cogitare debemꝰ aut poſſumꝰ. Sic̄ aūt ſb̓ſtatia diuina eternā ⁊ ſingularē ẜuat vnitatē ſic horū velatiuorū pr̄is ſcꝫ ⁊ filij: ꝓcedētꝭ ⁊ de quo ꝓcedit natura inſeꝑabilētenet cū vnitate pl̓alitatē. Nā quēadmodū nccē ē deū ſꝑ vnū ⁊ eūdū eē ⁊ nō aliū:et aliū ita pater nūqͣꝫ ē idē filio ſuo aut ꝓcedēs illi a quo ꝓcedit ſcd̓m has relatōesSꝫ pater aliꝰ ē: ⁊ filiꝰ aliꝰ ē: ꝓcedēs aliꝰ aquo ꝓcedit: nec vnqͣꝫ dici poſſūt de inuicēQuo gͦ cū deꝰ naſcit̉ de deo: vl̓ cū deꝰ ꝓcedit de deo: nec ſubſtācia p̄t amittere ſingl̓aritatē: nec relatō pl̓alitatē idcirco vnūē ibi tria: ⁊ tria vnū. nec tn̄ tria de īuicē dicūtur: nec īcredibile debet eſſe in natura q̄ſuꝑ oīa ⁊ oībꝰ alijs diſſimiles ē eē aliqͥd:cuiꝰ exemplū ī alijs rebꝰ nō valeat ꝑfecteinueniri: hec aūt tria latini dicunt ꝑſonasgreci ſubſtātias. Sic̄ em̄ dicimꝰ nos ī deoſubſtāciā vnam: tres ꝑſonas: ita illi dicūtvnā eēnciā tres ſubſtancias: idip̄m ꝑ ſubſtāciā ꝙ nos ꝑſonā ſignificātes nec a nob̓aliquatenꝰ ī fide diſcrepātes. Quō verofiliꝰ naſcat̉ de patre ⁊ ſpūſſāctꝰ ꝓcedat apatre ⁊ filio nec tn̄ ſit filiꝰ: qm̄ ſicuti ē: videri ī hac vita nō p̄t btūs auguſtinꝰ veludꝑ ſpecl̓m ī enigmate ī libro de hac ip̄a trinitate diligēter cōtēplatꝰ ē. Et ego in monologiō meo ꝓ mea poſſibilitate diſputaui Si qͥs āt velit ſcire cur ī ſūma eēntia nl̓lꝰ ſit ſexꝰ cur parēs ibi potiꝰ dicat̉ pr̄ quāmr̄ aūt ꝓles filiꝰ qͣꝫ filia aut cur pr̄ tm̄ īgenitꝰ filiꝰ tm̄ genitꝰ: ſpūſſāctꝰ nec genitꝰ necingenitꝰ in eodē libello inueniet.Explicit d̓ fide xp̄iana ſiue īcarnatōe ꝟbiIncipiūt capl̓a in librū btī Anſelmi ordinis ſancti bn̄dicti de pctō origīali ⁊ conceptu virginali. Capl̓m. I.qUe ſit original̓ ⁊ ꝑſonalis iuſticiaQualit̓ hūana naͣ corrupta ē. II.Ꝙ n̄ ſit pctm̄ niſi ī volūtate rōali. III.Ꝙ nihil ꝑ ſe ſit iuſtū aūt īiuſtū niſi ip̄aiuſticia vl̓ iniuſticia ⁊ ꝙ nihil puniat̉ niſivolūtas vel iniuſticia. Capitulū. IIII.Ꝙ malū ꝙ eſt pctm̄ ſiue īiuſticia: nihil ſit
Ꝙ cū punit d̓s ꝓ pctō non Ca. V.puniat pro nihilo.Capitulū. VI.Ꝙ ſemē hoīs dicat̉ ī md̓m ⁊ cōcipi inpctīs qͣꝫuis ī eo nō ſit pctm̄. Capi. VII.Ꝙ ī ſemine ſūpto de virgīe nō ſit peccatū nec neceſſitas futuri peccati. VIII.Cur pctm̄ qͦ dāpnat̉ hūanū genus magis imputat̉ ade qͣꝫ eue cū ille poſt et perillam peccauerit.Capitulū. IX.Cur grauētur pctō ade qͥ eiꝰ cōſcij nonꝘ ꝓpagatio de virgīe nō (fuerūt. X.ſubiaceat legi ⁊ meritis naturalis ꝓpagationis ⁊ ꝙ tres ſunt curſus rerū.XI.Ꝙ mala ade nulla rctītudīe ad illā hoꝘ ⁊ ſi nō eēt (minē trāſeant. XII.d̓s ſed purꝰ hō: nec eē tn̄ illū talē qual̓ primus hō factꝰ ē ꝓpoſite ratōi nō refraget̉ꝙ ſcriptū ē hoīem de ī md̓o ſemīe ⁊ iniqͥtatatibꝰ cōceptū etiā ſi d̓ aliqͥbꝰ ꝓprie dictūQuō maſſa peccatrix n̄ ſit (ſit. XIII.Cur iohan (toto peccatrix. XIIII.nes ⁊ alij qͥ ſimiliter ꝯcepti ſūt ꝑ miraculūCur d̓s īcarna (nō ſint ꝑ ſe liberi. XV.tꝰ ſit cū de adā poſſet face̓ hoīes nō deosſine pctō tot ꝙ ſufficerēt. Ca. XVI.Ꝙ de virgīe iuſta d̓s cōceptꝰ ſit nō exneceſſitate: qͣſi de peccatrice nō poſſet: ſedQuō iſta ratō (qꝛ ſic docebat. XVII.et altera alibi data concordent ⁊ differentꝘ natꝰ de virgīe ꝓ origīali (xVIII.pctō habuit origīalē iuſticiā. Ca. XIXDe quātitate originalis pctī. XX.Cur ⁊ quō deſcēdat in infātes. XXI.Ꝙ pctā parētū poſt adā nō cōputet̉ īoriginali pctō filiorū. Capitulū. XXII.Quō noceāt aīabus eorū. .XXIII.Quō tn̄ nullꝰ portet pctm̄ pr̄is: ſꝫ ſuuꝫQuid ſit origīali pctm̄ et ꝙ (. XXIIII.in oībus ſit equale. Capitulū. XXV.Cōtra illos qͥ putāt infātes non debere dampnari.Capitulū. XXVI.Quō in potētia habēdi iuſticiā excuſet eos poſt baptiſmū. Capi. XXVII.De conceptu virginali ⁊ pctō origīali.d iiij