Monologion
tur gaudium tuū: quia non minus gauderes pro eo quā ꝓ teipſo. Si vero du̓ovel tres vel multo plures idip̄m haberent tantundem pro ſingulis quantū ꝓteipſo gauderes: ſi ſingulos ſicut teip̄mamares. Ergo in illa perfecta caritate īnumerabilium angeloꝝ beatorum ⁊ hominum: vbi nullus minus diliget aliuꝫquā ſeip̄m: non aliter gaudebit quiſqꝫ ꝓſingulis alijs quam pro ſeipſo. Si ergocor hominis de tanto ſuo bono vix capiet gaudium ſuuꝫ quomō capax erit totet tantorum gaudiorū? Et vtiqꝫ quoniam quātumquiſqꝫ diligit aliquem: tantum de bono eius gaudet ſicut in illa ꝑfecta felicitate vnuſquiſqꝫ plus amabitſine comparatōe deum quā ſe et omnesalios ſecum ita plus gaudebit abſqꝫ eſtimatiōe de felicitate dei quā de ſua ⁊ omniū aliorum ſecum. Sed ſi deum ſic diligent toto corde: tota mente tota anima:vt tamen totum cor: tota mens tota ānima non ſufficiat dignitati dilectōis: profecto ſic gaudebunt toto corde tota mēte tota anima vt totum cor: tota mens:tota aīa nō ſufficiat plenitudini gaudij.An hoc ſit gaudium plenum quod ꝓmittit dominus. Capitulū. XXVIEus meꝰ: ⁊ dominꝰ meꝰ. Spesdmea et gaudium cordis mei dicanime mee ſi hoc eſt gandiū dequo nobis dicis per filium tuū petite etaccipietis: vt gaudium veſtrū ſit plenūInueni namqꝫ gaudium quoddaꝫ plenum et pluſqͣꝫ plenum. Pleno quippecorde plena mente: plena anima: plenototo hoīe gaudio illo adhuc ſupra modum ſupererit gaudium. Non ergo totū illd̓ gaudiū intrabit ingaudētes: ſedtoti gaudentes intrabunt in gaudium.Dic domine dic ſeruo tuo: intꝰ in corde ſuo ſi hoc eſt gaudium in quod intrabunt ſerui tui: qui intrabunt in gaudiuꝫdomini ſui. Sed gaudiū illud certe quogaudebunt electi tui: nec oculus vidit:
nec auris audiuit: nec cor hominis aſcēdit. Nōdum ergo dixi: aut cogitaui domine: quātum gaudebunt illi beati tui?Utiqꝫ tantum gaudebūt quātum amabunt: tantum amabunt quātum cognoſcēt. Quātum te cognoſcent domīe tūcet quantum te amabunt. Certe nec oculus vidit nec aurꝭ audiuit: nec in cor hominis aſcendit in hac vita: quantum tecognoſcent. ⁊ amabūt in illa vitā? Orodeus cognoſcaꝫ te amē te: vt gaudeamde te. Et ſi non poſſū in hac vita ad plenum vel proficiā in dies vſqꝫ dum veniat illud ad plenū: proficiat hic in me noticia tua ⁊ ibi fiat plena: creſcat amor tuus: et ibi ſit plenus: vt hic gaudium meum ſit in ſpe magnum et ibi ſit in re plenum. Domine per filium tuum iubesīmo conſulis petere ⁊ promittis accipere vt gaudium noſtrū ſit plenum. Petodomine quod conſulis: per admirabilēconſiliariū noſtrū accipiā quod promittis: per veritatem tuā vt gaudium meūplenum ſit. Deus verax peto accipiamvt gaudium meū plenum ſit. Meditet̉interim mēs mea: loquatur inde linguamea. Amet illud cor meum: ſermocinet̉os meum. Eſuriat illud anima mea ſiti⁊ caro meā deſideret tota ſubſtātia meadonec intrem in gaudiuꝫ domini qui estrinus et vnus deus benedictus in ſecula Amen.Explicit proſologion liber Reuerendi patris Anſelmi Abbatis Beccenſiset poſt Archiep̄i Cantuarien̄.Incipit prefatio beati Anſelmi Epicopi cantuarien̄. In monologiom.Uidamfresſepe me ſtudioſeqꝫ precatiqſunt vt quedā de illis quede meditanda diuinitatiseſſētia ⁊ quibuſdā alijs hu