LiberAnſelmi
animus: rō: intellectus: interior hō. Dicit̉ enī aīa vegetabilis: ſenſibil̓: rōnalisSꝫ cū pl̓a noīa habeat ad illa adhuc redeamꝰ: de qͥbꝰ ſermo fuit pͥus: qꝛ volūtas ī ill̓ aūt certe ſe hēbit: ⁊ erit legittīa.aūt illa deferēdo fornicatrix vilis ⁊ abiecta. Nāqꝫ ſi volūtas q̄ eſt media int̓ rationē ⁊ appetitū rōi cōcordauit: legittīeviuit. Si ꝟo appetitui: fornicatrix erit.Eſt gͦ rō ſiue ſpūs qͣſi vir volūtas vt ſpōſa. Appetitꝰ carnis qͣſi adulter: nō igit̉ eivolūtas ī aliqͦ ꝯſētiat. Scpͥtū ē enī. Cōcupiſcētia cū ꝯꝑit ꝑit pctm̄: pctm̄ cū cōſūmatū fue̓it generat mortē. Exēplūq Uēadmodū ſi ſordi/ (de ſordidodus aliqͥs ⁊ oī fetore plenus occurreret al̓r dicēs ſe cū eo velle ꝯſiliari n̄ deberet mūdꝰ ſb̓ſiſtere: ſic nec volūtas appetitui carnali acqͥeſcere De qͣdrato laUadratus lapis ſex eqͣlia (pide.q̄hꝫ lat̓a ī qd̓ hoꝝ ceciderit firmit̓ iacebit. Sic ꝓuidēdū ē viro iuſto: vt ī ſuoꝑſiſtat ꝓpoſito huiꝰ āt lat̓a Sex hͨ ſt̓: ꝓſꝑitas: adu̓ſitas: ſui libertas: ſubiectio īſecreto eē vl̓ ī publico: in qͥbꝰ ſingul̓ ſi adyabolo īpulſet̉: ſtet: nec a ꝓpoſito moueat̉. De peccato.d E pctō tribꝰ mōis loqͥmur ẜm naturā ⁊ diſtrictā iuſticiā: vt illd̓. Qui dixerit fr̄i ſuo fatue: reꝰ erit gehēne ignis.Scd̓m gr̄am: vt: q̄cūqꝫ hora ingeniuerit pctōr: pctm̄ ſuū remittet̉ ei. Cōuertimī ad me d̓t dn̄s: ⁊ ego ꝯuertar ad vosScd̓m diſciplina cū p̄cipit̉ hoī tm̄ vl̓ tm̄penit̓e: diſciplīa ē ſub gr̄a: qꝛ nullꝰ penitere poſſet: niſi gr̄a p̄uēiret Sil̓itudoIdeas hoīem ī vanitate ab (cerevinfātia vſqꝫ ad ꝓfūdū ſenectutē cōuerſatū ſola t̓rena ſapiētē ⁊ ī his penitꝰobduratū. Cū hͨ age de ſpūalibꝰ: huic d̓ſubtilitate diuīe cōtēplatōis loq̄re: hūcſecreta rimari celeſtia doce. ⁊ ꝓſpicieseū nequaqͣꝫ poſſe ad hͦ videre. Nec mꝝindurata eſt cera ī iſtis etatē nutriuit aliena ab iſtꝭ ſeqͥ didicit. Ecōtra cuꝫ vides
pueꝝ etate ⁊ ſcīa teneꝝ: nec bonū nec malū diſcernere valētē: nec te qͥdē intelligere debere diſcētē: nec qͥd mirū. Mollisenī eſt cera: ⁊ qͣſi liquēs: nec imagīem ſigilli qͦ quō recipiēs: Mediꝰ hoꝝ adoleſcēs ⁊ iuuenis ē ex teneritudīe atqꝫ duricia qͣſi ex ſenectute atqꝫ puericia ꝯgruetꝑatꝰ. Si gͦ hūc inſtruxeris ad quēcūqꝫvtilitatis ꝓfectū eū ſūme honeſtatis apte informare valebis ⁊cͣ. Dyabolꝰ cōc Um dyabolꝰ neqͥtᵐ (tra nouitiūmonachatū alicui dare: odio nitit̉eū cōuerſatōis in qͣ eſt ſubruere faſtidioEt lꝫ illi mōachatū ꝓpoſitū tenēdū adhorā qͣſi ꝯcedat tn̄ hͨ qꝛ ſub tl̓ibꝰ aut etiāint̓ tl̓es aūt in tl̓i loco ſuſcepit ml̓timodis ꝟſucijs fallaciter impulſuꝫ peniterenouiciū qn̄qꝫ facit: vt dū illi ꝑſuadet inceptū ꝓpoſitū gratū exiſtere: nec ad meliora ꝓficiat: nec qd̓ accepit diu teneat:aut in eo vtiliter ꝑſiſtat. Quippe dū inceſſāter laborioſis cogitatōibꝰ demutādo: aut ſi mutari nō valet: ſaltē de īprobādo ꝓpoſito meditat̉ nūqͣꝫ interim adfinē ꝑfcōis labor eiꝰ ꝑueniat: ſꝫ ꝓrſus adeo reſpuit̉. Nā quo illi fūdamentū qd̓poſuit diſplicet nullatenꝰ illi ſtructuraꝫbone vite ſuꝑ edificare libet: vnde fit vtquēadmodū arbuſtula ſi ſepe trāſplantet̉ aūt nuꝑ plātata ī eodem loco crebracōculcatōe inqͥet̉ nequāqͣꝫ radicare valēs ariditatē cito attrahit: nec ad aliquēfructuꝫ fertilitatis peruenit. Sic infelixmonachꝰ ſi ſepius de loco ad locū ꝓpͥoappetitu mouet̉: aut ī vno ꝑmanens freq̄nti eiꝰ odio cōuertit̉ De pueris plāIc q̄ſo ſi plātā ar (te cōꝑatisdboris ī orto tuo plātares: ⁊ moxillā ex oī ꝑte ita concluderes vtramos ſuos nullatenꝰ extendere poſſetcū ea poſt annos excluderes qͣles putaſramos extendere: ꝓfecto inutilis arborrugoſa: ⁊ gippis plena: ramis ſuis incuruis ꝓplexa: hͨ vtiqꝫ facitis. Quos pueroꝝ mgr̄i de pueris vr̄is qͥ plātati ſunt