Decō ceptu virginali
in illa ſicut ⁊ in multis ſanctorū ſpiritualiter habitat etiam ſicut in nullo ſāctorūcorporaliter ī ip̄a habitare īcipiat? Qd̓eſt virtus altiſſimi obūbrabit tibi? Quipoteſt capere capiat ⁊ forte propter hecmaxime dictū ſit obumbrabit tibi qꝛ resnimirum in ſacramēto erat ⁊ ꝙ ſola perſe trinitas in ſolo ⁊ cum ſola virgine voluit operari ſoli datū eſt noſſe cui ſoli datum eſt expediri. ¶ Hec nos quidē breuiter introduximus cōtra hoc quod opponunt de iohanne dameſceno cui nosdare determinatōm preſūptuoſū eēt: qͥquo ſenſu dixerit penitus ignoramus.At ſi ille ieronimo ⁊ noſtris cōtraria hicdixit libet in hoc eodem potiꝰ adhererenon ei ſed Ieronimo ⁊ noſtris. Op̄ponit̉ adhuc anſelmo noſtro ꝙ in hoc ipſolibro dixerit: ꝙ nulla ratio nll̓a veritasnullus intellectus ꝑmittit ad hoīem deſola virgine cōceptū ⁊ de peccato maſſepeccatricis aliud potuiſſe vl̓ debuiſſe accedere: etiam ſi nō eſſet deus: qͣꝫuis de illa maſſa eſſet aſſūptus. Dicūt em̄ criſtūnō potuiſſe nec voluiſſe pectare nō quiafilius virginis. Sed qꝛ deꝰ fuit criſtus.Aiunt: nec voluit nec peccare potuit: ergo deus fuit. Quid ergo dicemꝰ de ſanctis angelis qui ex gratia ꝯfirmationisnon volūt nec poſſūt peccare? vel ſi adāanteqͣꝫ peccaſſet aliquos qui ante ipſuꝫin iuſticia confirmarētur genuiſſet de illis quid dicemꝰ? Utiqꝫ ſi illi cū nec vellēt nec poſſēt peccare: nō ideo deus veldei eſſent: ſicut in xp̄o videndū: vtrū qd̓peccare nō potuit nec voluit ſola diuinitas eiꝰ homini vnita in cauſa fuerit. Nāꝙ ip̄a plurimū ⁊ maxīe adinuenerit omni ꝯſtat fideli. Sed aliud ē. cauſā ſimpliciter eſſe. aliud cauſe ſupplemētū cōferre. Dicūt forte qꝛ poſt peccatū ade nulla caro mortalis nō vnita deitati abſqꝫpeccato eſſe p̄ualuit: vel p̄ualere potuiſſe quocūqꝫ mō deus aliquē vel aliquaꝫabſqꝫ ſemīe viri creaſſet dummō de adā
eſſet. ¶ Sed cū hoc dicūt cauſā peccativt ſupra in ſemine ponūt qd̓ vtiqꝫ deusſicut facit eſſe ex mare ⁊ femīa ſic facerepoteſt ex femina ſola Ip̄i igit̉ ſoluant q̄ſupra diximus ⁊ ex auctoritate ⁊ ex ration ⁊ libēter audiemus. ¶ Qd̓ ſi nō potuerint conſtabit nobis ſicut conſtat exanſelmi rōe irrefragabili quecūqꝫ gignitur aliomō quā adaꝫ generauit ꝙ nō teneatur preiuditio peccati origīalis qd̓ ꝑtraducem ex adā dēſcēdit licet ille deusnō ſit vt xp̄s fuit: ⁊ ita ſi voluerit nō peccare poterit: ⁊ non velle peccare cū poſſe nō peccare valebit donec eī cōfirmāsgratia nō poſſe velle et nō poſſe peccareſuperauxit. ¶ Conſentit nobis auguſtinus in tercio contra Iulianum: fruſtrainquit putas ideo in paruulis nō eē delictum quia ſine voluntate que in eis nl̓la eſt eſſe non poteſt. hoc em̄ recte dicit̉propter propriū cuiuſqꝫ peccatum: nonpropter primi parētis originale delictuꝫſiue contagiū. Quod ſi nullum eſſet ꝓfctō nll̓i malo paruuli obſtricti nihil mali vel ī corpore vel in anima ſub tāta deipoteſtate paterētur. ¶ Uide in hijs verbis prudens lector hanc maximā incurrere. A quocunqꝫ remouetur pena peccati ab eodem ⁊ peccatū remouet̉ ⁊ noncōuertitur. A quibus ergo paruulis remouet in corpore ⁊ animo peccati penāaugꝰ prius ab eis remoueri docet peccatum omne ⁊ cōtagium peccati. Illi ergo nō eſſent nec deus nec dij ⁊ tamē poſſent ſi vellent non peccare et confirmatinon poſſent peccare. Recte ergo ⁊ veriſſime anſelmus quia cum eo eſt veritas ⁊filius veritatis Auguſtinus.¶ Explicit de cōceptu virginali et peczato originali.Incipit prohemiū in proſologion librum. Anſelmi. Abbatis Beccenſis eiArchiep̄i Cantuarien̄.