Druckschrift 
Opera : Daran: Gaunilo: Pro insipiente. Honorius <Augustodunensis>: De imagine mundi. Libri I-II. Mit Beigaben von Petrus Danhauser u. Johannes Löffelholz.
Einzelbild herunterladen
 

LiberAnſelmi

trāſeūtes fuerint cōgregati: inſiml̓ oēsin ꝑadiſū ī corꝑe aīa collocabit. Quoſcūqꝫ ꝟo reꝑire pot̓it p̄ceptꝭ ſuis reſiſtētes: poſtqͣꝫ ip̄i cōueniūt oēs ſil̓ in infer horribil̓r dyabolo detrudet̉. Oēsitaqꝫ p̄dicatores ſuos ad ſe inuitat: vtquo ſibi qͥſqꝫ velit obedire agnoſcat: ve eiꝰ preceptis alij obediūt: alij ꝟo reſiſtūt. Utrūqꝫ aūt alij pͥus alij moriunturpoſteriꝰ: eiꝰ exanimi rep̄ſentant̉ Quicūqꝫ itaqꝫ ei obediēs fuiſſe ꝯprobat̉ reqͥesei ſꝫ ī aīa ſola interiꝫ dat̉: qͥc qͥd ꝟo de inobediētia cōuincit̉: ip̄e ī aīa ſola cruciatur. Poſtqͣꝫ āt oēs mortui: vt dcm̄ eſt:ſingulatim exaīati fuerīt: finitoqꝫ ſecl̓ocūctiſqꝫ reſuſcitatꝭ illd̓ generale iudicium ꝑatū fuerit: boni oēs ī celū trāſlati īaīd̓ ſiml̓ in corꝑe letabūtur. Mali ꝟoin infernū detruſi ip̄i ī aīa ſiml̓ corꝑetorquebūtur. De quatuordecim beatitudinibus corporis anime.mUlti hoīes quibus nonnūqͣꝫ boni mores iuſta oꝑa ꝓponunt̉:vt ſe in eis ſeculi poſtpoſita vanitateexerceāt admonent̉ inqͥrere ſolēt. qͣꝫobrem premio retributōe. Reſpondet̉itaqꝫ illis qd̓ ſcpͥtuꝫ eſt. Qꝛ nec ocl̓s vidit: nec auris audiuit: nec in cor homīsaſcēdit: p̄parauit deus diligētibus ſe. cuꝫ illi clare qͥd ſit aduertere pn̄t repetit̉ hocip̄m alijs ꝟbis dicit̉ eis. Premiū qd̓ in hac vita d̓o ſeruiūt in futura vita recōpenſat̉: vita eterna: beatitudo eterna: eterna iocūditas Sufficiētiaſcꝫ oīm cōmodoꝝ: ſꝫ volūtatē ſine indigētia. Hec illis dicūtur: bono qͥdē eſt magna vt ſūt vidētur: ſed qꝛ intelligūt qͥd ī ip̄a vita habituri ſint:nec ſubito qͥd ſit oīm cōmodoꝝ ẜm volūtatē ſufficiētia: ſine om̄i indigētiaciꝑe pn̄t hr̄et aīo: nec ml̓tū efficaci ſapore ad audita trahunt̉. Quid igit̉ agendum: vt illis aliqͣtenꝰ ſapiant: ſic adoꝑa bona euigilent pueroꝝ more cibandos eſtimo eos ſi aliqn̄ groſſum aliqd̓

pomū edēdū ꝑcipiūt: illud ob dētiū teneritudīeꝫ: oris anguſtiā aſſumere nequeūt: ſꝫ illoꝝ capacitate pn̄s non fuerit ꝑticulatim: diuiſim. Itaqꝫ diuidamꝰī ꝑtes magnaqꝫ diximꝰ: vt inde poſſintad vitā nutriri: de qͥbus agimꝰ. Que vtmelius eluciāt ꝯſideremꝰ: in hac vitamens auidus amet humana: et ex hisut poſſumus cōiectemꝰ illa eos habituros in vita eterna. Ml̓to excellētius ſiqͥ int̓ ml̓timoda mūdi ꝑicula cōſtituti:dn̄i fuerīt p̄cepta ſecuti: atqꝫ ip̄a illicadepti fuerint: plenitudīe deſiderij: ſenequaqͣꝫ fraudatos ꝑticipēt hoc igit̉ vtp̄caxamē confaciamꝰ: a minimis paulatim ꝓgrediamur. Quatuordecim igitur ſūt beatitudīs ꝑtes: qͣs finito generali examīe ꝑfectius oēs electi habebūttotidē miſerie genera: mali tūc ſuſtinebūt Hee āt beatitudīs ꝑtes atqꝫ miſerieſic ſibinuicē ſunt oīno ꝯrie quē ip̄i quieas accipiunt in remuneratione.Hee ſunt quatuordecī ꝑtes btītudīsArtes ꝟo beatitudīs ſūt pulcriptudo: agilitas: fortitudo: lib̓tasſanitas: voluntas: lōgenitas: ſapiētia: amicitia: concordia. honor. poteſtas. ſecuritas. gaudiuꝫ. Iſta vt eſtimoſūt que ꝓpter ſe ꝓpter aliaqueqꝫ abhoībus appetunt̉. Si aūt in his aliquaſūt aliqn̄ ẜui dei appetūt: ſedetiā magnoꝑe in hac vita curare ſubterfugiūt. Ut ſunt ꝟbigr̄a pulcritudo corporis atqꝫ voluptas: vtiqꝫ idcirco eafugiūt hec naturaliter noluit: ſꝫ ne dominū in his quoqͦmō poſſint offēdere. ſi ea nihil offenſiōis in deū cōtrahi poſſe certe ſentiēt: vl̓ ſe ab eternoruꝫamore impediri bonoꝝ ꝑtimeſcerēt.ꝓfecto iocūdius in ip̄is qͣꝫ in eoꝝ cōtrarijs ſe deducerēt. Partes ꝟo miſerie ſeptē prelibatis btītudībus ꝯͣrie hec ſunt.Hee ſūt. xiiij. ꝑtēs miſerie.tUrpitudo: pōderoſitas: ſeruitus: infirmitas: anxietas: vite-