et liberi arbitrii

Nec ſolū ſēſus ꝟbi ſꝫ oīs ſēſus vl̓ ītellectꝰ rctītudīs: quē mēs hūana: ſiue ꝑ auditū: ſiue ꝑ lectōem ſiue ꝑ rōem ſiue qͦlibet ⁊ alio mō ꝯcipit ſemē recte volendi.Nullꝰ nāqꝫ velle p̄t qd̓ pͥus corde n̄ ꝯcipit: velle āt credere qd̓ ē credēdū ē rectevelle. Nemo gͦ p̄t hͨ velle: ſi neſcit qͥd credēdū ē Cū eī p̄miſiſſet apl̓s oīs qͥcunqꝫīuocauerit nomē dn̄i ſaluꝰ erit: ſb̓iūxit.Quō īuocabūt ī quē n̄ credider̄t Aut qͦmō credēt ei quē n̄ audier̄t. Quō ꝟo audiēt ſine p̄dicāte Quō ꝟo p̄dicabūt niſimittāt̉ Et paulopoſt Ergo fides ex auditu auditꝰ ꝟo ꝑ v̓bū xp̄i Ꝙ āt dic̄ fidēeē ex auditu: ītelligēdū ē: qꝛ fides ē ex hͦqd̓ ꝯcipit mēs ꝑ auditū neqꝫ ita vt ſolaꝯceptio mētis faciat fidē ī hoīe: ſꝫ qꝛ fides eē neqͥt ſine ꝯcetōe. Addita nāqꝫ rectitudīe volēdi: ꝯceptōi ꝑ gr̄aꝫ fit fidesqꝛ credit qd̓ audit. Auditꝰ āt eſt ꝑ ꝟbūxp̄i: hͦ ē ꝑ ꝟbū p̄dicātiū xp̄ꝫ p̄dicātes ꝟon̄ ſūt: niſi mittāt̉ ſꝫ ꝙ mitūt̉ gr̄a ē Quaꝓpt̓ ⁊ ē ditatio gr̄e ē: qꝛ gr̄a ē qd̓ deſcēdit ex gr̄a: ⁊ auditꝰ ē gr̄a: ⁊ ītellectꝰ ex auditu: gr̄a ⁊ rctītudo volēdi gr̄a ē. Ueꝝmiſſio: p̄dicatio: auditꝰ: ītellectus: nihilſūt niſi volūtas velit qd̓ mēs ītelligit qͣꝫvolūtas: facere neqͥt: niſi accepta rctītudīe. Recte nāqꝫ vult: cū vult qd̓ dꝫ: ita ꝙmēs ex auditu ꝟbi ꝯcipit ē p̄dicātis ⁊ rectitudo ē ītremētū. qd̓ d̓s dat: ſine qͦ neqꝫ qͥ plātat neqꝫ qͥ rigat ē aliqͥd ſꝫ qͥ īcremētū dat d̓s Sic̄ gͦ d̓s ī pͥncipio ꝑ miraculū fec̄ frumētū: ⁊ alia d̓ terra naſcētiaad alimētū hoīm: ſine cultore et ſemībꝰita ſine hūana doctrīa mirabilit̓ fec̄ cor hn̄t cū volūt ꝯuerti. ſꝫ orāt ꝓ hͦ ꝙ iā acda ꝓphetaꝝ ⁊ apl̓oꝝ: nec n̄ ⁊ euāgeliſtarū fecūda ſalutaribꝰ ſemībꝰ: vn̄ accipimꝰ qͥcqͥc ſalubrit̓ ī agricl̓tura dei: ad alimētū aīaꝝ ẜuiamꝰ: ſic̄ n̄ niſi de pͥmis terre ſemībꝰ habemꝰ. qd̓ ad nutrimētū corpoꝝ ꝓpagamꝰ. Sicqͥdē nihil vtili. adſalutē ſpūalē p̄dicamꝰ qd̓ ſacͣ ſcripturaſpūſſ. miracl̓o fecūdata n̄ ꝑtulerit aut ītra ſe nō ꝯtineat. Nā ſi qͥd rōe dicimus

aliqn̄ qd̓ in dictis eiꝰ aꝑte mōſtrare: autex ip̄is ꝓbare neqͥmꝰ hͦ mō ꝑ illā cognoſcimꝰ: vtꝝ ſit accipiēdū aut reſpuendū.Si āt aꝑta rōe colligit̉ ⁊ illa ex nll̓a ꝑteꝯtradicit̉: qm̄ ip̄a ſicut nll̓i aduerſat̉ veritati ita nll̓i fauet falſitati: hͨͦ ip̄o qꝛ n̄ negat qd̓ rōe dicit̉: eiꝰ auctoritate ſuſcipit̉Ac ſi ip̄a nr̄o ſēſui īdubitāter repugnatqͣꝫuis nob̓ rē nr̄a videat̉ īexpugnabilisnll̓a tn̄ veritate fulciri credēda eſt. Sicitaqꝫ ſacra ſcriptura oīs veritatis: quārō colligit auctoritate ꝯtinet: cū illā autaꝑte affirmat: aut nullatenꝰ negat. Uideamꝰ nūc ī exēplis: quō ꝟbū ſit ſemenaudiuit qͥbꝰ dicit̉. Si volueritis ⁊ audieritis me ītelligūt ⁊ cogitāt qd̓ dr̄ velle ⁊audire hͦ ē obedire. Qui eī audit ⁊ nonobedit dr̄ n̄ audire. Sꝫ obedire neq̄untniſi velint. Uelle āt obedire ē rctē vellerctē ꝟo velle nemo p̄t: niſi habeat rctītudinē volūtatꝭ: qͣꝫ nullꝰ hꝫ hō: niſi ꝑ gr̄aꝫUeꝝ rctītudo volēdi aliqͥd nll̓i dat̉ niſi ītelligēti velle: ⁊ ꝙ velle dꝫ. Uideamitaqꝫ ꝙ dictū ē ſi volueritis ⁊ audieritꝭmō ſemē eſſe neqͣqͣꝫ ꝑ ſe ad aliqueꝫ fructū germinās ſine adiectōe rectitudīs:nec ip̄am rectitudīem dari nō ſemībusSimiliterr cum dicit deus cōuertiminiad me ſemē ē ſine germīe qͣꝫdiu hoīs volūtatē n̄ ꝯuertit d̓s ad volēdū ꝯuerſiōeꝫqͣꝫ cogitat cū audit ꝯuertimī: ſine qͦ ſeīenullꝰ p̄t velle ꝯuerti Dicit̉ etiā ꝯu̓ſis cōuertimī aut vt magis ꝯu̓tāt̉ aut ẜuēt ꝙꝯuerſe ſūt Qui ꝟo dicūt ꝯuertē nos d̓siā aliqͣtenꝰ ꝯuerſi ſūt: qꝛ rctāꝫ volūtatēceper̄t vt augeat̉ ꝯuerſio: ſic̄ illi qͥ credētes auge nob̓ fidē dixer̄t. Ac ſi dicerentilli: et iſti. Auge ī nob̓ qd̓ dediſti perficeqd̓ cepiſti. Qd̓ d̓ hijs on̄di ī ſimilibꝰ qͦꝫītelligēdū ē. Sic̄ igit̉ terra n̄ germinatnatural̓r ea q̄ maxīo neceſſaria ſunt ſaluti corꝑis nr̄i ſine ſemībꝰ: et lꝫ d̓s n̄ detīcremētū oī ſemī n̄ tn̄ ceſſāt agricole nr̄iſeminare ī ſpe meſſis aliquātule ita terra cordis humani: non profert fructum