Druckschrift 
Opera : Daran: Gaunilo: Pro insipiente. Honorius <Augustodunensis>: De imagine mundi. Libri I-II. Mit Beigaben von Petrus Danhauser u. Johannes Löffelholz.
Einzelbild herunterladen
 

LiberAnſelmi

la eſt recta ſignificatio ſignificateſt rectū ſignificari: aut exigit rectitudo. Nll̓a igit̉ ſignificatō ē rctā: aliarectitudīe: qͣꝫ illa ꝑmanet p̄tereūte ſignificatōe D Palā ē M An itaqꝫvides: qꝛ id̓o ē rectitudo ī ſignification: qꝛ tūc incipit ſignificat̉ qd̓eſt vl̓ eſt. Sꝫ qꝛ ſignificatō tūc fit ẜmrectitudīem ſꝑ eſt: nec ob abeſt a ſignificatōe: qꝛ ꝑijt ſicut debꝫ: autnll̓a ſit ſignificatio ſꝫ qm̄ tūc ſignificatōdeficit āte: deficiēte rectitudīe D Sicvideo vt poſſim videre M Rectitudo itaqꝫ ſignificatio recta dicitur habet eſſe eſſe aut aliquē motū ſignificationē qūocūqꝫ moueatur ip̄aſignificatio D Mihi nihil clarius.M Pōt ne ꝓbari colorē ſil̓r ſe haberead corpꝰ: quo rectitudo ſe habet adſignificationē D. Prōptior nūc ſumbare qꝛ valde diſſimiliter. M. Putoqꝛ tibi notū eſt: qd̓ de volūtate eiusrectitudīe de alijs rectitudīem habere dn̄t ſētiēdū eſt. D Oīno video hacip̄a rōe ꝓbari quoquo ip̄a ſint rectitudīem īmobilē ꝑmanere. M Quiditaqꝫ ꝯſeqͥ exiſtimas de ip̄is rectitudinibus. Sūt alie ab inuicē: aut ē vna ea oīm rectitudo D Supͣ cōceſſū eſt:qꝛ ſi ideo ſt̓ pl̓es rectitudīes qm̄ pl̓es ſiſunt res in quibus conſiderantur: neceſſe eſt eas exiſtere variari ẜm res ip̄as: nequaqͣꝫ fieri demōſtratū ē. Quapropter ideo ſūt pl̓es rectitudīes: qꝛ plures ſūt res ī qͥbus ſūt. M An habesaliquā aliā rōem cur tibi pl̓es videant̉:p̄ter ip̄aꝫ rerū pl̓alitatē. D Sicut iſtānullā cognoſco: ita nullā aliā inueniri poſſe cōſidero. M Una itaqꝫ ea eſt oīm rectitudo D Sic me faterineceſſe ē. M Ampliꝰ. Si rectitudoeſt ī rebꝰ ill̓ que dn̄t rectitudīem: niſiſūt ẜm dn̄t: ſolū eſt ill̓ rectas eſſe:manifeſtū eſt eaꝝ oīm vnā rectitudi. D pōt negari. M Una igit̉

in oībꝰ illis ē veritas. D Et hoc negari impoſſibl̓e ē. Sꝫ tn̄ oſtēde mihi: curdicimꝰ huiꝰ vl̓ illius rei ꝟitatē velut addiſtīguēdas ꝟitatis differētias: ſi nullāab ip̄is rebꝰ aſſumūt diuerſitatē. Ml̓tināqꝫ vix ꝯcedūt nullā drn̄tiā inter ꝟitate volūtatis: dr̄ actōis: aut alicuiꝰ alioꝝ. M Improbe huiꝰ vel illiꝰrei eſſe dicit̉: qm̄ illa in ip̄is rebꝰ autex ip̄is aūt ip̄as in qͥbꝰ dicit̉ hꝫ ſuū: ſꝫ res ip̄e ẜm illā ſūt ſꝑ p̄ſto ē his ſūt: ſicut debēt: tūc dr̄ huiꝰ vel illiꝰ reiꝟitas: vt ꝟitas actōis volūtatis quēadmodū dicit̉ tēpꝰ huiꝰ vl̓ illiꝰ rei: vnū idē ſit tp̄s oīm: ſūt ī eodē tꝑe ſil̓: etſi eēt vl̓ illa res minꝰ eēt idē tp̄s. dicit̉ ideo tp̄s huiꝰ vel illiꝰ rei: qꝛtēpus eſt in ip̄is rebꝰ: ſed qꝛ ip̄e ſūt ī tꝑeCt ſicut tēpus ſe conſideratū dicit̉tēpus alicuiꝰ: ſed res que ī illo ſunt:cōſideramꝰ: dicimꝰ tēpus huiꝰ vel illiꝰrei: ita ſūma ꝟitas ſe ſubſiſtēs nulliusrei eſt: ſed aliqͥd ẜm illa ē: tūc eius dicitur veritas vel rectitudo.Explicit liber de veritate.Incipit liber beati Anſelmi archiep̄icātuariēſis de ſimilitudinibus: de diuiſione voluntatis.Oluntas trivpliciter intelligit̉. Uolūtas1etenī dicit̉ illd̓ anime inſtrumentū: quo vult: affectō eiuſdē inſtrumēti. Affectio ꝟo eſt affectio inſtrumētivolēdi. Hec volūtas dicit̉ affectio: eſtad tēpus qͣſi ſopita: qꝛ eſt eoꝝ que mēs memorat: ſed mox vt ea recolit inſtrumētū volēdi appetit. Itē volūtas dicit̉ velle vel vſus ipſius inſtrumenti.Similitudo inter ml̓ierē volūtatēOluntas itaqꝫ illa que eſt īſtruvmentū volēdi. Sic eſt inter deum dyabolū: quo modo mulier inter ſuū legittimū virum: aliquemadulteꝝ. Uir ei p̄cipit vt ſibi cōiūgat̉: