et peccato originali
huiꝰ infatuli recens nati infūdēdo creata eſt ⁊ creādo infuſa quādo vel quomōpeccauit hic ī adā: hec queſtio nūqͣꝫ poſſet eſſe illiꝰ qui diceret in ſemine quo cōcipit̉ hō eſſe peccatū originale. Diceretem̄ ei. Quid queris hic ꝙ tu ip̄e indubitanter fateris. In ſemine peccatū ⁊ vicium quod traicit̉ de primo hoīe in om̄espoſteros fruſtra queris quō peccauit qͥſeminaliter de adā ꝓceſſit. Semē auteꝫculpā ſecū trahit: hͦ inqͣꝫ diceret̉ ei Quare ſi hec auguſtinus ſentiret: nūqͣꝫ Ieronimo eā queſtionē faceret: huic aūt queſtioni nihil eſt a Ieronimo reſpōſuꝫ neceaꝫ ip̄e auguſtinus ſoluit qui de origineanime nullā certā ſentētiā ꝓtulit. Uideaut moderni p̄ceptores quo eā ſoluant.In tantū per ipſū Auguſtinum obtinuimus in auctoritate eius ſuprapoſita nōeū intellexiſſe de ſemine qd̓ ſperma eſt hͦdixit in ſemine eſſe vitiū. Rata eſt ergoſētētia Ambroſij ⁊ noſtri Anſelmi generalirer que intelligēda qd̓ ī reſēſibili necgratia ſit nec culpa. Attamen adhucopponūt d̓ auctoritate Iohānis damaſceni quis dicat qd̓ poſt conceptum ſiueconſenſū beate virginis ſpūſſāctus ſuꝑueniens eſſe peccatum in ea purgaueritet omnē fomītē peccati. Et īde credo volūt habere auctoritatē qd̓ oporteret aliquatenus ſemē illud virginale licet noneſſet ex viri cōmixtione tamē mundatūeſſe a peccati fomite ſpūſſācti operatōe.Ad hoc reſpōdemꝰ nihil nos Iohannidamaſcēo in dictis ſuis p̄iudicare vtpote qd̓ eiꝰ ſcripta nulla legerimꝰ niſi quatenus ea ab alijs in teſtimoniū introducta multis in locis cognouimus. At nobis promptuꝫ eſt. Ieronimi noſtri ſanctiſſimi ⁊ doctiſſimi teſtimoniū ferre incōtrariū dicētis in ſermone de aſſūptōeeiuſdē domine ⁊ regīe noſtre. Beata inquit ⁊ glorioſa virgo maria qͣꝫuis dudūincōparabilis eſſet vniuerſis que ſub celo ſūt virginibus vt decēter poſſet in ſe
ſuſciꝑe diuinitatꝭ āmixtionē ſalua vtraqꝫ natura tn̄ cū gr̄a replet̉ cū ſpūſanctoꝑfūdit̉ cū ſpūſācto obūbrat̉ ſit p̄cioſiormeritꝭ: celſis ſb̓limior faſtigijs pl̓chriorſanctitate glorioſior ſuorum meritis etprerogatiuis meritorū: ita vt nullis iamvſibus ſit ip̄a eadeꝫ manapāda niſi diuinis. Rogo te Iohānes damaſcenevl̓ quicunqꝫ es in tali ſentēcia qd̓ putesbeatam dei matrē poſt annūciatōm ſancti angeli tūc primum inſuꝑuentōe ſpirituſſancti amiſiſſe vel peccatū vel fomitem peccati: rogo inquā te ꝑ eandē beataꝫ theotocō deſiſte: noli emulari in malignātibus: ceſſa ſinceriſſiuiū vas incruſtare ſolue calciamēta pēdū tuorū quodimpedit ꝓgreſſū recte intētionis tue Siquidem zelū dei habes in hac parte ſedforte nō ſcd̓m ſciētiam. Forſitan em̄ putas ī hac errore deo te obſequiū exhibere: quod ſi noluerꝭ ceſſare ſcito quod terra hec quā calcas deuorat habitatoresſuos vlcionē faciens in oēs filios diffidentie. Adhuc audi quid dicat indenoſtrorū temporū ſpūſſancti organū beatus Bernardꝰ abbas clareuallis. Spirituſſāctus ſuꝑueniet in te ⁊ virtus altiſſimi obūbrabit tibi. Superiꝰ dicta ē gratia plena ⁊ nūc quō dicitur ſpūſſāctꝰ ſuꝑueniet in te ⁊cͣ. Nūquid potuit replerigratia ⁊ nec dū habere ſpm̄ſāctū cū ipſeſit dator gratiarū. Si aūt iā ſpūs erat inea quō adhuc tāqͣꝫ nouerit ſuꝑuēturusrepromittit̉. An forte ideo nō dicit ſimpliciter veniet ī te ſed addidit ſuper: qꝛet prius quidē fuit in ea per multā gratiam ſed ſuperueniēte nunciatur propterhabundātioris gratie plenitudīēꝫ quāeffuſurus eſt ſuper illam. At vero cūplena ſit illud ampliꝰ quomō capere poterit? Si autem aliud plꝰ capere poteſtquō aūt plena fuiſſe intelligēda eſt? Anprior quidē gr̄a eiꝰ tm̄ repleuaret mēteꝫſequēs vno ⁊ vētuꝝ ꝑfūdere debet quatenꝰ ſcilicet plenitudo diuinitatis q̄ āte