et liberi arbitrii
ſiue eſtimatōe demergat̉ niſi miſericordia retineat̉ ita vt etiā illi bonū vertat̉in odiū et fit ei in mortē. Unde dicit dominꝰ apl̓is. Si md̓s vos odit ſcitote qꝛme pͥorē vob̓ odio habuit. Et apl̓s. Bonꝰ ꝗdor ſumꝰ deo: alijs qͥdeꝫ odor mortis in mortē: alijs aūt odor vite inuitaꝫ:ꝓpt̓ qͦd dicit̉ de eo qꝛ cui vult miſeret̉ ⁊quē vult indurat. Uerū qͦrū miſeret̉ nōoīm eqͣlit̓ miſeret̉: neqꝫ qͦs indurat oēseqͣliter indurat. Cur aūt in hac vita ꝑſeueret in nobis pena pctī deleto pctō:alia queſtio eſt. De qͣ licet nūc tractarenō ꝓpoſuerimꝰ: breuit̓ tn̄ dico: qꝛ ſi īcorruptōem ſtatim in baptiſmo vl̓ in martirio mutarētur fideles: ꝑiret meritū: vthomīes niſi illi qui primi ſiue exemplocredēter nullo merito ſaluarētur. Nempe deficeret fides: et ſpes: ſine quibusnullꝰ hō hābēs intellectū: regnū dei mereri p̄t fides nāqꝫ et ſpes ſūt eaꝝ rerumqͥ nōdū vidētur. Cū em̄ vidētur hoīesqͥ ad xp̄m ꝯuerterētur: ſtatim trāſire adīcorruptibilitatē: nullꝰ eſſet: qͥ ſaltē vellepoſſet ſe ſubtrahere a tāta beatitudine:quam videret. Vt glorioſiꝰ ꝑ fidei atqꝫſpei meritū btītudīem quā deſideramadipiſcamur: manemꝰ qͣꝫdiu in hac vita ſumꝰ in hͦ qͦd iā nō imputat̉ ad pctm̄qͣꝫuis euenerit ꝓpt̓ pctm̄. Deniqꝫ nō punit̉ nob̓ ꝑ baptiſmū et fidē xp̄ianā btītudo quā habebat adā ante pctm̄ in paradiſo ſꝫ quā habiturꝰ erat qͣꝫdo cōple 3tus eēt numerꝰ hoīm: qͥ aſſumēdi erantad ꝑficiēdā ciuitatē ſuꝑnā: q̄ ⁊ de angelis ⁊ de hoībꝰ ē cōplēda vbi nō genera xbūt hoīes ſicut facerēt in paradiſo. Sigͦ ꝯuerſi ad xp̄m mox trāſirēt in illā corruptibilitatē: nō eēt hoīes de qͥbꝰ colligi poſſet ille numerꝰ qm̄ ad btītudīeꝫquā vidētur: nullꝰ poſſet non feſtinare.hoc puto eē qͦd dicit apl̓s de illis qͥ ꝑ fiꝰdē oꝑati ſūt iuſticiā: ⁊ hij inqͥt oēs teſtimonio fidei ꝓbati: n̄ acceper̄t repromiſſiōem deo ꝓ nob̓ meliꝰ aliqͥt ꝓuidēte ne
ſine nob̓ ꝯſumarētur Si em̄ q̄rit̉ qͥd nobis meliꝰ ꝓuiderit: ex hͨ: qꝛ illi nō acceper̄t repromiſſiōem: nihil cōueniētiꝰ reſpōderi poſſe video: qͣꝫ qd̓ ſupra dixi qꝛſaltē ſi ill̓ ꝓpagatis nō differet̉ ꝓmiſſaiuſtis btītudo periret meritū in ill̓ qͥ nōꝑ fidē hͨ ẜꝑ experimētū cognoſcerēt ꝓpagatio em̄ hoīꝫ de qͣ nati ſumꝰ defice̓tqm̄ oēs ad incorruptibilitatē quā pn̄tēvident̓ currerēt. Magnum itaqꝫ bonūnob̓ ꝓuidit d̓s tn̄ ſāctis teſtimōio fideiꝓbatū diſtulit acceptōem repromiſſionis vt ⁊ nos ꝓpageremur ⁊ maneret fides ꝑ quā cū ill̓ repromiſſiōem ꝓmeremur ⁊ ſimul cū ill̓ ꝯſumaremur. Alia qͦqꝫ rō ē cur baptizati atqꝫ mr̄es non ſtatim fiūt incorruptibl̓es. Nēpe ſi qͥs ſeruū ſuū quē ꝓpoſuerat magnis aliqn̄ ditare honoribus grauiter verberet ꝓ culpapro qua nullo mō per ſe queat ſatiſfacere poſt hāc ꝟberatōem ꝯſtituto tꝑedetruſurus eū in horrēdū carcerem vbigrauiſſimis torqueat̉ ſupplicijs ⁊ ſit aliqͥs potēs apud dn̄m qͥ ꝓ illo ſatiſfaciēseū recōciliet vtiqꝫ plage: qͣs reus anteſatiſfactōem dū erat in culpa merito ſuſcepit nō delētur ſed maiora tormēta inque dū retrurſus fuerat recōciliatiōe p̄ueniēte auertentur honores qͦꝫ ſuos qͦsſuo tꝑe accepturus erat ſi nō peccaſſet ⁊qͥbus cariturꝰ erat poſt culpā ſuā ſi nonrecōciliaret̉ ꝓpt̓ ꝑfectā ſatiſfactōem: ſicut pͥus ſtatutū fuerat: ſine oī mutatiōetradūtur. Quippe ſi ante recōciliatōemex hereditatꝰ eēt illis honoribꝰ quēadmodū exhereditatꝰ erat poſt culpā irrecuꝑabilit̓ ſi n̄ recōciliaret̉: nō hr̄et locūſb̓ueniēdi vlla recōciliatio. Sꝫ qm̄ nonpotuit exhereditari honore quē nōduꝫhabebat: nec habere debebat: hāc exhereditatōem p̄uenire p̄t recōciliatio ⁊ eāauertere Si tamē ſeruus ille dum iacetin egritudīe vapulatiōis: donec ip̄a trāſeat corde et ore dn̄o ſuo fidelitatē ⁊ correctōem vouet: ⁊ ſoluit ita ē inter deū ⁊