De concordia gratie
ſte quicqͥd vult fine rectitudine vult iniuſte. Appetitus vero: quos om̄s vocatapl̓s carnē et concupiſcētiam in qͣꝫtumſunt: non ſūt mali vel īiuſti: ſed qꝛ ſuntin rationabili creature: vbi nō de bēt eēdicūtur iniuſti. In brutis ſiquidē aīalibus nō ſunt mali vel iniuſti: quia ibi debent eſſe Iam ex hijs que ſūt dicta ſuntagnoſci poteſt hoīem ideo nō hr̄e ſemper iuſticiā: quā ſine intermiſſiōe debethabere: qꝛ nullo mō p̄t illā ꝑ ſe adipiſci:vel recuperare. Palam etiā eſt quia d̓sbona facit opera ſua ſola bonitate: qm̄ip̄e creat volūtatem cū libero arbitrio ⁊dat illi iuſticiā ꝑ quā operat̉. Mala ꝟofacit ſola culpa hoīm quia ea non faceret ſi homo illa facere nō vellet facit tamen hͦ ꝙ ſūt qm̄ ꝯdidit in hoīs volūtatē qua ſine iuſticia vtitur ſola culpa hominis mala ſunt que operat̉. Non em̄eſt culpa dei qui creauit in eo cū libertate arbitrij volūtatem et contulit ei iuſticiam vt nihil niſi iuſte vellet. Sed culpa hoīs qui iuſticiā deſeruit quā ſeruare potuit. Deus igit̉ habet in bonis qͥdem quod bona ſūt ꝑ eſſentiam ⁊ quodbona ſunt ꝑ iuſticiam: in malis ꝟo ſolūmodo quod bona ſūt per eſſentiam: nōquod mala ſunt ꝑ abſētiam debite iuſticie que nō eſt aliquid. homo aūt habetin bonis quod mala nō ſunt: quia cumpoſſet deſerere iuſticiā ⁊ mala fecere nōdeſeruit ſed ſeruauit ꝑ liberū arbitriumdante ⁊ ſub ſequēte gratia. In mal̓ vero hoc ſolū quod mala ſunt: quia ea ſola ꝓpria id ē iniuſta volūtate facit. Puto me iam cōgrue poſſe finē ponere tractatus de tribus difficilibus queſtionibus que ī ſpe. auxilij dei incepi ī quo ſiquidem dixi quod querēti cuilibet ſufficere debeat nō mihi imputo ſed gratiedei mecū. Hoc aūt dico: qꝛ ſi quis mihiquerenti de queſtiōibus eiſdem quādoin eis mens mea rōem querēdo fluctuabat ea que retuli reſpōdiſſet gr̄as egiſſē
quia mihi ſatiſfeciſſet. Qm̄ ergo qd̓ inde manifeſtāte deo cognoui mihi valdeplacuit intelligens quia ſimiliter qͥbuſdam placeret: ſi hac ſcriberem qd̓ gratis acccepi gͣtis volui petētibꝰ impēde̓.Explicit liber de concordia gratie etliberi arbitrij.Incipiūt capitula in libruꝫ de liberoarbitrio.Uod poteqſtas peccādi nō pertineatad libertatē arbitrij. .I.Ꝙ tm̄ hō et angelus peccauerūt per hāc ptātem et libeꝝ arbitrium ⁊ qͣꝫuis potuerūt ſeruire peccato nōtamē eis potuit dn̄ari peccatū. IIQuō poſtqͣꝫ ſe fecerūt ſeruos peccati libeꝝ habuerūt arbitriū: et quid ſit liberū arbitriū.Cap̄. III.Quō ptātem habeant ſeruādi rectitudīem qua nō habet. Cap̄. IIII.Ꝙ nll̓a tēptatio cogat inuitum pecCapitulū. V.care.Quō ſit nr̄a voluntas potēs contratēptatōes licet videat̉ impotēs. VI.Quō forcior ſit qͣꝫ tēptato etiā cū abilla vincit̉.Capitulū. VII.Ꝙ nec deus p̄t auferri volūtatis rectitudinem.Capitulū. VIII.Ꝙ nihil liberiꝰ ſit rct̄ā volūtate. IX.Quō peccās ſit ſeruus peccati et ꝙmaius miraculū ſit cū deꝰ reddit rectitudīem illā deſerenti qͣꝫ cū mortuo reddit vitam. Capitulū. X.Ꝙ iſta ſeruitus nō auferat libertatēarbitrij.Capitulū. XI.Cur cū hō nō habet rectitudinē magis dicit̉ liber: quia nō poteſt ei auferricum habet: qͣꝫ cū eā habet ſeruus: qꝛ cūnon habet ꝑ ſe nō p̄t recuꝑare eū. XII.Ꝙ ptās ſeruādi rectitudīem voluntatis ꝓpter ip̄am rectitudīem ſit ꝑfectādiffinitio liberi arbitrij. Cap̄. XIII.Diuiſio eiuſdē libertatis. XIIII