De ſimilitudinibus

poblationeꝫ in eccl̓ie orto: vt creſcerent⁊ fructificent deo. Uos aūt in tm̄ terroribus nimis ⁊ ꝟberibus vndiqꝫ illos coartatis: vt nulla penitus liceat ſibi libertate potiri Itaqꝫ indiſcrete opp̄ſſi pͣuas⁊ ſpinarū ꝑplexas mores cogitatōes infra ſe ꝯgerūt: fouēt: nutriūt: vnde fit qꝛnihil amoris vel pietatis nihil beniuolentie circa ſe in nobis ſentiūt: nec illi alicuiꝰ boni in vobis: ſꝫ qͥcqͥd eſt odij impietatis maliuolētie poſtea ſpem habeant. Contigit itaqꝫ miſerabili mō: vt ſiacut corꝑe creſcunt: ſic ⁊ ī eis timor tm̄: etinuidia ⁊ ſuſpicio oīs mali creſcat ex nobis: ſꝑ ꝓni ⁊ inclinati ad vitia ſecū p̄meditantes: aut quō nr̄as īſidias ⁊ machinationes valeāt euitare: aut deīde ſeculo redire ¶ Ad lamīa auri ⁊ argenti.Idiſtis q̄ſo vnqͣꝫ artificē ex lavmīa auri vel argenti ſolis ꝑculſionibus imaginē ſpecioſā formaſſe: nō puto. Quid tūc quatenꝰ aptāformā ex lamīa facerꝫ nūc ea ſuo inſtrumento leuiter p̄mit ⁊ ꝑcutit: ⁊ poſtmodū planat. Nūc etiā diſcreto leuamineleuiter leniat ⁊ informat. Sic ſi vos pueros vr̄os cupitis moribus ornatos eē.neceſſe eſt: vt cū dep̄ſſionibus ꝟborumip̄is eis pr̄one pietatis ⁊ māſuetudinisleuamē atqꝫ ſubſidiū feratis. Tene̓a qͥdem teneris ſicut ⁊ ip̄i teneri ſūt: lac ſcꝫ:nō ſolidū cibū p̄bentes eis: nec dū ad ꝑfectam etatem ꝓuectis. ¶ De caritate.Ui caritatem in corde retinet hͦvn̄ deꝰ gr̄as ei ſcit habet: illi ꝟoad quē tm̄ habet̉ mīe. Quas eīgr̄as mihi debet deus ſi qͥs me diligit.Amplius is cui dilectio alterius ſeruit:ſolius ꝯmodi munus ꝑfūctorie ſuſcipitUerbi gr̄a: bn̄ficiū vnū: honorē vnum:vel quodlibet officij genus in hunc modū. Alius ꝟo caritate q̄ cōmodi munusexhibuit: intrāfitiue ſibi retinuit. Caritas enī bn̄ficiū ab eo qͥ hec ſuſcipit tranſit. Caritas ꝟo ip̄a q̄ deus eſt ī eo rema-

net qui eā alijs impēdit: bonū aūt ꝑmanēs bono trāſeūti malū eſt. Hec igit̉ cōfiderādo ꝓfecto ꝓſpiciemꝰ magis eſſenobis gaudendū ſi alios diligimꝰ: qͣmſi ab alijs diligamur: nihil mihi aliquisnec ego alicui: gͦ caritas eſt exhibenda:nō exigenda.¶ Ꝙ tribus ex cauſis oīs res amat̉Mat̉ aūt recte aut natura amatur: aut recte: aut ſpe commodiNatura enī eſt vt oē bonū amemus et vtile. Rectū ꝟo vt benefacientēnobis amemꝰ Sepe ꝯmodi qn̄ res amatur. Alia ꝓpter vſum: vt mel eo ꝙ ſit bonū ⁊ ſuaue: etiā ẜm vſū. Alia ꝟo ẜm effectum: vt abſintheū ⁊ nōnulla naturalispotio: q̄ cū dent ſanitatem. Tribus etiāhis mōīs diligēdꝰ eſt deꝰ ¶ De natura¶ Natura quia oībus melior ⁊ vtilior:⁊ id̓o plus cet̓is amādꝰ ¶ De rectitudīe¶ Rectitudīe quō oīa q̄ habemꝰ p̄ſtatnobis hͦ etiā ip̄m qd̓ ſumꝰ ⁊ tāto eū amare debemꝰ nobiſip̄is qͣꝫto maior ip̄e eſt:q̄ ſe ꝓ nobis dedit: ⁊ nobis eiſdē ſemetip̄m daturus ē. Et quō ei ꝑſonaliter nopoſſumus reddere illud nō enī his ꝑſona eius eget oſtēdit nobis qͥbus debeamus vicem reddere dicēs. Mando vobis vt diligatis inuiceꝫ ſicut dilexi vos.Et apl̓s. Sicut ꝓ nobis xpūs aīam ſuam poſuit: ita debetis ꝓ fratribus animas ponere. Diligere igit̉ debemꝰ inuicem qꝛ ⁊ bruta q̄dā aīalia hͨ faciūt. Tamē qꝛ vniꝰ familie .ſ. xp̄i ſumus: ⁊ in regno eius ſingl̓os ſicut noſipſos diligemus: ⁊ qꝛ ibi equaliter ab ip̄is diligēur:indecēs enī eſt ſi in hͦ mūdo habuerimꝰodio: qͦs ibi ſumus habituri cariſſimosSciendū eſt enī ꝙ quicūqꝫ ibi aderuntnobis viſcera inuicē reddēt ꝓ dilectōnepn̄ti ⁊cͣ. ¶ De ſpe commodi.¶ Ip̄e etiā cōmodi vl̓ remūeratōis diligedus eſt deus: quō immortalitatē ⁊ incorruptibilitatē nobis ꝓmittit.¶ De tribus libertatibus ⁊cͣ.

ſ 4