Druckschrift 
Opera : Daran: Gaunilo: Pro insipiente. Honorius <Augustodunensis>: De imagine mundi. Libri I-II. Mit Beigaben von Petrus Danhauser u. Johannes Löffelholz.
Einzelbild herunterladen
 

Iiber

git priores amicos interius etiā ſi exterius pariter nequeat oꝑari ad pl̓es extendit̉: ſicut nec a prioribꝰ. Si veri amici ſūt minus: timet diligi cum a pluribꝰdiligitur. Et quidem ſi qua mihi conſolatio eſt multitudinis amicorū preſentia ad angorem quem gero ad prioꝝ abſentia illud vtiqꝫ efficere nequit: vt nonꝯtriſter de illoruꝫ qui qͣꝫto magis me diligūt: tanto magis contriſtant̉ de abſentia dilecti dilectoris ſui triſticia. Delectat me cum dulci amico meo ſcribo decaritatis ſinceritate: de eiꝰ efficacia diutractare: ſꝫ qͣm epl̓aris breuitas hocpatitur cum aliud velim dicere neceſſeeſt me iam materiam mutare. Quidamvt audiui ſuſpicatur me archiepiſcōpatus concupiſcentia ad quem dolens timens trahor detineri Quod ſiue ſuo errore ſiue aliena ꝑſuaſione faciant: ꝑcatillis deus: qui videt qꝛ fallunt̉ peccātNon me excuſo apud veſtram fraternitatem mihi dilectiſſima. que ex quo mecognouit familiariſſima longa cōuerſatione: meam indubitāter didicit credidit de ſecularis honoris ambitōneſcientiam. Quam tanto verius cognouiſtis qͣꝫto vos ſecurius totam vitamveſtram ſenſui meo iudicioqꝫ ꝯmiſiſtisSed apud eos me excuſo quicunqꝫ hāclecturi ſūt epl̓am vt ſciant quid mihi dicat cōſcientia mea corā deo alijs ignorantibꝰ cum opus erit reſpondeant prome ſi ꝓpter me vel ꝓpter deuꝫ. Ml̓tum enī nocet infirmis ī eccleſia dei opinio alicuius vitij: ſiue vera ſiue falſa ſitde aliquo homine: maxime de eo ſiceſt in eccleſia catholica cōſtitutus: vt etverbo exemplo vite alijs debeat poſſit prodeſſe. Sciant ergo oēs ſicut meaconſcientia mihi dicit coram deo queminuocare teſtē mendacij nephas ſcio:quia me rapit aūt alligat ad archiepiſcopatum angloruꝫ cupiditas alicuiꝰrei: quam ſeruus dei cōtemptor mundi

contemnere debet: ſed timor dei me cogit pati: vt qͣꝫuis dolens timens ab eccleſia dei trahat. Et quia ſi mihi liceretſeruata obedientia caritate quas deodebeo eccleſie eiꝰ matri mee ꝓpter euꝫpotius libentius eligerem ſub abbate ſub regulari diſciplīa ī monaſtica paupertate humilitate eſſe obedire ſeruire qͣꝫ regnare in hoc mūdo: ſeculariteraut dominari aūt archiepiſcopatum ſiue epiſcopatum poſſidere vel abbatiāaut hominibus quibus licet preeſſe adanimarū gubernationem ſiue ad corporum ſuſtentationē in magna terrarumrerū terrenarū poſſeſſione opulentia.Quod ego ip̄e non imputo mihi tantūad ꝟtutem qͣꝫtum ad hoc quia talem meſcio tam parū vtilem: parū fortē: paruꝫſtrennuū: parū prudentem: paruꝫ iuſtūvt potius mihi congruat expediat eligere ſubeſſe prelato qͣꝫ alijs preeſſe: obedire qͣꝫ p̄cipere: ſeruire qͣꝫ dominari: miniſtrare qͣꝫ miniſtrari. Cogor hec de meconfiteri: ſꝫ malo hec ī ſimplicitate meavt puto ſine omni duplicitate de me dicere qͣꝫ pati: vt alij homīes peccent ī me:aut malū exemplū ſumant ignorantiam errorē ſuum de me. Qui mihi hecde me confitenti credit: certus ſit: qꝛ hoccredendo fallitur ſi mea me conſcientia coram deo fallit: qui non creditverum eſt quia ipſe falſo temerarie deme iudicādo ſe fallit Om̄ipotens dominus faciat vos in hac vita in futura īdeficiente ſua protectione et conſolatōegaudere. Idem oſtendit clericos monachorūꝓpoſitum appetentes libros eſſe debere ab epiſcopis ad moaſterioꝝ ingreſſOmino patri reuerendo ep̄opari ſienſi Goffrido frater Andſelmꝰ dei diſponentis om̄ia diſpoſitione electus archiepiſcopus catuarie preſentis vite deo placitatem ſanctitatem et future eterna felicitatem. A-