LiberInſelmi
Quod nō ſūt tres dij quāqͣꝫ tres resꝑſonalis: vna tamē res eēntialis. III.Tres perſonas eſſe incarnatas filio īcarnato īpoſſibile ē: filio tn̄ ampliꝰ ꝯuenit incarnari qͣꝫ pr̄i ⁊ ſpūiſācto. IIII.Quō in xp̄o non dicūtur due ꝑſoneeſſe ſicut due nature aſſūpte. Ca. V.Ꝙ pr̄ filius ſpūſſāctus non ſint tresres ſeꝑate naturali ꝑbat̉ exēplo. VI.Originem ꝑſonaꝝ in diuinis alio naturali exemplo ꝓbat. Capi. VII.Eternitati cui pūctū cōparat.hhumilis ſubiectō auctoris ⁊ cur hūclibrum facere attēptauerit.Incipit liber. Anſelmi de Incarnatione verbi.Capitulū. I.Omino ⁊ patri vniuerſe eccleſie in terra perigrinātis: ſūmo pōtifici vrbano frater anſelmus vita peccator: habitu monachꝰ ſiue iubēte ſiue ꝑmittēte deo cātuarie metropolis vocatꝰ epūs debitā ſubiectionem cū hūili ſeruitio et deuotis oratōi/bꝰ: Qm̄ diuina ꝓuidētia vr̄aꝫ elegit ſāctitatē cui vitā ⁊ fidē xp̄ianā cuſtodiendā ⁊ eccleſiā ſuā regēdā cōmitteret: adnullū aliū rectiꝰ refert̉ ſi quid cōtra catholicā fidē oritur in eccleſia: vt eius auctoritate corrigat̉: nec vlli alij tutius ſiqͥd cōtra errore reſpōdet̉ oſtēdit̉: vt eiꝰprudētia exanimet̉. Quapropt̓ ſicut nl̓li digniꝰ poſſuꝫ ita nulli libētius p̄ſentēepiſtolā qͣꝫ veſt re deſtino ſapiētie: quatenus ſi quid in ea corrigēdū eſt: vr̄a cēſura caſtiget̉: ⁊ qd̓ regulā veritatis tenet veſtra auctoritate roboretur. Cū adhuc in becci monaſterio eēm abbas preſūpta ē a quodā clerico in frātia talis aſſertio. Si in deo inquid tres ꝑſone ſūtvna tm̄ res: et nō ſūt tres res vnaq̄qꝫ ꝑſe ſeperatim: ſic tres angeli aut tres aīe
ita tn̄ vt potentia et volūtate oīno ſintidē: gͦ pr̄ ⁊ ſpūſſāctꝰ cū filio ē incarnatꝰQd̓ cū ad me ꝑlatū eēt incepi ꝯtra hūcerrorē quādā epl̓am. Quā ꝑte quadaꝫedita ꝑficere cōtēpſi credēs nō ea opuseē qm̄ ⁊ ille cōtra quē fiebat incōcilio avenerabili remēſi archiepiſcopo reinal̓do collecto errorē ſuū abiurauerat ⁊ nl̓lꝰ videbat̉ qͥ eū errare ignoraret. Partē tn̄ illā qͣꝫ fecerā: qͥdā fr̄es me neſciētetrāſſcripſerint atqꝫ alijs legēdā tradiderūt. Qd̓ idcirco dico vt ſi ī alicuiꝰ manꝰ pars illa venerit quāqͣꝫ ibi nihil falſū ſit tn̄ tāqͣꝫ imꝑfecta ⁊ nō exqͥſita relīquat̉: ⁊ hic qd̓ ibi incepi diligētiꝰ inceptū ⁊ ꝑfectū reqͥratur. Poſtqͣꝫ em̄ in anglia ad epiſcopatū neſcio qͣ dei diſpoſitōe captꝰ ⁊ retētꝰ ſū: audiui p̄fate nouitatꝭ auctorē in ſua ꝑſeuerātē ſnīa dicereſe n̄ ob alid̓ abiuraſſe qd̓ dicebat niſi qꝛa ppl̓o īterfici timebat: hac igit̉ cā qͥdāfr̄es p̄cibꝰ ſuis me coeger̄t vt ſoluerē q̄ſtiōem qͣ ip̄e ſic irretitꝰ erat et nullo mōſe expediri ab ea crederet niſi aut incarnatōe dei pr̄is ⁊ ſpūſſācti aut deoꝝ multitudīe ſe īpediret. Qd̓ rogo ne qͥs putet p̄ſūpſiſſe me: qͣſi fortitudinē fidei criſtiāe mee exiſtime īdigere defēſiōis auxilio. Quippe ſi gͦ cōtēptibil̓ homūtiotot ſctīs ⁊ ſapiētibꝰ vbiqꝫ exiſtētibꝰ adcōfirmādū fidei xp̄iane firmamentū qͣſimea īdigeat defēſiōe: aliqͥd ſcribere teptarē: p̄ſūptor vtiqꝫ iudicari ⁊ d̓ ridēduspoſſē videri: Si em̄ me viderent hoīesalij: homiſcū paxill̓ ⁊ finibꝰ ⁊ alijs rebꝰqͥbꝰ: nutātia ligari ⁊ ſolidari ſolent elaborare circa mōtē olympū ad cōfirmādū eū ne alicuiꝰ īpulſu mitaret aūt ſubuerteret̉: mirū ſi ſe a riſu ⁊ d̓ riſu cōtinerēt: qͣꝫtomagis cū lapis qͥ abſciſꝰ eſt demōte ſine maībꝰ ⁊ ꝑcuſſit ⁊ comminuitſtatuā qͣꝫ vidit ī ſomno nabuchodono/ſor Iam fctūs eſt mons magnus et impleuerit vniuerſam terrā ſi eū meis rationibus fulcire ⁊ quaſi nutantē ſtabilire