LiberSecundus

reſpōdere me exiſtimo debere A Recte exiſtimas: ſed dic̄ mihi cur ita cor tuum iudicat: vt plus horreat vnuꝫ pctm̄in leſione huiuſ hoīs qͣꝫ alia omnia quecogitari pn̄t: cū omīa quecūqꝫ fiunt peccata cōtra illū ſint. B Qm̄ pctm̄ qd̓in ꝑſona eius fit incōꝑabilit̓ ſuꝑat omnia illa que extra ꝑſonaꝫ illius cogitaripoſſunt. A Quid dicis ad hoc: qꝛ ſepe libenter aliquis patit̉ quaſdā in ſuaꝑſona moleſtias ne maiores patiat̉ ī reous ſuis B Quia deus nō eget hacpacīa cuius ptāti omnia ſubiacēt ſicuttu ſupra cuidā mee interrogatiōi reſpōdiſti. A Bene reſpondes: videmꝰ ergo qꝛ violatiōi vite corꝑalis huiꝰ hoīsnulla immenſitas vel multitudo pctōrum extra ꝑſonā dei comparari valet.B Sapientiſſimū eſt. A Quātumbonū tibi videt̉ cuius interēptio tā mala eſt. B Si omne bonū tā bonū eſt:qͣꝫ mala eſt eius deſtructio: plus eſt bonum incomꝑabiliter qͣꝫ ſicut ſint ea peccata mala que ſine exiſtimatione ſuꝑateius interemptio. A Un̄ dicis Cogita qꝛ etiā peccata tm̄ ſunt odibilia qͣntum ſunt mala: et vita iſta tm̄ amabilisqͣꝫtuꝫ eſt bona. Inde ſequit̉ qꝛ vita hecplus eſt amabilis qͣꝫ ſint pctā odibilia.B Non poſſum hoc non intelligere.A Putas ne tm̄ bonum tā amabile nepoſſe ſufficere ad ſoluēdū: quod debet̉ꝓ pctīs totius mundi B Imo poteſtpluſqͣꝫ in infinitū. A Uides igit̉ quōvita hec vincat oīa pctā ſi ꝓ illis deturB Aperte A Si ergo dare vitam ēmortē acciꝑe: ſicut datio huius vite preualet oībus hoīm pctīs: ita et acceptioQuō deleat mors ea­ (mortis.dem etiā peccata eū ꝑimentiū. B. XV.Ta eſſe de oībus pctīs que ꝑſoinam dei nō tangunt cōſtat Sꝫnūc video aliud querēduꝫ. Nāſi tā malū eſt eum occidere: qͣꝫ bona ē vita eius quō pōt mors eius ſuꝑare ⁊ de-

lere pctā eoꝝ qͥ eū occiderūt. Aut ſi alicuius eoꝝ pctm̄ delet quō pōt alioꝝ qͦꝫhoīm aliqd̓ delere. Credimus em̄ qͥa etmulti ex illis ſaluati ſunt ⁊ innumerabiles alij ſaluant̉. A Hāc queſtioneꝫſoluit apl̓s qͥ dixit qꝛ ſi cognouiſſent nūqͣꝫ dn̄m gl̓ie crucifixiſſent. Tm̄ nāqꝫ differunt ſcient̓ factū pctm̄ ⁊ qd̓ ꝑ ignorantiam fit vt malū qd̓ nunqͣꝫ facere poſſētꝓ nimietate ſua ſi cognoſceret̉ venialefit quia ignorāter factū ē. Deū em̄ occidere nullus hō nūqͣꝫ ſcienter ſaltē vellepoſſit ⁊ iō qͥ illū occiderūt ignorāter nōin illud infinitū pctm̄ cui nulla alia cōparari poſſunt pctā ꝓruerunt. Nā ſi cōſiderauimus eiꝰ magnitudinē ad vidēdum quā bona eſſet vita illa ſcd̓m hͦ qd̓ignoranter factū eſt: ſed qͣſi ſcienter fie̓tqd̓ nec vnqͣꝫ fecit aliqͥs nec facere potuit. B Rationabil̓r interemptoresxp̄i adueniaꝫ pctī ſui ꝑtingere potuiſſemonſtraſti. A Quid iā queris amplius. Ecce iā vides quō rōnabilis neceſſitas on̄dit ex hoībus ꝑficiendū eſſeſuꝑnāͣ ciuitatē: nec hoc poſſe fieri niſi ꝑremiſſionē pctōrū: qͣꝫ hō nullus haberepōt: niſi ꝑ hoīem qͥ idē ip̄e ſit deus atqꝫſua mortē hoīes pctōres deo conciliet.Aperte igit̉ inuenimꝰ xp̄m quē deum ⁊hoīem cōfitemur ⁊ mortuū ꝓpter nos:hoc autē abſqꝫ oīm dubietate cognito:cuncta que ip̄e dicit certa eē qm̄ deꝰ mētiri neqͥt: ⁊ fapienter eē facta que fec̄ dubitandū nō ē: qͣꝫuis nō eorū rō intelligatur a nobis. B Ueruꝫ eſt qd̓ dicisNec aliqͣtenus qd̓ dixit eē verū aūt qd̓fecit rōnabiliter eē factū dubito Sed hͦpoſtulo vt ꝙ quaſi nō debere aūt n̄ poſſe fieri videt̉ īfidelibus ī fide chriſtianahoc mihi qua rōne fieri debeat aūt poſſit aꝑias: nō vt me in fide cōfirmes: ſedvt cōfirmatū veritatis ip̄iꝰ intellectu leQualiter deus de maſſa (tifices.peccatrice aſſumpſit hominem ſine peccato et de ſaluatione ade et eue. XVI.