De proceſſione

Orſitā negabūt greci Spm̄ſāctum eſſe deū de deo ſicut eſt filius deus de deo: quomō probamus per hec illum eſſe et ꝓcedere defilio nec eſt poſitum in illo ſymbolo: inquo reprehēdimur ab illis addidiſſe ꝓceſſionē eius de filio: ſed qui hoc putatnegat aut: patrem eſſe deum de quo eſtſpūſſanctus aūt ſpm̄ſanctū eſſe deuꝫ qͥeſt de pr̄e: aut hͦ ip̄m ꝙ eſt ſpūſſanctuseſſe de pr̄e. Ac pr̄em non eſſe deum autſpm̄ſanctū: nullus ſuſcipit xp̄ianꝰ. Uideamus igit̉ vtrū hocip̄m ꝙ eſt eſſētialiter ſit ſpūſſanctus de pr̄e ꝙ quendamep̄m grecis forſitan fauētē in Barēſi ciuitate ſenſi nolle ſentire. Nam ſi nō eſtip̄m de pr̄e ꝙ eſt cum ſit vnus idēqꝫ deꝰqui pr̄ inueniri nequit: vnde ſit alius apatre. Non em̄ niſi alius eſt quia pr̄ habet filium ⁊ ſpūſſanctus nō habet filiū.¶ Per hoc em̄ ꝓbari poſſūt quia alij ſuntab inuicem nō tamē hec eſt cauſa vt diuerſe ſint ꝑſone. Quippe ſi duo ſint homines quoꝝ alter habeat filiuꝫ alter nōqͣꝫuis ꝑ hoc oſtendi poſſint eſſe diuerſinon tamen ob hoc alij ſūt abinuicē quomodo ſe habeant in habendo vel nō habendo filium diuerſitatem: tamen nonamittunt. Ita in pr̄e et ſpūſancto nō qꝛalius habet alius nō habet idcirco ſuntdiuerſi ſed quō diuerſi ſūt idcirco nihilꝓhibet eos in habendo ⁊ non habendofiliū eſſe diſſimiles. Similiter rn̄deri poteſt ſi ideo dicatur alius quia ab illo ꝓcedit ſpūſſanctus ſicut ip̄e ꝓcedit a pr̄eQuippe vt ſcd̓m illos loquar qui negātſpm̄ſanctum de filio ꝓcedere: ſicut noneſt hec cauſa quia ſpm̄ſanctuꝫ filius deſe ꝓcedētem non habet ſicut pr̄ vt aliusſit a patre: ſequeret̉ em̄ vt ſi ſpūſſāctusꝓcederet de filio: filius nō eſſet alius apr̄e ita ꝑ hoc non eſt ſpūſſanctus a pr̄ealius: quia non habet filiuꝫ: aut ſpm̄ deſę ꝓcedētem ſicut pr̄. Et quēadmoduꝫfilius non ideo eſt alius a pr̄e: qꝛ patreꝫ

habet ⁊ pr̄ non habet patrē. Si em̄ habet pr̄em alius tamē eſſet a pr̄e ita ſpūſſanctus quia de aliquo ꝓcedit et patera nullo non ꝓpter hoc eſt alius a patrequia ſi pater ab aliqno ꝓcederet nō minus tamen eſſet alius a pr̄e de quo ꝓcedit. Palam igit̉ eſt quia non ideo ſpūſſctūs aliꝰ a pr̄e quia nō habet filiū: autſpm̄ſanctū de ſe ꝓcedētem ſicut pr̄: necqꝛ de aliquo ꝓcedit et pr̄ de nullo. Sedneqꝫ ꝑ hͦ intelligi poteſt eſſe a patre aliꝰquia eſt ſpūs pr̄is ſi de illo nō habet eēPoteſt em̄ intelligi aliquis alius ab aliquo priuſqͣꝫ ſit illiꝰ qͣꝫuis alicuiꝰ nequeat eſſe niſi ſit alius vt cuꝫ dicitur hō dominus alicuius: aut homo alteriꝰ hoīsPriꝰ em̄ intelligit̉ aliꝰ ab illo cuiꝰ eē dicit̉ qͣꝫ ſit eiꝰ dn̄s vel hō. Sic itaqꝫ ſi ſpirituſſanctus non eſt de pr̄e nihil ꝓhibeteum intelligi prius aliū ab illo qͣꝫ ſit illius. Quare nō facit illum aliū eſſe a pr̄ehͦ quod ſpūs eius eſt Si ꝑ hͦ non habetvt ſit alius ab illo quod eſt ſpūs illiꝰ ſicut filius ꝑ hͦ eſt alius a pr̄e: ꝑ quod eſtfilius eius quod non eſt aliud niſi ꝙ deip̄o exiſtit naſcēdo. Uidet̉ itaqꝫ ꝙ ſpirituſſanctus nō ſit ꝑ aliud a pr̄e aliꝰ niſi ꝙ ab illo habet eſſe ꝙ ē qͣꝫuis alio ſuomo qͣꝫ filius. Inueſtigemꝰ tamē h̓ diligentius vtiqꝫ aut poſtqͣꝫ fuit ſpūſſanctꝰhͦ ꝙ eſt contigit illi aliū eſſe a patre: autin exiſtēdo habet vnde alius eſt. Cōtingit em̄ aliquē eſſe ꝙ eſt priꝰ qͣꝫ ſit alius ⁊contigit aliquē aliū in exiſtēdo fieri: prius aūt quicqͣꝫ eſſe aliū qͣꝫ ſit hoc ꝙ ē nōeſt poſſibile Namqꝫ primus hō priuſqͣꝫde illo eſſet hō aliquis erat ip̄e hō: ſꝫ nōalius erat: cum vero extitit de illo aliqͥset ille de quo extitit poſtqͣꝫ h̓ fuit factuseſt aliꝰ et qui de illo extitit ſimul habuiteſſe et alius factus eſt. Aut ergo ſpūſſāetus ſicut dixi poſtqͣꝫ fuit factꝰ ē a patrealius aūt habet in exiſtēdo ꝓpter quodalius dicitur. Sed ſi poſtqͣꝫ fuit cōtigitilli aliuꝫ eſſe a pr̄e cum nō ſit alia ꝑſona