¶ Regiſtrum
aliquo et de quo eſt ſcd̓m noīa has relatōes ſigni ficatia tenēt ſicut diuerſe hominū ꝑſone pl̓alitatem Nota tamen qꝛnec deus eſt ſine ꝑſona: nec ꝑſona finedeo et quia ſingulis ꝑſonis attribuimꝰaliquādo ꝓpria ſingulaꝝ. aliquādo vniquaſi ꝓprium qd̓ cōmune eſt alijs. Nācū dicimus ſolus pr̄ eſt: in tribus ꝑſoīsqui a nll̓o eſt ſolus filius qui eſt de vnoet de quo vnus ſolus ſpūſſ. de quo nullus eſt ſingl̓as ꝑſonas noīantes ſingulis ꝓpria attribuimus. Cū vero legimꝰnemo nouit filiū niſi pr̄ neqꝫ pr̄em quisno. ni. fi. et que ſunt dei nemo cognouitniſi ſpūs dei: qͣꝫuis videat̉ ſcriptura ꝙde vna dicit ꝑſona negare de alijs commune tamen eſt oībus ꝙ ſingulis quaſiꝓpriū attribuit. Non em̄ ignorat pateraut filius ſeip̄m ⁊ que dei ſūt neqꝫ ſpūſſ.pr̄em: aut filium. Cur aūt qn̄ ꝙ de vnoquaſi de ſolo dicit̉ de alijs intelligat̉ ſatis ſupra dictum eſt.Ec de ꝓceſſione ſpūſfācti alijshcogētibus nō de me: ſed de eodem ſpūſ. confidēs ꝓ latinis cōtra grecos ſcribere ⁊ ea occaſiōe de vnitate deitatis ⁊ de trinitate ꝑſonarū aliquid addere p̄ſūpſi: qͣꝫuis innumerabiles ſicut inter illos qui latinis vtunt̉ litteris qui hoc meliꝰ qͣꝫ eo facere poſſint.Quicquid ergo dixi ꝙ ſuſcipiēdum ſitnō mihi attribuat̉: ſed ſpiritu vęritatis:ſi aūt aliqͥd ꝓtuli ꝙ aliquatenus corrigēdum ſit mihi imputet̉ nō ſenſui latinitatis.Explicit epl̓a de ꝓceſſione ſpūſſācti.Incipiūt capitula in librum de caſuYaboli lIAOOULA AOangelos dicat̉: quid habesquod nō accepiſti: et a deonon ſit niſi bonuꝫ et eē ⁊ oēhonū ſit eſſētia ⁊ oīs eēntia bonū. Cal̓.
¶ Cur videat̉ dyabolus ideo nō accepiſſe ꝑſeuerantiā qꝛ deus nō dedit. II.¶ Ꝙ ideo dedit non dedit quia ille nōaccepit.¶ Capitulū. III.¶ Quō ille peccauit: et voluit ſimiliseſſe deo.¶ Capitulū. IIII.¶ Ꝙ boni angeli ante caſuꝫ malorumpeccare poterunt.¶ Capitulū. V¶ Quō boni confirmati ſūt in ſuo ſtatu et mali in caſu ſuo.¶ Cap̄. VI.¶ Queſtio an volūtas et eius conuerſio ad quod nō debet ſic ip̄m malum ꝙmalos fecit ⁊ cur nō poſſit rational̓ creatura ꝑ ſe de malo cōuerti ad bonū ſicutpoteſt de bono ad malū. ¶ Cap̄. VIIꝘ volūtas eius et conuerſio ſit nōip̄m malum.¶ Capitulū. VIII.Ꝙ iuſticia ſit ip̄ꝫ malū ⁊ ſit nihil. IX.Quō malū videat̉ eē aliqͥd. C. X.Quō malū ⁊ nihil nō poſſunt ꝓbariper nomē ſuū aliquid eſſe ſed quaſi aliquid.(Capitulū. XI.¶Ꝙ angelus a ſe nō potuit habere voluntatē primā et qd̓ multa dicūtur poſſe aliena poteſtate ⁊ nō poſſe aliena impotentia.¶ ¶ Capitulū. XII.¶Ꝙ accepta ſola volūtate beatitudinis nec aliud poſſet velle: nec illā nō velle ⁊ quicqͥd vellet nō eſſet iuſta vl̓ iniuſta voluntas.¶ Capitulū. XIII.Ꝙ ſimiliter ſit ſi ſola accepta voluntas rectitudinis et idcirco vtrūqꝫ volūtatem accepit ſimul ⁊ vt iuſtꝰ et vt beatus eſſet.¶ Capitulū. XIIII.Ꝙ iuſtitia ſit aliquid ¶ Cap̄. XV.Ꝙ īiuſtitia nō ſit niſi abſentia debite iuſtitie.¶ Capitulū. XVI.¶ Cur deſertor angęlus nō poſſit redire ad iuſtit̓iam. ¶ Capitulū. XVII.Quō malus angelus ſe fecit iniuſtūet bonꝰ ſe iuſtū ⁊ ꝙ malus ſic debet deogr̄as ꝓ bonis que accepit ⁊ deſeruit ſicut bonus qͥ ſeruauit accepta. ¶ XVIII¶ Ꝙ volūtas in qͣꝫtū ſit bonū eſt ⁊ nl̓la res mala ſit. ¶ Capitulū. XVIIII.