Druckschrift 
Opera : Daran: Gaunilo: Pro insipiente. Honorius <Augustodunensis>: De imagine mundi. Libri I-II. Mit Beigaben von Petrus Danhauser u. Johannes Löffelholz.
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Riori libellopglobū tocius md̓i oculis corporis rep̄ſētauimus ſequēti tempus:in quo voluit̉ oculis cordis ante ponamus. Euū eſt ante md̓m cuꝫ md̓o: poſtmd̓m. hoc ad ſolū deū ꝑtinet: qui fuit erit ſed ſemꝑ eſt. Tempora eternaſb̓ euo ſūt: hoc ad archetipū mūdum:et angelos ꝑtinēt: qui an̄ md̓m eſſe ceperunt: md̓o: poſt md̓m erūt. Tempus aūt mūdi ē vmbra cui md̓o incepit md̓o deſinit veluti ſi funis aboriente in occidētem extēderet̉: qui cortidie plicādo collectus tādem totus abſumeret̉ Per hoc extēdūt̉ ſecula: ſubcurrūt vniuerſa in hoc md̓o poſita: hocvnuſcuiuſqꝫ vita mēſurat̉ ſeries dieꝝet annoꝝ terminātur. Tempus em̄ aperamēto dicit̉: nihil aliud qͣꝫ viciſſitudo tempoꝝ intelligit̉. hoc qͦꝫ in athomos oſtēta momēta: ꝑtes: minuta: punctos: horas qͣdrātes: dies: ebdomodas:mēſes: viciſſitudīes: annos ticlos: etates: ſecl̓a diuidūtur athemus dicit̉ inſecabile. Eſt em̄ illud quod in ſole volat.Eſt aūt minimū temporis ſpaciū: ſicutmotio palpebre oculi: quod ictus oculi dicit̉ ē trecenteſima. lxxvj. pars vuius oſtenti. Oſtētum dicit̉ quod aliquidoſtendit aſpiciētibus. Eſt aūt. lx. parsvnius hore habens in ſe ccc. lxvj. athomos. Momētū ē motus ſyderuꝫ: vndeet dicit̉ ē. xl. pars hore cōtinens oſten vnū dimidiū. Partes a partitionezodiaci qui in tricenos dies: ſingulosmēſes partit̉. Eſt aūt. xv. ꝑs hore hn̄sin ſe duo momēta duas partes momēxi ti. Minutū eſſe minus interuallū in horologio. Eſt aūt. x. pars hore cōtinensparte vnā dimidiā. Pūctus ē paruusaſcēſus pūcti in horologio. Eſt aūt. iiij.pars in ſole aln̄. v. in luna. hore: habēs

duo minuta dimidiū. Hora ē terminꝰ cuiuſqꝫ rei. Eſtāt hora qͣꝫdiu aqͣ ſtāsa iactu lapidis mouet̉: eſt. xij. pars diei: ꝯſtans ex. iiij. pūctis. x. minutis: partibus. xv. momētis. lxj. oſtent̓. lx. athonis. xxij. d. xl. j. hoͣ āt dicit̉ ſeries vel vmbra et dicit̉ ab horologio. et eſt certus limes tēporis in horologio. Quadransē. iiij. pars diei: habēs tres horas: naturalis aūt diei. vj. horas. j. dies ē. vij. ꝑsebdomede vulgaris: continens horas.xij. Naturalis aūt. xxiiij. Dies aūt dicit̉a diſcernēdo: eo lucem ac tenebras diſcernat. Eſt aūt dies aer ſole illuſtratꝰ ēhic. em̄ ſol eſt ſuper terrā ibi diesſb̓ terra ibi ē dies. aqͥlonareꝫ ꝑtē celi circuit nobis: indeuexa terre poſitis.cicius ſurgit tardius occidit: id̓ogiores dies facit vero auſtralē ambulat: nob̓ tardius ſurgere: citius occidere videt̉ quia tumor terre medie:rotunda eſt viſui noſtro obicit̉: et tuncquod nobis breuiores illi aūt parti longiſſimos facit. Zodiacus nāqꝫ ex. xij. ſignis cōſtans: ab aquilonem auſtrū porrectus flexuoſo lapſu cingit celū ſb̓ quoſol currēs md̓m in. vij. parabellos: id ēcirculos diuidit: qͥbus ſingulis diuiſuꝫdieꝫ facit Lōgitudo aūt zodiaci in. ccc.lx. partes ſecat̉. Latitudo eiꝰ in. xij. partibus Partiū aūt ſectio nihil aliud ē qͣꝫſolis vnius diei ꝓgreſſio. Unūquodqꝫergo ſignū duas horas orit̉ per duasoccidit: in vnoquoqꝫ ſol. xxx. diebusimmorat̉. Qui dum flexuoſo draconismeatū: ſb̓ ſignis zodiaci obliqui mūdūin. viij. circulis diuidit. Primus circulus ab india verſus auſtrū: per mare rubrū affricam ad columnas herculisuenit. Hercules em̄ orbem pertrāſiens:ibi colūpnas fixit: vbi finem mundi eſſeputauit In hoc ergo circulo equinoctijdie medie gnomoni: radius horologij.vij. pedum vmbrā reddit. Dies lōgiſſi.mus. xiiij. horas equinoctiales habet.