vtreſurgat? Nō eſt qͥ reficiat niſi qͥ fecit. Itaqꝫꝓpter miſeriā inopū: ⁊ gemitū pauperū nūci. exurgā dicit dn̄s: ponaꝫ in ſalutari tuo: fiducialit̓ agam in eo. Nihil ſiqͥdē ꝓficiet inimicꝰ īeo: ⁊ filiꝰ iniqͥtatis nō apponet nocere ei. Nouam inqͥt ego facio cōmixturā: vbi ⁊ exp̄ſſiuset robuſtiꝰ pono ſigillū: eū qui non ad imaginē meā factꝰ: ſed ē ipſa imago ſplēdor glorie ⁊figura ſubſtātie: nō factꝰ ſed genitꝰ ante ſecl̓aEt ne forte timeas eſſe frangēdū: audi ꝓphe.i. tam: Aruit tanqͣꝫ teſta virtus mea: ſed tal̓ teſta quā nec ipſe malleꝰ vniu̓ſe terre nocere vllo mō poſſit. Sane cū prima ex duobus factaſit: ſecūda iam ꝯiūctio ſit ex tribꝰ: vt diſcas exhocipſo ad ſacr̄m accedere trinitatis. Verbūqd̓ erat in pͥncipio apud deū ⁊ deꝰ erat: aīade nihilo creata ē ⁊ ante nō erat: caro d̓ maſſa corruptiōis ſine corruptiōe aliqͣ: diuino ſegregata artificio qual̓ nulla iam caro erat vinculo indiſſolubili in ꝑſone coeūt vnitatē. Habes in his triplex genꝰ potentie: qd̓ non eratcreatū: qd̓ ꝑierat reparatū: qd̓ ſuꝑ omīa eratpaulominꝰ ab angelis mīoratū. Hec ſūt euangelica illa ſata farine q̄ parit̓ fermētant̉: vt ſitpanis angeloꝝ quem māducet hō: panis corhoīs ꝯfirmās. Felix mulier bn̄dicta in mulieribus: in cuiꝰ caſtis viſceribꝰ ſuꝑueniē:t e igneſctīſpūs coctꝰ eſt panis iſte. Felix inqͣꝫ mulierque in hͨ tria ſata īmiſit fidei ſue fermētū. Sidem fide ꝯcepit: fide peꝑit: ⁊ vt ait eliſabeth:.i. Btā que credidit: qm̄ ꝑfecta ſūt in ea q̄ dictaſunt ei a dn̄o. Nec mireris ꝙ fide eiꝰ mediante vnitū dixerim verbū carni: qn̄quidē ⁊ carnē ipſam de eiꝰ carne ſuſcepit. Sane ne hͦ qͥdēpn̄ti expoſitiōi obuiare pōt: qd̓ de celeſtis regni d̓r ſil̓itudine. Neqꝫ enī indignū videt̉ ſi celoꝝ regnū fidei marie cōꝑat̉: qua ⁊ reparat̉.Huiꝰ itaqꝫ vinculū vnionis nulla oīno ſolue̓poterit creatura. Siqͥdē nec pͥnceps huiꝰ md̓ihabet in eo quicqͣꝫ: nec ipſe iohānes ſolue̓ dignus ē corrigiā calciamēti. Quid tn̄? Soluatur certe aliqͣtenꝰ neceſſe ē: alioq̄n qd̓ diſſolutū eſt nō reſolidat̉. Panis integer theſaurusabſcōditꝰ ſapīa occulta: que vtilitas in his oī.5. bus? Merito flebat iohānes nō inueniri quiaꝑiret libꝝ: ⁊ ſolueret ſigͣcula eiꝰ. Duꝫ enimclauſus ſtaret: nemo ex nob̓ diuinā illā attingere ſapīaꝫ p̄ualeret. Aperi tu libꝝ agne deivera manſuetudo. Fodiēdas expone iudeomanꝰ tuas ⁊ pedes tuos: vt qui in eis latet ꝓ

IIOcedat theſaurꝰ ſalutis: ⁊ copioſa redemptio.Frange deniqꝫ eſurientibꝰ panē tuū. Solusenī frangere potes qui ſolus vt ꝯfracta ſolides ſtare potes: ⁊ in ipſa ꝯfractiōe ſolus ptātem habes ponēdi aīaꝫ cū volueris reſumendam. Tua igit̉ miſeratiōe ſoluat̉ aliqͣtenꝰ hoctemplū: ſed nō penitꝰ diſſoluat̉. Separet̉ abaīa caro: ſed verbū ſane ⁊ carnis ſeruet incorruptionē ⁊ aīe plenā ꝯferat libertatē: vt ſolainter mortuos libere agat educēs vinctos dedomo carceris: ſedētes in tenebris ⁊ in vmbra mortis. Ponat aīa ſctā carnem īmaculatam ſed reſumēdā tertia die: vt moriēs mortēperimat: ⁊ vita oīum cū reſurgente reſurgat̉.Ita factū eſt dilectiſſimi: ⁊ ita factuꝫ gaudeamus. Morte illa mors mortua ē ⁊ regenerati ſumꝰ in ſpem vite ꝑ reſurrectionē ieſu chriſti ex mortuis. Iam quid futurū ſit in vnionetertia quis loquet̉? Nec oculus vidit: nec auris audiuit: nec in cor hoīs aſcēdit: que preparauit deꝰ diligentibꝰ ſe. Conſūmatio erit illacū tradiderit chriſtꝰ regnū deo ⁊ pr̄i: ⁊ eruntduo nō iam in carne vna: ſed in ſpū vno. Etenim ſi adherēs carni verbū factū eſt caro: ml̓tomagis qui adheſerit deo vnꝰ ſpūs erit cumeo. Et in hac quidē vniōe media: hūilitas exhibet̉ ⁊ hūilitas magna nimis: in ea ꝟo quaꝫexpectamꝰ ad quā ſuſpiramꝰ: ꝑfecta nob̓ ſi tn̄nobis repoſita ſctīficatio eſt. Qd̓ ſi memīmꝰin pͥma ꝯiūctiōe qua ex aīa ⁊ carne compactꝰeſt hō charitatē cōmēdari: merito humilitaseminet in ſecūda: qꝛ ſola virtus eſt hūilitatisleſe reꝑatio charitatis. Porro ꝙ vnit̉ rōnal̓aīe creatura terreno corꝑi oīno nō eſt hūilītati aſcribere: ſiquidē non ex deliberatiōe propria carni miſcet̉: ſed creādo īmittit̉: īmittēdocreat̉. Non ſic ſane ſūmꝰ ille ſpūs: qui cū eſſꝫmagis bonꝰ ipſo bn̄placiti ſui arbitrio acceſſit ad corpus incoinquinatū. Merito deniqꝫcharitate ⁊ hūilitatē ſequit̉ glorificatio: quiaſine charitate nihil ꝓdeſſe pōt: Et nemo niſiqui ſe humiliat exaltabit̉.Sermo. iij. vnde ſupra.Uo quēdā rerū genera frēs ī hac natiuitate dn̄iꝯſidero: nō ſolū diuerſa: ſed ⁊ diſſimilia valde. Siquidē ⁊ puer qui naſcit̉ deuseſt: ⁊ mater de qua naſcit̉ virgo ē: ⁊ partꝰ ip̄eſine dolore eſt. Fulget in tenebris lux noua d̓celo: gaudiū magnū angelis euāgelizat Laudat multitudo celeſtis militie: dat̉ gloria deoet in terra pax hoībꝰ bone volūtatis. Currūtpaſtores: inueniūt qd̓ ad eos dictū eſt verbū:nūciant alijſ: quicūqꝫ audiūt ammirant̉. Hec

Apot̄ .5.

Luc̄. .1.

Gpͣs. 11.

pͣs. 21.

Luc̄. 14.

1. Coꝝ. 2.