De cōcordia gratie

adiuuꝫ libeꝝ arbitriū ad accipiēdū autad ẜuādū hāc de qͣ loqͦr rctītudīem: tuogr̄e īputādū ē. Dixi oēm iuſticiā eē rctītudīem volūtatis ꝓpt̓ ſe ẜuatā: vn̄ ſeqͥt̉oēm hn̄tē hāc rctītudīem hr̄e iuſticiā: ⁊eē iuſtū: qm̄ oīs hn̄s iuſticiā iuſtꝰ ē Nōtn̄ ſentio iuſtis oībꝰ ꝓmiſſā eē vitā ꝑpetuā: ſꝫ ill̓ tm̄ q̄ ſūt iuſti ſine oī iniuſticiaꝫIlli em̄ ꝓpͥa ⁊ abſolute dicūt̉ iuſti ⁊ rctīcorde. Eſt eī aliqͥs ſcd̓m aliqͥd iuſtꝰ ⁊ ſecūdū īiuſtꝰ vt qͥ caſtꝰ ē īuidꝰ. Talibꝰ nōꝓmittit̉ btītudo iuſtoꝝ qm̄ ſic̄ ꝟa btītudo ē ſine oī īdigētia: ita nll̓i dat̉ niſi iuſto ſine oī īiuſticia Nā qm̄ btītudo q̄ iuſtis punit̉: erit ſimilitudo angelorū deiſic̄ in angl̓is bonis nll̓a eſt īiuſticia: itanullꝰ ill̓ ſociabit̉ cuꝫ aliqͣ iniuſta. Quōāt fiat hō ſine oī iniuſticia. n̄ ē huiꝰ nr̄i ꝓpoſiti on̄de̓. Scimꝰ tn̄ ꝑfecta ſtudia hecxp̄iano: ⁊ ꝑ gr̄aꝫ dei eē: poſſibile. Si bn̄ꝯſiderēt̉ qͥ dicta ſūt aꝑte cognoſcit̉ quiacū aliqͥd dic̄ ſacra ſcriptura. Pro gr̄a:n̄ amouet oīno liberū arbitriū: neqꝫ cuꝫloqͥt̉ ꝑ libero arbitrio excludit gr̄aꝫ: qͣſiſola gr̄a aut libeꝝ arbitriū ſolū ſufficiatad ſaluādū hoīeꝫ: ſic̄ videt̉ ill̓ qͥ hāc faciūt qōem. Ita qͥppe ītelligēda ſūt dictadiuīa vt h̓ excepto qd̓ dixi d̓ infātibꝰ necſola gr̄a: nec ſolū libeꝝ arbitriū ſalutemhoīs oꝑet̉. Quippe cū dic̄ dn̄s: ſine menihil poteſtꝭ facere: n̄ ait nihil valet nob̓vr̄m libeꝝ arbitriū ſed nihil p̄t ſine meagr̄a. Et cū legit̉ neqꝫ volētis neqꝫ currētis ſꝫ miſerētis ē dei: n̄ negat̉ ī volēte neqꝫ ī currēte aliqͥd ꝓdeſſe libeꝝ arbitriūſꝫ ſignificat̉ n̄ eē īputādū libero arbit̓o:qd̓ vult ⁊ ꝙ currit ſꝫ gr̄e. Nā cū ait neqꝫvolētis neqꝫ currētis ē: ſubaudiēdū eſtqd̓ vult: ⁊ ꝙ currit: veld̓ cū aliqͥs nudo:tui nihil dꝫ ⁊ qͥ nll̓ū a ſe p̄t īdumētū hr̄edat veſtē n̄ tn̄: qͣꝫuis ip̄e habeat ptātemvtēdi: et non vtendi accepta veſte: ſi eavtit̉ īputādū ē īduto: qꝛ īdutꝰ ē: ſꝫ dantiveſtē. Quapropt̓ ita dici p̄t Nō ē īdutiꝙ eſt indutus. ſed miſerētis ideſt veſtē

dātis. Multo vero magis hec diceret̉:ſi ille qͥ dedit veſtē dediſſet etiā poteſtatē ẜuādi eā: et vtendi: ſic̄ d̓s hoī cū datrctītudīeꝫ ſepefatā: dat etiā ptātē ẜuandi: ⁊ vtēdi: qꝛ dedit pͥus libeꝝ arbitriuꝫad ẜuādū illā ⁊ vtēdū. Si ꝟo nudo cuinihil debet̉ n̄ daret̉ veſtꝭ aūt ſi ip̄e acceptā ꝓiceret: nll̓i niſi ip̄i īputaret̉ eiꝰ nuditas. Ita cū d̓s alicui ꝯcepto ⁊ nato ī peccato: cui nihil niſi penā dꝫ: dat velle: etcurrere: n̄ ē volētis neqꝫ currētis ſꝫ miſerētis ē dei. ⁊ qͥ eādē gr̄am n̄ accipit: autacceptā reicit: eiꝰ ē n̄ dei: ꝙ ī ſua duriciaet iniqͥtate ꝑmanet. Idē intellectꝰ hn̄dūē ī alijs ī qͥbꝰ ſcriptura loqͥt̉ ꝓ gr̄a vt ſcilicet liberū n̄ excludat̉ arbitriū. Sil̓r qn̄ita loquūt̉ diuīa dctā vt libero arbitrioſoli videāt̉ ſalutē hoīs attribuere: nll̓oītellectu gr̄a ſeꝑanda ē. Sic̄ gͦ qͣꝫuis natural̓ vſus n̄ ꝓcreet ꝓlē ſine pr̄e. nec niſi ꝑ mr̄em: n̄ tn̄ remouet vllꝰ ītellectꝰ autpr̄eꝫ aut mr̄em a gn̄eratōe ꝓlis ita gr̄a⁊ libeꝝ arbitriū: n̄ diſcordāt ſꝫ ꝯueniuntad iuſtificādū ⁊ ſaluādū hoīeꝫ. In hijstn̄ ī qͥbꝰ videt̉ ſcriptura libeꝝ arbitriumad retē volēdū: ⁊ oꝑandū īuitare qꝛ curhoīeꝫ īuitet ad rctē volēdū ⁊ qͣre arguitn̄ obediētē: cū ip̄aꝫ rttītudīeꝫ nemo poſſit niſi gr̄a dāte hr̄e vl̓ acciꝑe. Sciēdumqꝛ ſic̄ terra īnumerabiles herbas ⁊ arbores ſiue qͥbꝰ hūana natura al̓r: aut etiaꝫqͥbꝰ ꝑimit̉: fine oī hoīs cura ꝓfert: illaꝟo q̄ nob̓ ad vitā nutriēdū maxīe ſūt neceſſaria n̄ ſine magno labore atqꝫ cultore: nec abſqꝫ ſemībꝰ Ita corda humanaſine doctrīa ſiue ſtudio: ſpōte qͣſi germināt cogitatōes: ⁊ volūtates nihil vtiſesfaluti: aut etiā noxias. Illas ꝟo ſine qͥbꝰ ad ſalutē aīe n̄ ꝓficimꝰ neqͣqͣꝫ ſine generis ſui ſemīe: ⁊ laborioſa cl̓tura ꝯcipiunt ⁊ germināt Unde illos hoīes qͥbustal̓ cl̓turā īpēdit̉ agriculturāʳ dei vocat̉apl̓s. Eſt āt ſemē huiꝰ agricl̓ture ꝟbumdei īmo n̄ ꝟbū: ſꝫ ſēſus: qͥ ꝑcipit̉ ꝑ ꝟbuꝫUox nāqꝫ ſine ſēſu nihilꝯſtituit ī corde