Druckschrift 
Opera : Daran: Gaunilo: Pro insipiente. Honorius <Augustodunensis>: De imagine mundi. Libri I-II. Mit Beigaben von Petrus Danhauser u. Johannes Löffelholz.
Einzelbild herunterladen
 

De veritate

Suggeſtioni ne attendamꝰ: delectatiouē mox repͥmamꝰ. cōſenſū fortit̉ obruamus: ſicqꝫ cor nr̄m ſtudeamꝰ cuſtodirevt nec vna ſuꝑflua cogitatōe dyabolusillud valeat violare.i1Sil̓itudo inter cor humanū molendinum. ⁊cͣ.Or nr̄m ſil̓e eſt molēdino ſꝑmolēti: quod dn̄s quidā cuidaꝫCẜuo ſuo cuſtodiendū dedit: p̄cipiens ei: vt ſuā tm̄ annonā: veꝫ frumen: aut ordeū: vl̓ etiā auenā in ea molat ex eodē qd̓ moluerit ip̄e viuat: verūilli ẜuo qͥdā inimicat̉: qui huic molēdioſꝑ inſidiat̉: qui ſi qn̄ illd̓ vacuū inuenerit: aut arenā ibi ſtatim. ꝓijciat: illd̓ diſſipat: aut picē cōglutinat: aut aliquidqd̓ fedat: aut palea tm̄ illd̓ occupat.Seruꝰ igit̉ ille ſi molēdinū ſuū bn̄ cuſtodierit: dn̄iqꝫ ſui tm̄ annonā in eo moluerit: mūda ex eo farina egredit̉ iuxta genus annone int̓molit̉. Ex eodē āt qd̓moluerit: dn̄o ſuo ẜuit: ſibiqꝫ ip̄i victūacquirit. Si ꝟo inimicū ſuū violare molēdinū ſuū ꝑmiſerit mala ex eo farinacedit: qꝛ mala ē annonā quā molit. Hecat faria vehemēter diſplicꝫ dn̄o illi: vtẜuꝰ ex ea ſibi victū ſed famē ꝯquerit:itaqꝫ molēdinū ſꝑ aliquid molens cor ēhumanū aſſidue aliquid cogitās. Hocdeꝰ vnicuiqꝫ hoī ẜuādū tradidit: iubēsvt ī eo voluat illos tm̄ cogitatꝰ: qͦs ipſeſugerit qͦꝝ cogitatuū: alij vt frumētumalij vt ordeū: alij vt auena ſūt. Cure qͥppe vt frumētū ſūt qͦs aīa replicat cuꝫ inꝯtemplatōe poſita pure ſe deo cogitat.Hi āt ordeo aſſimulant̉: quibꝰ de ꝟtuteī ꝟtute quā qͦſdā labores aſcēdere maditant̉. Hi etiā licꝫ ſint boni: minꝰ tam ēſuꝑioribꝰ ſūt ꝑfecti. Illi ꝟo ſt̓ vt auenaquibꝰ intēdit ſua deſerere vitia: boni nāqꝫ ſūt iſti ſꝫ tn̄ imꝑfectiores p̄dictis. Hos itaqꝫ oēs vult deꝰ: vt cordereuoluāt: ex eiſdē fibi victū eternū acquirāt. Sꝫ qꝛ hoī ſꝑ aduerſat̉ dyabolꝰ:

ſꝑ inſidiat̉ cordi illiꝰ: ſi aliqn̄ vacuum bonis cogitationibꝰ inuenerit: replꝫſi pōt malis. haꝝ āt malarū: alie cor diſſipāt: vt ire inuidie. Alie conglutināt: coinquināt: vt caſtrimargie luxurieAlie tm̄ occupāt vt rane non nimis nociue. Hic igit̉ homo ſi cor ſuū bn̄ cuſtodierit: ſanctoſqꝫ bene cogitatus in eo reuoluerit: mūda os ꝟba: velut per fora molendini emittūtur: mūdus oculos viſus: mundꝰ per aures auditꝰ:dus os guſtus: mūdus ꝑnares odoratus: mūdus totū corpꝰ tactꝰ: ſed genera cogitatōnū mūdaꝝ que intꝰ voluūtur. Ex his aūt cogitatōibus mūdus etdeo eas cogitādo: deſeruit eternaꝫ ſibi vitā acquirit. Si ꝟo dyabolo cor ſuum corrūpere ꝑmiſerit: mox vitia ſenſus ꝓgrediunt̉ iuxta genera cogitationum malarū: intus voluunt̉. Hec at deo vehemēter diſplicēt nec ex eisvictū ſibi acqͥrit ſꝫ mortē. ad finēquiſqꝫ ꝑuenerit qͣꝫtū boni vel mali nūcmoluerit tm̄ ad vitam vl̓ mortem ſibip̄paratū inuenerit̉. Uerū ſciendū quiahoꝝ molētiū: id ē in hac vita laborātiūtria genera ſunt.Sil̓itudo inter laborantes molentes. ⁊cͣ.Ec autē velut tres ſūt hoīes dehmane vſqꝫ ad veſperam manuimolētes: hoꝝ itaqꝫ primꝰ quicquid molit ī ſaccū ſuſcipit abſcondit.Alter ꝟo ꝑtem capit: ꝑtem ī flumē negligētia cadere ſinit: ꝑtem ꝟo ventus rapit. Terciꝰ autē quicquid molit impetꝰflumīs ſecū tollit: vl̓ vētus diſſoluit: veniēte veſꝑa qn̄ a labore ceſſat̉ fructuslaboris inquirit̉: quid putas ſinguloshabituros qui farinā totam reſeruauittotū laboreꝫ ſuū bene recognouit. Quivero ꝑtem collegit: inde letatus ē quodhabuit: inde aūt meſtus vēto vel flumine amiſit eo triſtior fuit: flumen ſeculi decurſu accipitur: vento ꝟo gloria