In Uigilia Natalis dn̄i Sermo

LIIx

quia nec primam ſimilem viſa eſt: nec̄ habere ſequentem. Tertia eſt fides ⁊ cor humanū: ⁊ hec quidem prima ⁊ ſecūda inferior:ſed non minus forſitan fortis. Mirum enīeſt quomodo cor humanū his duobus fidem accomodauit: quomodo credi potuitꝙ deus homo eſſet: ꝙ virgo fuerit que peperiſſet. Sicut ferrum ⁊ teſta iungi nō poſſunt: ſic ⁊ hec duo nequeūt cōmiſceri: ſi nōmiſceat glutinū ſpūſſancti. Ergo ne credēdum eſt ꝙ iſte deus ſit qui ponitur in preſepio: qui vagit in cunis: qui omniū infantulum neceſſitatū iniurias patitur: qui flagellatur: qui conſpuit̉: qui crucifigit̉: qui ponitur in ſepulchro: ⁊ inter duos lapides cōcludit̉ excelſus ⁊ īmenſus? Illa ne virgoerit que lactat puerum: cui maritus ꝯtinucomes eſt in ꝯuiuio: in thalamo: qui ducitillam in egyptum: reducit ab egypto: ⁊ ſolus cum ſola: tam longinquā: tam ſecretaꝫꝯficit viam? Quomodo potuit hoc ꝑſuaderi generi humano: vniuerſo orbi terrarū:Et tamen tam facile tam potenter ꝑſuaſuꝫeſt: vt mihi id credibile faciat credētiū multitudo. Iuuenes ⁊ virgines ſenes cum iunioribus elegerunt mille mortibꝰ mori: qͣꝫvel ad momentuꝫ ab iſta fide defice̓. Et hͦquidem mixtura excellens: ſed excellentiorſecunda: tertia ꝟo excellentiſſima eſt. Primā auris audiuit ſed oculus non vidit: qꝛauditum eſt ⁊ creditum vſqꝫ in fines terrmagnū illud pietatis ſacramentū: ſed tamēoculus deus non vidit abſqꝫ te: quomodote intra virginei ventris anguſtias humano corpori ꝯiunxiſti. Secundā oculus vidit: quia ſe fecundā ⁊ virgineꝫ illa ſingularis regin a ꝯſpexit quę ꝯſeruabat oīa verba hec ꝯferens in corde ſuo: cognouit ⁊ ioſeph non minus teſtis qͣꝫ cuſtos tante virginitatis. Tertia in cor hoīs aſcendit: cumqd̓ factum eſt ſicut factū eſt creditū eſt: cuꝫmagis oraculo qͣꝫ oculo credidimꝰ: cuꝫ quedicta vel facta ſunt tenemꝰ firmiſſime nullatenꝰ dubitātes. In prima vide qͥd: in ſecūda per quid: in tertia ꝓpter quid deus dederit tibi. Dedit tibi chriſtū per mariā propter ſanitateꝫ. In prima remediū eſt: quiaex deo ⁊ hoīe cathaplaſma ꝯfectum eſt: qd̓ſanaret oēs infirmitates tuas. Contuſe ſūtautem ⁊ cōmixte due ſpecies in vtero virginis tanqͣꝫ in mortariolo ſanctoſpū tanqͣꝫpiſtillo illas ſuauiter cōmiſcēte. Sed qꝛ tudignus non eras cui donaret̉ datū eſt marie vt per illam acciꝑes quicqͥd haberes: q̄per hoc ꝙ mater e ſtgenuit tibi deum: per

hoc qd̓ virgo eſt exaudita eſt ꝓ reuerentiaſua: in cauſa tua ⁊ totius generis humani.Si ſola mater eſſet ſufficeret ei vt ſaluaret̉per filiorum gnaͣtionē: ſi ſola virgo ſufficeret ſibi: nec benedictꝰ fructꝰ ventris eiꝰ mūdi precium eſſet. Cum ergo in prima ſit remedium: in ſecūda adiutoriū eſt: quia nihilnos deus habere voluit: qd̓ per marie manus non tranſiret. In tertia autem meritūeſt: quia cum hec firmiter credimꝰ iam habemus: ⁊ in fide ſanitas eſt: quia qui crediderit ſaluus erit.Sermo IIII vnde ſupraOdiernū quidem ſermonē ordinis noſtri conſuetudo non exigit: ſed craſtinoopus erit circa miſſarū ſolennia diutius occupari: ⁊ hora breuis ſermonis longitudinem non admittet. Propterea nō ab re puto preꝑare hodie corda veſtra tante ſolennitati: preſertim cum ſit ꝓfundiſſima ſacramenti huius ⁊ incomp̄henſibilis altitudo:et tanqͣꝫ fons vite quo magis hauriat̉: eomagis exuberans nunqͣꝫ valeat exhauriri.Deniqꝫ ſcio quēadmoduꝫ abundet ꝓ chriſto tribulatio veſtra: ⁊ vtinam abūdet ⁊ cōſolatio veſtra per ipſum. Nam mūdialemquidem ꝯſolationē vobis offerre nec libetnec licet. Vilis eſt ⁊ ad nihilū vtilis huiuſmodi ꝯſolatio: ⁊ qd̓ magis eſt metuendumetiam vere ac ſalubris ꝯſolationis eſt impedimentū. Propterea qui delectatio eſt angeloꝝ ⁊ gloria: ipſe factus eſt ſalus ⁊ ꝯſolatio miſeroꝝ: qui in ciuitate ſua magnus etſublimis valde beatificat ciues: ipſe in exilio paruus ⁊ humilis valde letificat exuleset qui in altiſſimis eſt gloria patris: factuseſt in terra pax hoībus bone voluntatis.Paruulus enī datus eſt paruulis: vt magnus detur magnis: ⁊ quos iuſtificat paruulus: magnificet poſtmodū ⁊ gl̓ificet magnus ⁊ glorioſus. Hinc ſine dubio vas electionis qd̓ de plenitudine paruuli huiꝰ acceperat: licet enim paruulus ſed plenꝰ gratia ⁊ veritate ⁊ⁱ in quo habitat omnis plenitudo diuinitatis corꝑaliter: hinc vtiqꝫ paulus eructuat verbuꝫ illud bonū qd̓ his diebus frequent̓ audiſtis. Gaudete in dn̄o ſꝑiteruꝫ dico gaudete. Gaudete inquit de exhibitione iterum gaudete de ꝓmiſſione: qͦniam ⁊ res plena gaudio: ⁊ ſpes plena gaudio eſt. Gaudete quia iam ꝑcepiſtis donaſiniſtre: gaudete quia expectatis dona dextre. Leua inquit eius ſb̓ capite meo: ⁊ de­ qc iij

c iij

Caſi. 2.

Phil̓. 2.

Iomi.Col̓. 1.