¶ Monologion

Ꝙ illa ſit in omnibus ⁊ oīa ſint ex illa ⁊ per illam ⁊ in illa. ¶ Capitulū. xiij.¶Ꝙ poſſit aut non poſſit de illa dici ſb̓ſtancialiter.¶ Capitulū. xiiij.¶ Ꝙ idem ſit illi iuſtam ꝙ eſt eſſe iuſticia et eodē mō de hijs q̄ ſimiliterde illadici pn̄t ⁊ qd̓ nihil hoꝝ mōſtret qͣlis illavel quanta ſit ſed quid ſit. ¶ Cap̄. xv¶ Ꝙ ita ſit ſimpliciter vt oīa que de eius eſſentia dici poſſūt vnum idemqꝫ ſitin illa ⁊ nihil de ea dici poſſit ſubſtātialiter niſi in eo quod quid eſt. ¶ Ca. xvj.Ꝙ ſit ſine principio ⁊ ſine fine. xvij.Quomō nihil fuit ante aut erit poſtillam.¶ Capitulū. xviij.Ꝙ illa ſit in omni loco et tꝑe. A. xixꝘ in nullo ſit loco aut tēpore . xx.Quō ſit in om̄i ⁊ in nullo loco. xxj.Quō melius intelligi poſſit eſſe vbiqꝫ quā in omni loco. ¶ Capitulū. xxij.Quō melius intelligi eſſe ſemꝑ quaſi in omni tempore. ¶ Capitulū. xxiij.Ꝙ null̓ mutabil̓ ſit accidētibꝰ. xxiiij.Quō illa dicenda ſit ſubſtantia et ꝙſit extra omnē ſubſtātiaꝫ et ſingulariterſic quicquid eſt. ¶ Capitulū. xxv.¶ Ꝙ non cōtineatur in cōmuni tractatu ſubſtātiarum ⁊ tamen ſit ſubſtātia etindiuiduus ſpūs. ¶ Capitulū. xxvj.Ꝙ idem ſpūs ſimpliciter ſit ⁊ creatailli comparata non ſint. ¶ Capitu. xxvij.¶ Ꝙ eiꝰ locutio idip̄m ſit ꝙ ip̄e nec tamen ſint duo ſed vnus ſpūs ¶ Ca. xxviij¶ Ꝙ eadem locutio non cōſtet pluribverb̓ ſed ſic vnum verbum. xxix.Ꝙ ip̄m verbum nō ſit ſimilitudo factorū ſed veritas eſſentie facta vero ſintaliqua veritatis mutatio ⁊ q̄ nature magis ſint quā alie ⁊ preſtātiores. Cxxx.Ꝙ ſumus ſpūs ſeip̄m dicat coeternoverbo.¶ Capitulū. xxxj.Ꝙ vno verbo dicat ſe ⁊ qd̓ fec̄. xxxij.¶Ꝙ ſuo verbo videri poſſit dicere creaturam.¶ Capitulū. xxxiij.QQuicquid factū eſt in eius verbo et

ſcientia ſit vita ⁊ veritas. Cxxxiiij.¶ Ꝙ incomp̄hēſibili mō dicat vel ſciatresa ſe factas. ¶ Capitulū. xxxv.¶ Ꝙ quicquid ip̄e eſt ad creaturaꝫ hicſit et verbum eius: nec tamē ambo pluraliter.¶ Capitulū. xxxvj.¶ Ꝙ dici non poſſit quid duo ſint qͣꝫuis neceſſe ſit eſſe duos. Cxxxvij.Ꝙ idem verbum ſit a ſummo ſpiritunaſcendo.¶ Capitulū. xxxviij.¶ Ꝙ veriſſime illud ſit parens illud ve¶ Capitulū. xxxix.ro proles.Ꝙ illud veriſſime gignat̉ illud veriſ(xi.ſime gignatur.¶Ꝙ alterius veriſſime ſit eſſe genitorēet filium alterius patrē ⁊ genitum. xlj.¶ Retractatio cōmunionis amboruꝫ etꝓprietatū ſingulorum. ¶ Capitulū. xlij.Quō alter alterius ſit eēntia. Lxliij.Ꝙ aptiꝰ dici poſſit filius eſſentiā patris qͣꝫ pater eſſentia filij ⁊ ꝙ ſimiliter ſitfilius patris virtus et ſapientia et ſimilia.¶ Capitulū. xliiij.¶ Quomodo quedaꝫ ex hijs que ſic ꝓferunt̉ aliter quoqꝫ poſſint intelligi. xlv¶ Ꝙ filius ſit intelligentia intelligentie et veritas veritatis ⁊ ſimiliter de ſimilibus.¶ Capitulū. xlvj.Ꝙ in memoria intelligat̉ pater ſicutin intelligentia filius ⁊ quō filius ſit intelligētia? vel ſapiētia memorie ⁊ memoria patris et memorie ¶ Capitulū. xlvij.¶ Ꝙ ſummus ſpūs ſe amet ⁊ quod idēamor pariter ꝓcedat a pr̄e ⁊ filio. xlviij.¶ Ꝙ vterqꝫ pari amore diligat ſe et alCapitulū. xlix.terum.¶ Ꝙ tantus eſt ipſe amor quantus eſt¶ Capitulū. l.ip̄e ſpiritus.Ꝙ idem amor ſit ad ip̄m quod eſt ſūmus ſpiritus et tamen ipſe cum patre etfilio vnus eſt ſpiritus. ¶ Capitulū. lj.¶ Ꝙ totus procedat a patre totus a filio ⁊ tamē non ſit niſi vnus amor C. iij.¶ Iiij.Ꝙ non ſit eorum filius.Ꝙ ſolus pater ſit genitor et ingenitꝰ