Druckschrift 
Opera : Daran: Gaunilo: Pro insipiente. Honorius <Augustodunensis>: De imagine mundi. Libri I-II. Mit Beigaben von Petrus Danhauser u. Johannes Löffelholz.
Einzelbild herunterladen
 

IAnſelmier

Um itaqꝫ tres gradus ī montēhumilitatis haberemꝰ ſeq̄ ꝑſuaſio que vnicuiqꝫ habēda ē qͣrtꝰ videt̉ p̄libate ꝟtutis gradꝰ. enimneceſſariū ſit vt cōfiteamur Sciendumeſt ita cōfiteri debemꝰ: vt hocip̄m qd̓cōfitemur ita eſſe ꝑſuadeamus: tūc enīpura ē cōfeſſio: ſi ſequit̉ volūtariaſuaſio. Quintus gradus.Uinto igit̉ gradu cōfeſſio apponat̉: vt ſcꝫ qͣlem ſe quis cogͦſcit: dolet: cōfitet̉ ſuadet: talēqͦꝫ ſe ab alijs cōcedat iudicari. Sūt enīpleriqꝫ ſatis ſemetip̄os iudicātes: ſꝫ neqͣqͣꝫ pn̄t ab alijs pati vituꝑari. Qui enimad mōtem vere humilitatis aſcēdāt: neceſſe eſt vt ſic ſemetip̄os deſpiciēdos iudicāt ſic etiā alios ſi ſe iudicādo deſpexerīt tollerare ſciāt. qua ī re opꝰ eſt patīa ſexto loco eſt apponēdaSextus gradusEc itaqꝫ vnicuiqꝫ familiariꝰdꝫ vt qn̄cunqꝫ ei aliqͣ iniuria fitIta eaꝫ ſuſcipiat patienter quaſi commodū ſibi magnū fieret: ꝓfecto ſialiqͥs ſeruoꝝ alicuius diſcreti hoīs peccaſſet: dum ſibi exinde ml̓te fierēt moleſtie reclamarꝫ ſed potius iuſte tl̓iapati ſe diceret citiꝰ apud dn̄m mīam inueniret. Nos itaqꝫ multa ꝯͣ creatoreꝫnr̄m cōmiſimꝰ tāto ſtudioſiꝰ humiliaridēmꝰ qͣꝫto magis indulgētia eiꝰ nos indigere videmus. Septimus gradꝰ.n ¶Ec ſolū abſqꝫ murmuratōne patidebemus moleſtias ſꝫ vt etiā grauiter puniamur ad vindictā dei amemꝰSup̄mus enī amor mōtis humilitatisgradus videt̉. Quō qͥdem tūc ē deograta ſatiſfactio in eius mēte qui ſatiſfacit nulla manet murmuratio ſed pia iugiter feruet dilectio. Recapitulatio.Uod autē ſuꝑius dilate partesoſtēdimus nūc debet breuiterſūmatim ſub exēplo recolligamꝰ. Sidn̄m quiſpiā haberet queꝫ culpa ſuatradere morti deberet: poſita rōne eo

ſuā ſeruus culpā occultare velut in tenebris vellet. Cognitio ſui. ⁊cͣ.a Ut ſi cogͦſceret qd̓ eſt primus humilitatꝭ gradꝰ dolerꝫ Dolor Ut ſi doleret eſt ſecūdꝰ: corā aliais dūo licꝫ iubēte ꝯfiteri nollet. ⁊cͣa Ut ſi cōfiteret̉ qd̓ eſt Cōfeſſio ⁊cͣterciꝰ ꝑſuadere nollet ita vt credēretur. Perſuaſio.a Ut ſi vellet inde culpabilis credi:qd̓ eſt qͣrtus: pati nollet vt diceretur culpabilis. Conceſſio.a Ut ſi ſibi dici pateret̉ eſt qͥntꝰ tn̄ pati vellet vt ſicut culpabil̓pateretur. Patientia.a Ut ſi hoc patiens qd̓ eſt ſextꝰ nonita tractari. Amaret qd̓ ē ſeptimus licet velle dn̄m ſuū ſciret eifecto culpā illā dn̄s dimitteret: īmo magis vt iniquū ſeruū puniret. Sic necnr̄as nobis culpas dn̄s dimittet: ſi nonnos gradibꝰ ijſdē humiliauerimꝰ: ſicutipſe iubet ⁊cͣ. Quō vnuſquiſqꝫ ſe iuniorem omnibus putet.Eruꝫ qꝛ nōnūqͣꝫ ideo extollimꝰvqꝛ nos alijs recte cōꝑamus.Uidendū eſt nobis id facere debeamus: ſi enī alijs volumus cōparare a nobis ſūt in nobis ſunt: in nobis adeo qͣſi preſtita nobis. Sic namqꝫagit qui de bonis adeo ſibi p̄ſtitis ſuperaliū extollit̉: velut veſtibus alienis īdutus gl̓iatur. Non ergo hec alioꝝ bonis cōꝑare debemus: ſed mala tm̄ nr̄aque in nobis ſunt in nobis habemusſi fecerimꝰ mala videlicet nr̄a bonis alioꝝ vt cōferamus inferiores ceterꝭoībus nobis ip̄is videbimur. Quod ꝯͣqꝛ ſuꝑbi faciunt etiā ſi ſint oībus deteriores cūctis tn̄ ſe iudicāt viliores: ſuaenī bona tm̄ attendētes alioꝝ mal̓ comparāt quoꝝ mala nullatenus cōſiderare deberēt obſit ꝯſideratio alteriꝰOnſideratio nāqꝫ vel (peccaticognitō alieni peccati mala ml̓ta in diu̓ſis parit. Si eniꝫ pctōr