AnſelmiLiber
vt dcm̄ eſt: ſi nō obeſſet alijs: ſuaꝫ homines cōfiteri culpa coraꝫ hoībus faceret.Media ꝟo nec ita eſt ꝑfecta: vt corā hominibus velit: nec ita imꝑfecta vt ſalteꝫcora ꝑ cōfeſſionē ſuā erubeſcat culpamfateri. Prima aūt etiā corā vno erubeſcit culpā fateri: bona tn̄ eſt ip̄a qꝛ licet ſb̓rubore: culpā tamē cōfitet̉ vni quādoqꝫDe tribus que notantur in iuuene.N iuuene qͣꝫ tria notant̉: quibꝰad ꝓbitate venturus p̄noſciturHec autem ſūt taciturnitas corporis cōtinētia. verecūdia.De taciturnitate.iAciturnitas videlicet vt pͥꝰ taceatpoſtea dicat.De corporis continentia.Orꝑis aūt cōtinētia vt nō leuiter oculos: huc illucqꝫ reducat̉:manus pedes ne moueat: ſꝫ oīacorporis ſui membra decēter cōtineat.De verecūdia..Erecūdia ꝟo vt erubeſcat corāhoībꝰ. cū qꝛ vetitū agit: totūſqꝫvrubore ſuffuſꝰ oſtēdat qꝛ erubeſcit. Ad hͦ tria iuuenis qͥſqꝫ nitat̉: qꝛ vnoquoqꝫ eoꝝ ad altiora ꝓuehit̉ ſiqͥdem tacēdo ⁊ audiēdo fapientiū doctrinā paulatim cōcipit ſcientia: qͥbuſdā incrementis ad ſpūalē vitam ꝓ eoꝝ ꝟba ꝑtingitSil̓itudo inter diuerſa alimeta ⁊ p̄cepta.Icut enī alimentis diuerſis adꝑfectā corꝑis etateꝫ: ſic p̄ceptisſdiſſimilibus ad ſpūalem ꝑducitur vitā: vt enī priꝰ educat̉ ſimplici lacte mr̄is de hinc alio aliqͦ. Deinde farieꝯmixto: poſtea mitis panis: poſtmodūetiā cruſtis: donec quolibet cibo valeatvti. Sic enī primū iubet̉ in deū crederedehinc eū diligere. deīde timere: poſteabene operari. poſtmodum etiam aduerſa pati: quouſqꝫ ſibi p̄ceptuꝫ qͦdlibet ſecure poſſit iniungi.¶Exemplū noui vaſis ſemel imbuti.
Uia ſpūali doctrīa ſeml̓ ad pleqnū imbutus: nouo vaſi ſimiliseſſe videt̉: vt cū vas nouū potubono ſemel affectum: vix eius ſaporemamittit: etiā ſi ab alio poſtmodū repleatur diuerſi ſaporis. Sic iuuenile cor ſpirituali doctrina imbutū: vix eius dulcedinē ꝑdit: etiā cū ſeculari occupat̉: poſtea cui intēdit: ſi aūt audiendo ſapientum ꝟba cōtemnit audire: nec ad nullaattendit ſcientiā ſpūalis vite.Exemplum cultri.T quia qͥ ꝓpͥo caret cultro merivto eſurit ſi alieno incidere nolitSic ⁊ iſte ꝓpria carens ſcientiaiure ſpūali fame perit: tum aliena nolittacendo ſcientia vti. Tacendo igit̉ ſapientiū verbis attendat: vt ad ſcīam ſpūalis vite doctrina eoꝝ ꝑtingat. Cōtinēdo aūt corꝑis mēbra vt ſuꝑͣ dictū eſt inmelius ꝓficit. qꝛ mentē hͦ mō ſtabiliorē⁊ placita reddit. Mēs ꝟo ſtabilis ⁊ placida. placida exterius ꝟba reddit ⁊ ip̄aExemplū aque quiete ⁊ ſolis radij.Tenī aqua quieta cū ex vna ꝑte ſolis ſuſcipit radium: ex altevra qͥetū: ⁊ ip̄m aliqͦ in pariete redit. Sic mēs placata ſuſcipiēs aure cuiuſpiam ꝟbum: ore remittit ⁊ ip̄m placatum: vt ꝟo aqͣ cōmota radiū cōmotum.Sic ⁊ mens turbata ꝟbis: reddit turbatū ⁊ oēm exterius actū. Ut gͦ ad qͥetammentis ⁊ oris ⁊ oꝑis ſibi ꝓficiat iuuēisqueqꝫ mēbra decēter cōtineat. Erubeſcendo aūt ſicut ⁊ dcm̄ ē in melius ꝓficitqꝛ verecūdia penitētiā parit: cuius aliaſicca: alia vero humida.De penitentia ſicca ⁊ humida.Icca nāqꝫ penitētia ē cū aliquēſquidē ſui peccati penitet: ſꝫ humorē pietatis ſuiqꝫ ip̄ius compūctōnecaret: humida ꝟo eſt: cū habet vtrūqꝫ.ſuūqꝫ luget peccatū magna cordis contritione: vt ad hāc ergo ſibi ꝓſit penitētiā: nō iuuenes tm̄: verūetiā homo eru-