Cur deus homo

qui non niſi dei ſeruus ⁊ equalis angelis bonis ꝑ omnia futurus erat. ſeruuseiꝰ eſſet qui deus non eſſet ⁊ cuiꝰ angeliſerui non eſſent.Boſo.Qualiter reprehendāt infideles ꝙdicimus deū morte ſua nos redemiſſe⁊ ſic dilectionē ſuā erga nos oſtendiſſe⁊ ꝓ nobis expugnare dyabolū veniſſe.Oc ē quod valde mirant̉. VI.hꝰquia liberationē hāc redemptōnem vocamꝰ. In qua namqꝫ aīunt nobis captione. aut in quo carcereaut in cuius poteſtate tenebamini vnd̓vos deꝰ nō potuit liberare niſi vos totlaboribus ⁊ ad vltimū ſuo ſanguine redimeret. Quibus cū dicimus. redemitnos a peccatis ⁊ ab ira ſua ⁊ de infernoet de poteſtate dyaboli. quē qꝛ nos nonpoteramꝰ ipſe ꝓ nobis venit expugnare. ⁊ reemit nobis regnū celoꝝ. Et quiahec omnia fecit. hoc mō oſtendit quantū nos diligeret. Reſpondēt. Si dicitisqꝛ deus hec om̄ia facere nō potuit ſoloiuſſu quē cūcta iubēdo creaſſe dicitis. repugnatis vobiſmetipſis. qꝛ impotenteꝫillū facitis. Aut ſi fatemini qꝛ potuit. ſꝫnoluit niſi hoc modo. quomodo ſapientē illū dicitis vel oſtēdere poteritis quēſine vll̓a ratōe tam indecētia velle patiaſſeritis. Omnia em̄ hec que obtēditisin eius voluntate cōſiſtunt. Ira nanqꝫdei nō eſt aliud qͣꝫ volnūtas puniendi.Si ergo nō vult punire peccata hominū. liber ē hō a peccatis ⁊ ab ira dei ⁊ abinferno ⁊ a poteſtate dyaboli. que om̄iaꝓpter peccata patit̉ ⁊ recipit ea quibusꝓpter eadē peccata priuat̉. Nam in cūius poteſtate eſt infernus aut dyabolꝰaut cuiꝰ eſt regnū celoꝝ niſi eiꝰ qui fecitomnia. Quecūqꝫ itaqꝫ timētis aut deſideratis eius volūtati ſubiacēt cui nihilreſiſtere poteſt. Quapropter ſi humauū genus ſaluare noluit niſi eo quo dicitis modo cū ſola volūtate potuerit vtmitius dicā. videte quomo eius ſapien-

tie repugnatis. Nam ſi homo qd̓ facilepoſſet cū graui labore ſine ratione faceret. nō vtiqꝫ ſapiēs ab vllo iudicaretur.Quippe qd̓ dicitis deū taliter oſtēdiſſequantū vos diligeret nulla ratiōe defēdit̉. ſi nullatenꝰ hominē aliter potuiſſeſaluare nō mōſtrat̉. nam ſi aliter nō potuiſſet tūc forſitan neceſſe eſſet vt hͦ mōſuā dilectionē oſtenderet. nunc vero cūaliter poſſit ſaluare hominē que ratio ēvt ꝓpter oſtendendā dilectionē ſuā eaque dicitis faciat ⁊ ſuſtineat? An em̄ nōoſtēdit angelis bonis quantū eos diligat ꝓ quibꝰ talia nō ſuſtinet? Qd̓ veroeū dicitis veniſſe expugnare pro vobisdyabolū quo ſēſu audetis ꝓferre. Nōne dei om̄ipotētia regnat vbiqꝫ? Quomō ergo indigebat deus vt ad vincendū dyabolū de celo deſcēderet. Hec nobis īfideles obicere poſſe vident̉.Ꝙ nullā dyabolus habebat iuſticiāaduerſus hoīem. et qͣre dicat̉ habuiſſe.vl̓ videat̉ ⁊ cur deꝰ hͦ mō hoīeꝫ lib̓aret.Ed ⁊ illd̓ qd̓ dicere ſole­ VII.ſmꝰ deū ſcꝫ debuiſſe priꝰ ꝑ iuſti.1ciā contra dyabolū agere: vt liberaret hominē qm̄ ꝑ fortitudinē vt cūdyabolus euꝫ in quo nulla mortis eratcauſa et qui deꝰ erat occideret iuſte poteſtatē quā ſuꝑ pctōres habebat amitteret alioquin iniuſtā violentiā feciſſetilli: quō iuſte poſſidebat hominē quemnō ipſe violenter attraxerat. ſed idē hōſe ſpōte ad illū cōtulerat: nō video quāvim habeat. Nā ſi ipſe dyabolꝰ aūt hōſuus eſſet aūt alteriꝰ quā dei: aut in aliaqua in dei poteſtate maneret forſitan hͦrecte diceret̉. cū aūt dyabolꝰ aūt hō nōſit niſi dei: et extra poteſtatem dei neuter conſiſtat: quaꝫ cauſam debuit deus:agere cum ſuo de ſuo in ſuo niſi vt ſeruū ſuū puniret qui ſuo conſeruo cōmunem dominū deſerere ⁊ ad ſe ꝑſuaſiſſettranſire: ac traditor fugitiuū fur furemcum furto domini ſui ſuſcepiſſet. Uter-

a 3