LibeAnſeimi
veritatem niſi volūtate D Ita credo. Si enī ſemper voluiſſet qd̓ debuit:nunqͣꝫ peccaſſet qui non niſi peccandoveritatem deſeruit. M Dic̄ ergo qͥdibi intelligas ꝑ veritatē D Nō niſi rectitudinem. Naꝫ ſi qͣꝫdiu voluit qd̓debuit ad quod ſcꝫ voluntatem acceperat in rectitudine ⁊ veritate fuit. ⁊ cumvoluit quod non debuit rectitudinem⁊ veritatem deſeruit. Nō aliud pōt ibiintelligi veritas qͣꝫ rectitudo. quoniamſiue veritas: ſiue rectitudo nō aliud ineius voluntate fuit qͣꝫ velle quod debuit M Bene intelligis. Uerum in action quoqꝫ nihilominus veritas credēda eſt ſicut dn̄s dicit. quia qͥ male agit:odit lucem: ⁊ qͥ facit ꝟitatem: venit adlucem. D Uideo quod dicis MConſidera igitur qͥd ſit veritas ſi potes D Niſi fallor eadem ratione quaſupͣ veritatem in alijs cognouimus inactione queqꝫ contemplanda eſt MIta eſt. Nam ſi male agere ⁊ veritateꝫfacere oppoſita ſunt. ſicut oſtendit dominus cum dicit. qui male agit odit lucem. ⁊ qui facit veritatem: venit ad lucem idē eſt veritatem facere quod ē benefacere. Bene nanqꝫ facere ad male fare contrarium eſt. Quapropter ſi veritatem facere ⁊ bene facere idem ſunt inoppoſitione non ſunt diuerſa in ſignificatione. Sed ſententia eſt omnium. qꝛqui facit quod debet. bene facit. ⁊ rectitudinem facit. Unde ſequitur quia rectitudinem facere ⁊ facere veritatē. Cōſtat nanqꝫ facere veritatem eſſe benefacere. ⁊ benefacere eſſe rectitudinem facere. Quare nihil aꝑtius qͣꝫ veritatemactionis eſſe rectitudinem. D In nl̓lo video titubare eſtimationē tua MInſpice an omnis actio que facit quoddebet veritatem facere cōuenienter dieatur. Eſt quippe actio rational̓: vt daye elemoſynam. ⁊ eſt irrationalis actiovt actio ignis que calefacit. Uide gͦ an
conuenienter dicamus ignē facere veritatem D Si ignis ab eo a quo habeteſſe accepit calefacere cum calefacit facit quod debet. Ideo non video q̄ incōuenientia ſit: ignē facere veritatem ⁊ rectitudinē cū facit quod debet. MMihi quoqꝫ nō aliter videt̉. Un̄ aīaduerti poteſt rectitudineꝫ ſeu veritatemactōis aliam eſſe neceſſariam: aliā nonneceſſariam. Ex neceſſitate nāqꝫ ignisfacit ꝟitatem ⁊ rectitudinem cū calefacit. ⁊ nō ex neceſſitate facit homo rectitudinē ⁊ veritatē cū bene facit. facere ātnon ſolum ꝓ eo qd̓ ꝓprie dicit̉ facere.ſed ꝓ om̄i verbo dominus voluit intelligere cū dixit. Quoniam qui facit veritatem venit ad lucem. Non enī ſeꝑatillū ab hac veritate ſiue luce. qui patit̉ꝑſecutioneꝫ ꝓpter iuſticiā. aut q̄ eſt qn̄⁊ vbi debet eſſe. aut qui ſtat et ſedet qn̄debet ⁊ ſimilia. Nullus nāqꝫ dicit taleſnō bn̄ facere. Et cū dicit apl̓s qꝛ recipiet vnuſquiſqꝫ prout geſſit. intelligēdūibi eſt. qͥcqͥd ſolemus dicere vel bn̄facere vl̓ malefacere D Uſus quoqꝫ communis locutionis hoc habet vt ⁊ pati ⁊multa alia dicat facere: q̄ nō ſunt facereQuare rectā qͦꝫ voluntatē de cuiꝰ veritate ante ꝟitatem actionis ſupͣ contemplati ſumus inter rectas actiones: niſifallar cōputare poſſumus. M Nonfalleris. Nā qui vult qd̓ debet recte etbn̄facere dicit̉ nec ab his q̄ ꝟitatem faciunt excludit̉. Sed qm̄ de ꝟitate inueſtigando illam ⁊ dn̄s de illa veritate que īvolūtate eſt ſpecialiter videt̉ dicere cuꝫdicit de dyabolo. quia in ꝟitate nō ſtetit. ideo ſęꝑatim quid in voluntate veritas eſſet conſiderare volui. D Placet mihi ita factum eſſe. M Cumergo conſtet actionis veritatem aliamnaturalem eſſe: aliam non naturalem.ſub naturali ponēda eſt illa veritas oratōis quā ſupͣ vidimꝰ ab illa nō poſſe ſeꝑari. Sicut eī ignis cū calefacit ꝟitateꝫ