LiberAnſeimi
Um itaqꝫ tres gradus ī montēhumilitatis haberemꝰ ſeqͥ ꝑſuacſio que vnicuiqꝫ habēda ē qͣrtꝰiā videt̉ p̄libate ꝟtutis gradꝰ. Cū enimneceſſariū ſit vt cōfiteamur Sciendumeſt ꝙ ita cōfiteri debemꝰ: vt hocip̄m qd̓cōfitemur ita eſſe ꝑſuadeamus: tūc enīpura ē cōfeſſio: ſi eā ſequit̉ volūtaria ꝑſuaſio.Quintus gradus.Uinto igit̉ gradu cōfeſſio apqponat̉: vt ſcꝫ qͣlem ſe quis cogͦſcit: dolet: cōfitet̉ ⁊ ſuadet̉: talēqͦꝫ ſe ab alijs cōcedat iudicari. Sūt enīpleriqꝫ ſatis ſemetip̄os iudicātes: ſꝫ neqͣqͣꝫ pn̄t ab alijs pati vituꝑari. Qui enimad mōtem vere humilitatis aſcēdāt: neceſſe eſt vt ſic ſemetip̄os deſpiciēdos iudicāt ſic etiā alios ſi ſe iudicādo deſpexerīt tollerare ſciāt. qua ī re opꝰ eſt patīaq̄ ſexto loco eſt apponēdaSextus gradusEc itaqꝫ vnicuiqꝫ familiariꝰ eēhdꝫ vt qn̄cunqꝫ ei aliqͣ iniuria fitita eaꝫ ſuſcipiat patienter quaſi commodū ſibi magnū fieret: ꝓfecto ſialiqͥs ſeruoꝝ alicuius diſcreti hoīs peccaſſet: ⁊ dum ſibi exinde ml̓te fierēt moleſtie nō reclamarꝫ ſed potius iuſte tl̓iapati ſe diceret citiꝰ apud dn̄m mīam inueniret. Nos itaqꝫ qͥ multa ꝯͣ creatoreꝫnr̄m cōmiſimꝰ tāto ſtudioſiꝰ humiliaridēmꝰ qͣꝫto magis indulgētia eiꝰ nos indigere videmus. Septimus gradꝰ.n Ec ſolū abſqꝫ murmuratōne patidebemus moleſtias ſꝫ vt etiā grauiter puniamur ad vindictā dei amemꝰSup̄mus enī amor mōtis humilitatisgradus eē videt̉. Quō qͥdem tūc ē deograta ſatiſfactio in eius mēte qui ſatiſfacit nulla manet murmuratio ſed pia iugiter feruet dilectio. Recapitulatio.5Uod autē ſuꝑius dilate ꝑ partesoſtēdimus nūc eā debet breuiter ⁊ſūmatim ſub exēplo recolligamꝰ. Si eīdn̄m quiſpiā haberet queꝫ ꝓ culpa ſuatradere morti deberet: poſita rōne cū eo
ſuā ſeruus culpā occultare velut in tenebris vellet.Cognitio ſui. ⁊cͣ.Ut ſi cogͦſceret qd̓ eſt primus huamilitatꝭ gradꝰ n̄ eī dolerꝫ. DoloraUt ſi doleret ꝙ eſt ſecūdꝰ: corā aliis dūo licꝫ iubēte ꝯfiteri nollet. ⁊cͣaUt ſi cōfiteret̉ qd̓ eſt Cōfeſſio ⁊cͣterciꝰ ꝑſuadere nollet ita vt credePerſuaſio.retur.Ut ſi vellet inde culpabilis credi:ꝗqd̓ eſt qͣrtus: pati nō nollet vt diceretur culpabilis. Conceſſio.a Ut ſi hͦ ſibi dici pateret̉ ꝙ eſt qͥntnō tn̄ pati vellet vt ſicut culpabil̓pateretur. Patientia.a Ut ſi hoc patiens qd̓ eſt ſextꝰ nonita tractari. Amaret qd̓ ē ſeptimus licet hͨ velle dn̄m ſuū ſciret nō ei ꝓfecto culpā illā dn̄s dimitteret: īmo magis vt iniquū ſeruū eū puniret. Sic necnr̄as nobis culpas dn̄s dimittet: ſi nonnos gradibꝰ ijſdē humiliauerimꝰ: ſicutipſe iubet ⁊cͣ. Quō vnuſquiſqꝫ ſe iuniorem omnibus putet.vEruꝫ qꝛ nōnūqͣꝫ ideo extollimꝰqꝛ nos alijs nō recte cōꝑamus.Uidendū eſt nobis ꝙ id mō facere debeamus: ſi enī alijs volumus cōparareq̄ a nobis ſūt ⁊ q̄ in nobis ſunt: in nobisnō adeo qͣſi preſtita nobis. Sic namqꝫagit qui de bonis adeo ſibi p̄ſtitis ſuperaliū extollit̉: velut qͥ veſtibus alienis īdutus gl̓iatur. Non ergo hec alioꝝ bonis cōꝑare debemus: ſed mala tm̄ nr̄aque in nobis ſunt in nobis habemus ꝙſi fecerimꝰ mala videlicet nr̄a bonis alioꝝ vt cōferamus nō inferiores eē ceterꝭoībus nobis ip̄is videbimur. Quod ꝯͣqꝛ ſuꝑbi faciunt etiā ſi ſint oībus deteriores cūctis tn̄ ſe iudicāt eē viliores: ſuaenī bona tm̄ attendētes alioꝝ mal̓ comparāt quoꝝ mala nullatenus cōſiderare deberēt Ꝙ obſit ꝯſideratio alteriꝰOnſideratio nāqꝫ vel (peccatic cognitō alieni peccati mala ml̓ta in diu̓ſis parit. Si eniꝫ pctōr