AnſelmiLiber
vere languores noſtros portaſti: ⁊ nonabſqꝫ ſenſu doloris paſſionis ſentes ꝑcurriſti. Uox enī illa carnis fuiſſe videtur non ſpūs: eo ꝙ ſubiunxiſti. Spiritꝰquidē promptus eſt caro autē infirma.Ꝙ ꝓmptus enī fuerit ſpiritus tuus bone ieſu ad paſſioneꝫ euidenter oſtēdiſtiquando venientibus vna cum ꝓditoreviris ſanguinum ⁊ querentibus animātuam cum laternis facibus ⁊ armis vltro occurriſti: ⁊ ſigno dato quod acceperat a te flagitij perpetratori teip̄m manifeſtaſti. Nam accedentem ad oſculū ſāctiſſimi oris tui cruentam beſtiam auerſatus non es. Sed os in quo dolus inuentus non eſt ori ꝙ habundauit malicia dulciter applicuiſti. O innocens agne dei quid tibi et lupo illi. Que conuētio chriſti ad belial? Sed ⁊ hoc benignitatis tue dn̄e vt oīa illi exhiberes que pͣui cordis ꝑtinaciam emollire potuiſſentNam ⁊ verbis amicitie illū commouiſtidicens. Amice ad quid veniſti. Et horrorem ſceleris ſui cor impij ferire voluiſti cū dicebas: Iuda oſculo filiū hominis trad is. Et ecce philiſtim ſuꝑ te ſampſon. Non illos abs te abſtraxit ꝙ ī hora comp̄henſionis tue omnipotenti brachio terre eos alliſiſti nō quidē defenſionis cauſa: ſꝫ vt cognoſceret preſumptōhumana: nihil ſe poſſe aduerſum te niſiqͣꝫtum ꝑmitteret̉ a te. Et quis audiat ſine gemitu qualiter in illa hora homicidas manus tibi iniecerūt: ⁊ innocentesmanus tuas bone ieſu vinculis conſtrīgentes te agnum manſuetiſſimuꝫ nihilobloquentem ad inſtar latronis ꝯtumetioſe traxerūt ad victimā. Sed nec tuncmiſericordiā tuā ſuꝑ inimicos tuos diſtillare fauꝰ dulcedinis tue xp̄e ceſſauit.Nā ⁊ mutilatā a diſcipulo tuo auricūlam inimici tangens ſanaſti: ac defenſoris tui zelum a leſione trahentiū te compeſcuiſti. Maledictus furor eoꝝ qꝛ pertinax quem nec maieſtas miraculi: nec
pietas beneficij cōfringere potuerūt Ed̓cilio malignantiū aduerſū te pontificuꝫpn̄tatus es ⁊ veritatē ꝓut docuiſti confeſſus quaſi de blaſphemia adiudicatuſes morti Amantiſſime dn̄e ieſu qͣꝫta illicindigna a ꝓpͥa gente ꝑtuliſti? Uultumtuū honorabilem in quem deſiderāt angeli ꝓſpicere qͥ om̄es celos adimplet leticia: queꝫ dep̄cātur oēs diuites plebis:polluti labij ſui ſputꝭ inqͥnauerūt: ſacrilegis manibꝰ ceciderūt: velo oꝑuerunt īderiſionem: ⁊ te dn̄m vniuerſe creaturetanqͣꝫ ſeruuꝫ ꝯtēptibilē colaphizauerūtAdhuc aūt aīam tuam incircūciſo tamglutiendū tradiderūt. Uinctū quidemante faciē pylati ꝑfidis te ꝑduxerūt: poſtulantes ſupplicio crucis interimite: qͥpeccatū nō noueras: ⁊ viruꝫ homicidādonari ſibi: agnū lupo: aurū luto poſtponētes. O indignū ⁊ infelix cambiumEt quidem nō ignorabat ille ꝑ inuidiāhoc fieri: nec tamē abſtinuit temerariosa te manus: ſꝫ repleuit amaritudīe aīamtuam ſine cauſa Illudēdū herodi te miſit. Illeſū recepit. nudū in cōſpectu irriſuꝫ ſtare iuſſit: nec pepercit amariſſimisꝟberibus ꝟgineam carnem tuam diuellere: plagas plagꝭ: liuores liuoribꝰ infligētes. O electe puer dn̄i d̓i mei: qͥd tātaamaritudīe qͥd cōfuſione dignum commiſeras prorſus nihil. Ego homo perditus totius contritionis totius confuſiōis tue tibi cauſa extiti. Ego vuā acerbam comedi: ⁊ dētes tui obſtupuerunt.quia que non rapuiſti tunc exoluebas.In oībus his non eſt ꝑfidorum iudeoꝝlatiata impietas. Nouiſſime autem inmanꝰ incircūciſoꝝ deuolutus es morteturpiſſima cōſumēdꝰ: pax nō erat ſacrilegis ill̓ crucifigere te niſi pͥꝰ ⁊ ip̄i repleuiſſēt illuſione aīam tuam. Quid enimde illis ait ſcriptura. Et cōgregaueruntvniuerſum cohortem in p̄torium: ⁊ exeūtes eū veſtimētis ſuis induūt eū tunicāpurpureā ⁊ clamide coccinea circūdede