Cur deus homo
magis a qualibet parte celi elōgarent̉tanto magis oppoſite parti a ꝓpinquarēt Ita quāuis homo vel malus angelus diuine volūtati ⁊ ordinatōi ſubiacere nolit. nō tamē eā fugere valet. quia ſivult fugere de ſubuolūtate iubente: currit ſubuoluntatē punientē. Et ſi querisqua trāſit nō niſi ſub volūtate ꝑmittēti⁊ hoc ipſuꝫ ꝙ ꝑuerſe vult: aut agit ī vniuerſitatis prefate ordinē: ⁊ pulchritudinē ſumma ſapiētia cōuertit Ipſa nāqꝫꝑuerſitatis ſpontanea ſatiſfactio: vel anō ſatiſfaciēte pene ex actio: excepto hͦquod deus de malis multimodis bonafacit in eadē vniuerſitate locū tenēt ſuūet ordinis pulchritudinē. Quas ſi diuina ſapiētia vbi ꝑuerſitas rectū ordineꝫꝑturbare nititur: non adderet: fieret inipſa vniuerſitate qͣꝫ deꝰ debet ordinare:quedā ex violata ordinis pulchritudine deformitas: ⁊ deus in ſua diſpoſitione videret̉ deficere: Que duo quoniāſicut ſunt inconuenientia ita ſunt impoſſibilia neceſſe eſt vt om̄e peccatū ſatiſfactio aut pena ſequat̉. B Satiſfeciſti obiectōni mee. A Palam eſtergo quia deū quantū in ipſo ē nulluspoteſt honorare vel ex honorare: ī quātū eſt hoc aliquis facere videt̉ cū volūtatē ſuā volūtati eius ſubicit aut ſb̓trahit. B Neſcio quid ꝯtra queā dicere. A Ad huc addam aliquid. BTādiu dic donec me tēdeat audire.Ratio ꝙ angeloꝝ numerus qui ceciderūt reſtituēdus ſit de hoībus. XVI.Eū conſtat ꝓpoſuiſſe vt de hudmana natura quā fecit ſine peccato numeꝝ angelorū qui ceciderāt reſtitueret. B Hoc credimꝰ.ſed vellē aliquā huiꝰ rei rationē audire.A Fallis me: nō em̄ ꝓpoſuimꝰ tractare niſi de ſola incarnatōe dei: ⁊ tu mihi alias interſeris queſtiones. BNe iraſcaris: hilarē datorē diligit de.590nā nemo ꝓbat magis ſe hylariter dare
qd̓ promittit qͣꝫ qui plus dat qͣꝫ ꝓmittitdic̄ ergo libenter qd̓ quero. A Rationalē creaturā que dei cōtemplatiōebeata vel eſt: vel futura eſt in quodā rationabili ⁊ perfecto numero preſcitaꝫ adeo: ita vt nec maiorē nec minorē illumeſſe deceat nō eſt dubitandū: Aut enimneſcit deus in quo numero meliꝰ eā deceat ꝯſtitui: quod falſum eſt: aut ſi ſcit īeo illā cōſtituet: quē ad hoc decentioreꝫintelliget: Qua ꝓpter aut angeli illi qͥceciderūt facti erāt ad hoc vt eſſent intra illū numeꝝ: aut qꝛ intra illū numeꝝꝑmanere nō potuerūt: ex neceſſitate etceciderūt: quod abſurdū eſt opinari.B Ueritas eſt aꝑta quod dicis. AQuō ergo de illo numero eſſe debuer̄taut reſtituēdus eſt ex neceſſitate numerus eoꝝ: aut imꝑfecto numero remanebit rationalis natura que in numero ꝑfecto preſcita eſt qd̓ eſſe nō poteſt. BReſtaurandi ꝓculdubio ſunt. ANeceſſe eſt ergo eos de humana natura: quoniā nō eſt alia de quā reſtauraripoſſint. A. Quod alij angeli proillis non poſſint reſtitui.BoſoCur nō aūt ipſi aūt alij āgeli ꝓ illispoſſunt reſtitui. Capitulū. XVII.Um videbis noſtre reſtaurationis difficultatē: intelliges eorūrecōciliationis impoſſibilitatē:Alij aūt angeli ꝓ illis reſtitui nō poſſūtideo (vt taceā qm̄ hoc repugnare videat̄ prime creationis ꝑfectioni) qꝛ nō debent niſi tales eſſe poſſint: quales illi fuiſſent ſi nō peccaſſent: ⁊ cū illi nulla viſavīdicta peccati ꝑſeueraſſent quod poſtilloꝝ caſuꝫ alijs qui ꝓ illis reſtituerent̉eſſet impoſſibile. Nō em̄ pariter laudabiles ſunt ſi ſtant in veritate: ⁊ qui nulſā nouit peccati penā: ⁊ qui eam ſemperaſpicit eternā. Naꝫ nequaqͣm putandūeſt bonos angelos eſſe ꝯfirmatos caſumaloꝝ: ſed ſuo merito: Sic nāqꝫ ſi bonicū malis peccaſſent: ſimul dānati eſſent